“วัดนางนองวรวิหาร” อยู่ริมถนนวุฒากาศ แขวงบางอ้อ เขตจอมทอง กรุงเทพฯ เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งในเขตจอมทอง โดยเฉพาะเป็นวัดที่ตั้งอยู่ใน เส้นทางคมนาคมทางน้ำที่คับคั่งมาแต่โบราณ คือคลองด่าน หรือคลองสนามชัย อยู่ริมคลองฝั่งใต้ตรงข้ามวัดหนัง
เป็นวัดที่มีขนาดพื้นที่ไม่กว้างขวางดังเช่นวัดหนัง แต่ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจ ชวนให้เราได้เข้าไปทัศนาชมดู
หากจะเอ่ยถึงสิ่งที่น่าสนใจนั้น คงจะเป็นพระอุโบสถวัดนางนอง
พระอุโบสถดังกล่าวเป็นศิลปะในสมัยรัชกาลที่ 3 ตรงบานประตูด้านนอกประดับมุกทั้งบาน เขียนลวดลายงดงามมาก ส่วนด้านในเขียนลายรดน้ำ บานหน้าต่างเขียนภาพเรื่องในวรรณคดี ส่วนที่บานประตูและผนังด้านในเขียนเรื่องจีน เช่น สามก๊ก, ฮก ลก ซิ่ว
พระพุทธมหาจักรพรรดิ
สำหรับพระพุทธรูปประธานประดิษฐานประจำพระอุโบสถวัดนางนองวรวิหาร กล่าวได้ว่ามีความงดงาม ติดอันดับพระพุทธรูปที่มีความสวยงามของเมืองไทยลำดับต้นๆ ทีเดียว
พระพุทธรูปองค์นี้มีพระนามว่า “พระพุทธมหาจักรพรรดิ”
พระพุทธมหาจักรพรรดิ เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง ปางมารวิชัย พระพักตร์ พุทธศิลป์สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 เมตร 25 เซนติเมตร หรือประมาณ 4 ศอกครึ่ง เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องที่ทำเครื่องทรง เครื่องประดับตกแต่งทุกชิ้น แยกออกจากองค์พระสวมทับลงไว้ ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชี ปั้นลายปิดทองประดับกระจก
พระพุทธมหาจักรพรรดิ
ถือเป็นงานประติมากรรมชิ้นเอกใน รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้า เจ้าอยู่หัว ที่มีความงามอย่างวิจิตรอลังการ ให้ความเลื่อมใส ศรัทธาแก่ผู้เข้ามาสักการะมีความอิ่มเอิบยึดมั่นในพระพุทธศาสนาอย่างสงบเยือกเย็น
พระพุทธมหาจักรพรรดิเดิมไม่มีพระนาม ต่อมาได้มีการถวายพระนามในภายหลัง ด้วยพิจารณาพุทธลักษณะแสดงถึงพระพุทธมหาจักรพรรดิทางธรรม
มีเรื่องเล่าขานถึงมงกุฎทรงของพระพุทธมหาจักรพรรดิ เฉพาะเครื่องศิราภรณ์ คือ มงกุฎของพระพุทธมหาจักรพรรดิ มีประวัติว่า องค์ที่สวมอยู่นี้เป็นองค์ที่ 2 องค์แรกพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐานบนยอดนภศูลพระปรางค์วัดอรุณราชวราราม เมื่อครั้งทรงปฏิสังขรณ์ พระปรางค์วัดให้สูงขึ้นจากเดิม
ทั้งนี้ พระปรางค์วัดอรุณราชวรารามเป็นสัญลักษณ์ชาติไทยสิ่งหนึ่งที่ชาวโลกรู้จัก สร้างขึ้นด้วยพระราชศรัทธาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 โดยทรงมี พระราชดำริเห็นว่าพระปรางค์เดิมสูง 8 วานั้นยังย่อมอยู่ กรุงรัตนโกสินทร์ได้ตั้งขึ้นเป็นราชธานี ยังไม่มีพระมหาธาตุ ควรเสริมสร้างให้ใหญ่เป็นพระมหาธาตุสำหรับพระนคร
จึงโปรดให้ลงมือขุดราก แต่การได้ค้างอยู่เพียงนั้นก็สิ้นรัชกาล
เมื่อ พ.ศ.2367 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติได้โปรดให้ปฏิสังขรณ์วัดอรุณราชวราราม ต่อมามีพระราชดำริออกแบบพระปรางค์เสริมให้สูงขึ้น เสด็จพระราชดำเนินไปก่อพระฤกษ์ในปีที่ทรงผูกพัทธสีมาวัดนางนองคือ พ.ศ.2385
เจดีย์วัดนางนอง
ครั้นพระปรางค์สำเร็จเป็นพระมหาเจดีย์สูง 1 เส้น 13 วา 1 ศอกคืบกับ 1 นิ้ว ฐานกลมวัดโดยรอบได้ 5 เส้น 17 วา โปรดยกยอดพระปรางค์ซึ่งเดิมเป็นยอดนภศูลตามพระปรางค์แบบโบราณได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเททองหล่อยอดนภศูล พระปรางค์เมื่อเดือน 12 พ.ศ.2390 และมีหมายรับสั่งกำหนด วันยกยอดพระปรางค์ในเดือนอ้ายปีเดียวกัน ครั้นใกล้วันพระฤกษ์ โปรดให้ยืมมงกุฎที่หล่อสำหรับพระพุทธรูปทรงเครื่องที่จะเป็นพระประธานในวัดนางนองมาสวมต่อบนยอดนภศูล
เกี่ยวกับเรื่องให้ยืมมงกุฎพระประธานวัดนางนองไปสวมบนยอดนภศูลพระปรางค์วัดอรุณราชวราราม สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงพระนิพนธ์ไว้ในหนังสือ “ความทรงจำ” ตอนหนึ่งว่า …
“จะเป็นด้วยทรงพระราชดำริอย่างไร จึงทำเช่นนั้นหาได้ตรัสให้ใครทราบไม่ และการที่เอามงกุฎขึ้นต่อบนยอดนภศูล ก็ไม่เคยมีแบบอย่างที่ไหนมาก่อน คนในสมัยนั้นจึงพากันสันนิษฐานว่ามีพระราชประสงค์จะให้คนทั้งหลายเห็นเป็นนิมิตว่า สมเด็จเจ้าฟ้ามงกุฎจะเป็นยอดของบ้านเมืองต่อไป”
จำเนียรกาลล่วงเลยผ่านมา สิ่งก่อสร้างต่างๆ รวมทั้งแท่นฐานชุกชีพระพุทธมหาจักรพรรดิได้ทรุดโทรมลงตามกาลเวลา ทำให้องค์พระประธานเอนไปด้านหลัง จึงได้มีการบูรณะซ่อมแซมเสริมความมั่นคง ตลอดทั้งพระอุโบสถด้วย
ในช่วงที่ไปเยือนพระอุโบสถวัดนางนองกำลังอยู่ในระหว่างซ่อมแซม แต่คาดว่าหากใครไปเที่ยวตอนนี้น่าจะ แล้วเสร็จเรียบร้อย
การเดินทางไปที่วัดนางนองสามารถโดยสารรถประจำทางสาย 4-20 (111 เดิม) ซึ่งผ่านใกล้บริเวณวัดที่สุด
นอกจากนี้ ยังมีสาย 43, 101, 120, 167 และสาย 4-11(43), 3-31 ที่วิ่งผ่านถนนสายหลักใกล้เคียงในพื้นที่จอมทอง
