“พระอาจารย์นำ ชินวโร” พระเกจิชื่อดังแห่งวัดดอนศาลา อ.ควนขนุน จ.พัทลุง ถือเป็นศิษย์สำนักเขาอ้อ
จัดสร้างวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังที่ล้วนแต่ได้รับความนิยม
เกิดเมื่อวันศุกร์ เดือนเก้า (สิงหาคม) พ.ศ.2434 ที่บ้านดอนนูด ต.ปันแต (บ้านดอนนูดมีอาณาเขตติดต่อกับ 3 ตำบล คือ ต.ปันแต ต.ควนขนุน ต.มะกอกเหนือ) เป็นบุตรของนายเกลี้ยงและนางเอียด แก้วจันทร์
มารดาเสียชีวิตตั้งแต่ท่านยังเล็กอยู่ (หลังจากคลอดบุตรหญิงคนสุดท้อง) บิดาเป็นอาจารย์ที่เก่งกล้าทางไสยศาสตร์ จึงได้มีโอกาสศึกษาวิชาเบื้องต้นแต่เยาว์วัย
นอกจากนี้ บิดายังนำไปฝากให้ศึกษาวิทยาคมกับพระอาจารย์ทองเฒ่า วัดเขาอ้อ ซึ่งเป็นผู้มีชื่อเสียงสมัยนั้น
ครั้นอายุครบ 20 ปี เข้าพิธีอุปสมบท ที่วัดดอนศาลา โดยมีพระครูอินทรโมฬี วัดปรางหมู่นอก เป็นพระอุปัชฌาย์, พระครูดิษฐ์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์
หลังอุปสมบท อยู่ศึกษาวิชาทางธรรมและพระคาถาอาคม ฝึกฝนวิปัสสนากับพระครูสิทธยาภิรัตได้ 6 พรรษา จึงลาสิกขาแล้วสมรสมีบุตรชาย-หญิงด้วยกัน 4 คน
พ.ศ.2506 เกิดล้มป่วยหนักจนแทบเอาชีวิตไม่รอด มีลูกศิษย์ประทับทรงหลวงพ่อที่วัดเขาอ้อ บอกว่าหากจะให้หายป่วยจะต้องบวช ซึ่งก็รับปากว่าถ้าหายป่วยแล้วจะบวชทันที ปรากฏว่าอาการป่วยหายเป็นปกติ จึงเข้าพิธีอุปสมบทอีกครั้งหนึ่งที่วัดดอนศาลา เมื่อวันที่ 5 ก.ค.2506
ในสมัยที่พระอาจารย์นำยังเป็นฆราวาส พ.ศ.2466 มณฑลนครศรีธรรมราช ส่งพระยาวิชัยประชาบาล ผบก.ตำรวจมณฑลนครศรีธรรมราช ไปปราบโจรผู้ร้ายในจังหวัดพัทลุง ตั้งฐานที่วัดสุวรรณวิชัย พระอาจารย์นำเป็นกำลังสำคัญในการนำสืบจับโจรผู้ร้าย นับว่าเป็นประโยชน์ในการปราบปรามครั้งนั้นมาก
พ.ศ.2483 ร่วมมือกับพระครูสิทธยาภิรัตน์ (เอียด) สร้างพระมหาว่าน ขาว-ดำ และพระมหายันต์ แจกให้ทหารที่ไปรบในสงครามอินโดจีน พ.ศ.2513 สร้างพระปิดตาอาจารย์นำ วัดดอนศาลา พระปิดตาเนื้อชินตะกั่ว
นอกจากนี้ ยังสร้างตะกรุดและผ้ายันต์ไว้มากมาย วัตถุมงคลเหล่านี้เป็นที่ศรัทธาของประชาชนทั่วไป
ท่านเป็นผู้มีจิตเมตตากรุณา ยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เสมอ เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของผู้ที่พบเห็น ท่านช่วยเหลือเกื้อกูลต่อสังคมโดยส่วนรวมมากมาย
พระอาจารย์นำละสังขารอย่างสงบ เมื่อวันที่ 25 ต.ค.2519 สิริอายุ 85 ปี
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิง เมื่อวันที่ 8 ก.ย.2520
“พระกริ่งทักษิณชินวโร” อีกหนึ่งวัตถุมงคลซึ่งได้รับความนิยม
สร้างแม่พิมพ์โดยถอดแบบมาจากพระพุทธรูปโบราณสมัยศรีวิชัย ที่ “เสด็จพระองค์ชายใหญ่” พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล เก็บรักษาไว้
มูลเหตุในการสร้างพระกริ่งดังกล่าว สืบเนื่องจากพระอาจารย์นำได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานพระปรมาภิไธยย่อ “ภปร” จารึกที่หน้าบันอุโบสถ ตลอดจนพระราชทานทุนทรัพย์และช่างให้เขียนจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถวัดดอนศาลา ตามเจตนารมณ์ของพระอาจารย์นำ
เมื่ออุโบสถสร้างเสร็จเรียบร้อย เสด็จพระองค์ชายใหญ่จึงมีความตั้งพระทัยสร้างวัตถุมงคล เพื่อเป็นที่ระลึกและฉลองอุโบสถ
วัตถุมงคลชุดนี้ประกอบด้วย พระกริ่งทักษิณชินวโรและรูปเหมือนพระอาจารย์นำขนาดเล็ก เตรียมการจัดสร้างตั้งแต่เดือน มิ.ย.2519
ต่อมาต้นเดือนต.ค. พระอาจารย์นำอาพาธด้วยโรคมะเร็งในลำคอ เริ่มมีอาการไม่ค่อยดี จึงเร่งรัดให้นายประกอบ กำเนิดพลอย เลขานุการส่วนพระองค์ในเสด็จพระองค์ชายใหญ่ กราบทูลขอให้รีบนำมงคลวัตถุเตรียมเข้าพิธีพุทธาภิเษกให้ทันกลางเดือนต.ค.
เสด็จพระองค์ชายใหญ่จึงสั่งให้ยุติการหล่อวัตถุมงคลทั้งหมดทันที ปรากฏว่าสามารถจัดสร้างเพียง 180 องค์เท่านั้น
เนื้อส่วนผสมที่สำคัญ ได้แก่ เนื้อโลหะที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานเส้นชนวนสำหรับพระกริ่งและรูปเหมือนหล่ออย่างละชุด พร้อมทั้งแผ่นทอง
พระอาจารย์นำยังจารแผ่นทอง เงิน นาก โดยเฉพาะอีกด้วย จากนั้นนำเอาชนวนศักดิ์สิทธิ์ของพระอาจารย์สายเขาอ้อ นำมารวมในการหล่อในครั้งนี้ด้วย
พิธีพุทธาภิเษกทำตามหลักสูตรของสำนักเขาอ้ออย่างสมบูรณ์ เมื่อวันที่ 19 ต.ค. มีพล.ต.ต.ขุนพันธรักษ์ราชเดช เป็นเจ้าพิธีกรรมฝ่ายฆราวาส และพระอาจารย์นำ นิมนต์พ่อท่านคลิ้ง วัดถลุงทอง จ.นครศรีธรรมราช ร่วมทำพิธีพุทธาภิเษก
โดยพระอาจารย์นำยังปลุกเสกเดี่ยวต่ออีกสามวันสามคืน
