“หลวงปู่โต๊ะ อินทสุวัณโณ” หรือ “พระราชสังวราภิมณฑ์” วัดประดู่ฉิมพลี เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ พระเกจิดังแห่งเมืองกรุง
เป็นชาว อ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม เกิดวันที่ 27 มี.ค.2430
ลักษณะความเป็นผู้นำฉายแววมาแต่เยาว์วัย เป็นผู้มีความเข้มแข็ง มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ชอบที่จะติดตามบิดามารดาไปวัดอยู่เป็นประจำ หลายครั้งท่านมักแอบไปวัดเพียงลำพังเพื่อฟังการสวดมนต์ จนสามารถท่องจำได้อย่างแม่นยำ
บิดาจึงนำมาฝากเรียนอยู่กับวัดเกาะแก้ว ปากคลองน้อย อายุ 13 ปี เมื่อบิดา-มารดาเสียชีวิตจึงอาศัยอยู่กับหลวงตาแก้ว
จนเจริญวัยเข้าสู่วัยหนุ่มและถึงแม้จะเจริญเติบโตเข้าสู่วัยหนุ่มแต่ก็หามีจิตใจฝักใฝ่สตรีเพศดุจคนรุ่นเดียวกันไม่
หลวงตาแก้วเห็นความขยันหมั่นเพียรจึงนำมาฝากกับพระอธิการสุข เจ้าอาวาสวัดประดู่ฉิมพลี
ครั้นอายุย่าง 17 ปี บรรพชาที่วัดประดู่ฉิมพลีในปีพ.ศ.2447 มีพระอธิการสุข เจ้าอาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์
ขยันหมั่นเพียรในการศึกษาพระปริยัติธรรม ท่องเรียนพระสูตรต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ สนใจเจริญสมาธิกัมมัฏฐานอย่างมุ่งมั่น
พระอาจารย์พรหม ผู้อบรมสั่งสอนสมาธิกรรมฐานให้ในสมัยนั้นถึงกับเคยกล่าวไว้ว่า “แทบทุกคืนจะเห็นสามเณรโต๊ะหลบไปนั่งกัมมัฏฐานเพียงลำพังในโบสถ์ บางครั้งเห็นไปเดินจงกรมอยู่ในป่าริมคลองบางหลวงเพียงลำพัง”
อายุครบ 20 ปี อุปสมบทที่พัทธสีมาวัดประดู่ฉิมพลีเมื่อวันอังคารที่ 16 ก.ค.2450 เวลา 15.30 น. โดยมีพระครูสมณธรรมสมาทาน (แสง) วัดปากน้ำภาษีเจริญ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระครูอักขรานุสิต (ผ่อง) วัดนวลนรดิศ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูธรรมวิรัติ (เชย) วัดกำแพง เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ได้รับฉายาว่า “อินทสุวัณโณ”
ตั้งใจศึกษาและประพฤติปฏิบัติตามพระธรรมวินัยด้วยความวิริยอุตสาหะ ต่อมาพระอธิการคำ เจ้าอาวาสวัดประดู่ฉิมพลีในสมัยนั้นลาสิกขาจึงรับภาระหน้าที่เป็นเจ้าอาวาสวัดประดู่ฉิมพลี ขณะนั้นอายุ 26 ปี พรรษา 6
อยู่ศึกษาพระปริยัติธรรมตลอดจนวิปัสสนาธุระกับพระอาจารย์พรหมที่วัดประดู่ฉิมพลี เมื่อทราบว่าสำนักใดมีพระเกจิอาจารย์เรืองวิทยาคมท่านจะเดินทางไปศึกษาวิชา ยิ่งในย่านฝั่งธนบุรียุคนั้นหลวงปู่เอี่ยม (เจ้าคุณเฒ่า) วัดหนัง มีชื่อเสียงโด่งดัง และเป็นวัดที่อยู่ในย่านเดียวกัน ท่านบวชได้ประมาณ 5 พรรษาก็เดินทางไปขอศึกษาพุทธาคมจากหลวงปู่เอี่ยม
นอกจากนี้ เดินทางไปศึกษาวิชากับหลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ จ.สมุทรสาคร ได้รับการถ่ายทอดวิชาการลงยันต์ตรีนิสิงเหอันเป็นยันต์ชั้นยอด
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ.2463 เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรีที่พระครูวิริยกิตติ พ.ศ.2516 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระสังวรวิมลเถร พ.ศ.2521 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชสังวราภิมณฑ์
บั้นปลายชีวิตหลวงปู่โต๊ะเริ่มอาพาธด้วยโรคชราเนื่องจากท่านไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อน สุขภาพจึงไม่แข็งแรง
ท่านอาพาธครั้งสุดท้ายเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2524 และก่อนมรณภาพเพียง 7 วันท่านลุกจากเตียงไม่ได้ กระทั่งเมื่อวันที่ 5 มี.ค.2524 ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบ สิริอายุ 94 ปี พรรษา 73
สร้างวัตถุมงคลตั้งแต่ปีพ.ศ.2468 เป็นพระผง หลังจากนั้นสร้างติดต่อกันเรื่อยมาทั้งประเภทเนื้อผง เหรียญและพระกริ่ง
กล่าวสำหรับเหรียญกลมใหญ่เป็นอีกเหรียญที่ได้รับความนิยมในวงการพระเครื่อง จัดสร้างขึ้นในปีพ.ศ.2512 เป็นเหรียญที่สร้างขึ้นเพื่อแจกคณะศิษย์โดยเฉพาะ จัดสร้างจำนวน 2,512 เหรียญ ตามจำนวนปีที่จัดสร้าง
ลักษณะเป็นเหรียญปั๊มทรงกลมขนาดใหญ่ ไม่มีหูห่วง
ด้านหน้าตรงกลางเป็นรูปเหมือนหันหน้าตรงครึ่งองค์ ด้านบนเขียนว่า “พระครูวิริยกิตติ (หลวงปู่โต๊ะ)” ด้านล่างเขียนคำว่า “พุทธศักราช ๒๕๑๒” พื้นเหรียญมีรอยเหล็กจารอักขรยันต์
ส่วนด้านหลังเป็นอักขรยันต์สุกิตติมา อ่านได้ว่า “สุกิตติมา สุภาจาโร สุสีละวา สุปากะโต ยัสสะสิมา วะเจธะโร เกสะโรวา อะสัมภิโต”
ทั้งนี้ ยันต์สุกิตติมานี้ถือเป็นอีกหนึ่งสุดยอดของยันต์วิเศษ หัวใจสำคัญของการเดินคาถายันต์สุกิตติมาจะต้องตีตารางเป็นแล้วลงอักขระขอม คำว่า สุ อยู่ตรงกลาง ก่อนเดินแนวบนเป็น “กิตติมา” เดินแนวล่างเป็น “สีละวา” เดินแนวขวาเป็น “ภาจาโร” เดินแนวซ้ายเป็น “ปากะโต”
ด้านในทั้ง 4 ด้านลงองค์พระกำกับอยู่ 4 พระองค์ แถวตารางด้านนอกจะมีการลงอักขระแถวละตัว มีคำว่า ยัสสะสิ, วะเจธะ, เกสะโร, อะสัมภิ
เป็นการเดินสูตรยันต์ วงการพระเครื่องนิยมเรียกขานว่า “เหรียญเหล็กจาร” ซึ่งจารด้วยตัวเองนานถึง 3 เดือน
