“พระครูพิศาลธรรมประยุต” หรือ “หลวงพ่อเกิด ปุณณปัญโญ” อดีตเจ้าอาวาสวัดสะพาน ต.อาษา อ.บ้านนา จ.นครนายก พระเกจิชื่อดังที่สุขุมเยือกเย็น มีเมตตา พูดน้อย
มีนามเดิมชื่อ เกิด สมพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ก.พ.2414 ที่บ้านใกล้วัดสะพาน ต.อาษา อ.บ้านนา
ช่วงวัยเยาว์เรียนหนังสือที่วัดสะพาน จนเมื่ออายุ 21 ปี เข้าเป็นทหารรักษาวังอยู่ในพระนคร ประมาณ 1 เดือนจึงเดินทางกลับภูมิลำเนาประกอบอาชีพทำนา ช่วยเหลือครอบครัว
อายุ 21 ปี อุปสมบท เมื่อวันที่ 23 พ.ค.2434 ที่พัทธสีมาวัดสะพาน มีหลวงพ่อวัตร์ วัดพิกุลแก้ว เป็นพระอุปปัชฌาย์, หลวงพ่อดี วัดกุฎีเตี้ย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์เพ็ง วัดพระโต เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายา ปุณณปัญโญ
ศึกษาเล่าเรียนอักขระขอมโบราณ ท่องบ่นสวดมนต์ภาวนา ฝึกฝนเจริญวิปัสสนาและธุดงควัตร จากพระอุปัชฌาย์และพระอาจารย์ผู้ทรงคุณวิเศษมีชื่อเสียงในยุคนั้น
ลำดับงานบริหารและการปกครองคณะสงฆ์ พรรษาที่ 8 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสะพาน พรรษาที่ 27 เป็นเจ้าคณะตำบลอาษา พรรษาที่ 29 เป็นพระอุปัชฌาย์
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ.2494 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่พระครูพิศาลธรรมประยุต
เป็นพระผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารี มีเมตตาต่อบุคคลทั่วไปแฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว อุตสาหะวิริยะ ให้ความอนุเคราะห์แก่ญาติโยมเสมอกัน ดำรงตนอย่างสมณรูปไม่ยินดียินร้ายในลาภยศ ไม่สนใจอามิสสิ่งของ เคร่งครัดในธรรมวินัยและศีลาจารวัตรงดงาม ปฏิบัติสมณกิจไม่ด่างพร้อย เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวบ้าน
สร้างวัตถุมงคล ในห้วงสงครามอินโดจีนมีการสร้างกันอีกหลายรุ่น ทั้งภาพถ่าย, แหวน, ตะกรุด ผ้ายันต์ ต่างมีประสบการณ์เป็นที่ประจักษ์ และเป็นที่ปรารถนาของชาวบ้าน ตลอดจนบุคคลทั่วไป
เหรียญรูปเหมือนทุกพิมพ์ จัดเป็นเหรียญเกจิอาจารย์ลำดับต้นของจังหวัดนครนายก หาได้ยากยิ่ง
จากการที่เป็นอุปัชฌาย์ตลอดระยะ 35 ปี จึงมีผู้เคารพเลื่อมใสฝากกุลบุตรอุปสมบทจากท่านเป็นจำนวนมาก ศิษยานุศิษสืบทอดวัตรปฏิบัติจนมีชื่อเสียงต่อมา ได้แก่ พระครูอภิรัตน์วรคุณ (ยอด) วัดพิกุลแก้ว, พระครูภัทรกิจโกศล (ภู) วัดช้าง, พระครูสุนทรศิลาภิวัฒน์ (ชม) วัดท่าทราย
มรณภาพด้วยอาการป่วยไข้และโรคชรา เมื่อวันที่ 27 ธ.ค.2499 สิริอายุ 85 ปี พรรษา 64
สร้างวัตถุมงคลมากมายไม่ว่าจะเป็น ผ้ายันต์ ตะกรุด และเหรียญที่จัดสร้างเป็นรุ่นแรก คือ เหรียญพิมพ์หน้าแก่ เมื่อวันเสาร์ที่ 11 เม.ย.2479 เป็นเนื้อทองแดง และอัลปาก้า เพื่อหาทุนสร้างโรงเรียนวัดสะพาน ประกอบพิธีปลุกเสกด้วยตัวท่านเอง
ลักษณะเป็นเหรียญรูปไข่ ด้านหน้า เป็นรูปเหมือนครึ่งองค์ ลักษณะแก้มตอบ มีรอยย่นบนหน้าผาก 2 เส้นชัดเจน ขอบเหรียญมีเม็ดไข่ปลา ขอบด้านล่างมีลายตะขอคู่ ด้านล่างเป็นตัวหนังสือโค้งเขียนว่า “พระอุปัชฌาย์เกิด วัดสะพาน”
ส่วนด้านหลัง มียันต์และตัวอุณาโลม อยู่ด้านบน และด้านล่างของเหรียญ ซึ่งเป็นจุดหลักของเหรียญนี้
วัตถุมงคลส่วนใหญ่เน้นหนักที่เหรียญ มีความประณีตทางพุทธศิลป์ พิถีพิถันด้านพิธีกรรม เป็นที่ยอมรับจากวงการพระเครื่อง
นอกจากพิมพ์หน้าแก่แล้วยังจัดสร้างเหรียญรุ่นสองตามออกมา คือพิมพ์หน้าหนุ่ม เป็นเหรียญรุ่นสอง จัดสร้างเมื่อวันเสาร์ที่ 27 เม.ย.2483 เป็นเหรียญรูปไข่ ด้านหน้าเป็นรูปเหมือนแต่มีใบหน้าหนุ่ม แก้มอิ่มนูน มีเฉพาะเนื้อทองแดง
เหรียญใบสาเก สร้างเมื่อวันเสาร์ที่ 24 เมษายน 2486 ถือเป็นเหรียญรุ่นสาม เป็นรูปทรงพุ่มข้าวบิณฑ์
เหรียญแม่ครัว สร้างพ.ศ.2492 เป็นเหรียญรูปไข่เล็ก เนื้อทองแดง และเนื้อเงิน (มีจำนวนน้อยมาก) มีเม็ดไข่ปลาที่ขอบรอบ ไม่มีลายตะขอ ด้านหน้าใช้บล็อกหน้าหนุ่มมาปั๊มใหม่ ทำให้ด้านหน้านี้มีขี้กลาก ด้านล่างมีตัวหนังสือเขียนว่า “พระอุปัชฌาย์เกิด วัดสพาน” (อุปัชฌาย์ เขียนถูก แต่สพาน ไม่มีสระอะ)
เหรียญไข่ปลาห่าง เป็นเหรียญรุ่นสุดท้ายของท่าน สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อวันเสาร์ที่ 31 มีนาคม พ.ศ.2499 เป็นเหรียญรูปไข่ ใกล้เคียงเหรียญหน้าหนุ่ม แต่มีเม็ดไข่ปลาที่ขอบเหรียญห่าง ไม่ถี่เท่า จึงเป็นที่มาของชื่อรุ่น
เป็นเหรียญที่ได้รับความนิยมในวงการพระเครื่อง
