หลวงปู่ไต้ฮงกง เป็นพระเถระชาวจีน ที่คนไทยเชื้อสายจีนนิกายมหายานรู้จักกันดี มีชีวิตอยู่ในสมัย 1,000 ปีที่แล้ว เป็นพระที่มีความศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของพุทธศาสนิกชนอย่างต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน
เกิดที่เมืองเหวินโจว มณฑลเจ้อเจียง ในปี พ.ศ.1582 สมัยราชวงศ์ซ่ง ในตระกูลแซ่ลิ้ม เดิมชื่อ หลิงเอ้อ มีสติปัญญาปราดเปรื่องสามารถสอบได้ตำแหน่ง “จิ้นซือ” (บัณฑิตชั้นเอก) และเข้ารับราชการในตำแหน่งนายอำเภอ มณฑลเจ้อเจียง
อายุ 54 ปี เกิดเบื่อหน่ายชีวิตราชการ จึงสละตำแหน่งอันสูงเกียรติ ออกอุปสมบทเป็นพระภิกษุในนิกายมหายาน ในมณฑลฮกเกี้ยน ได้รับฉายาว่า “ไต้ฮง” จากนั้นก็หมั่นบำเพ็ญศีลเจริญภาวนา ปฏิบัติศาสนกิจต่างๆ ศึกษาพระไตรปิฎกจนแตกฉาน ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานจนบรรลุธรรมอันวิเศษ
หลังจำพรรษาอยู่หลายปี ด้วยจิตที่เปี่ยมด้วยความเมตตากรุณา ท่านจึงออกธุดงค์ไปตามเมืองต่างๆ เพื่อโปรดสัตว์ตลอดเส้นทางที่ผ่านนั้น เมืองใดที่ประสบภัยพิบัติ เดือดร้อน หรือเกิดโรคระบาดก็จะช่วยขจัดปัดเป่าและบรรเทาทุกข์
บั้นปลายชีวิต ออกธุดงค์ไปอยู่จำพรรษาที่วัดเมี่ยงอัง ต.ฮั่วเพ้ง ซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเหลียงเจียง เมื่อถึงฤดูน้ำหลากน้ำในแม่น้ำจะไหลเชี่ยวกรากมาก เกิดเหตุเรือล่มและมีผู้คนเสียชีวิตเป็นประจำ ไต้ฮง ดำริที่จะสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเหลียงเจียง เพื่อให้สัญจรไปมาได้โดยสะดวก จึงชักชวนชาวบ้านบริจาคกำลังกายและกำลังทรัพย์ลงมือสร้าง ‘สะพานฮั่วเพ้ง’ จนแล้วเสร็จ
ด้วยแรงบันดาลใจในการสงเคราะห์ศพไร้ญาติของท่าน กลุ่มชาวจีนโพ้นทะเลที่ได้เข้ามาอาศัยร่มพระบรมโพธิสมภารแห่งองค์พระมหากษัตริย์ไทย จึงร่วมกันจัดตั้งองค์กรสงเคราะห์สาธารณภัย เพื่อเจริญรอยตามกุศลเจตนาของท่าน ให้ชื่อว่า “มูลนิธิฮั่วเคี้ยวป่อเต็กเซี่ยงตึ๊ง” หรือที่รู้จักกันในชื่อ “มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง” (แปลว่า คุณานุสรณ์)
มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะสมาคมเก็บศพไร้ญาติ ที่บำเพ็ญประโยชน์ให้กับสังคมไทยมากมาย
จุดกำเนิดของมูลนิธิฮั่วเคี้ยวป่อเต็กเซี่ยงตึ๊งในประเทศไทย เริ่มต้นเมื่อประมาณปี พ.ศ.2439 เมื่อชาวจีนจากเมืองเตี้ยเอี้ย ชื่อ เบ๊จุ่นเชียง หรือ เบ๊ยุ่น อัญเชิญรูปจำลองหลวงปู่ไต้ฮง จากประเทศจีน เพื่อสักการบูชาและประดิษฐานไว้ที่บ้านย่านวัดเลียบ
มีประชาชนให้ความเคารพนับถืออย่างมากมาย พากันมา กราบไหว้บูชาที่บ้านเบ๊ยุ่น จนต้องขยายไปประดิษฐานยังที่ข้างสมาคมกว๋องสิว ถนนเจริญกรุง
ต่อมาในปี พ.ศ.2445 พ่อค้าคหบดีผู้มีกุศลจิต 12 ท่าน มี พระยาอนุวัฒน์ราชนิยม (ฮง เตชะวานิช) เป็นหัวหน้า เล็งเห็นถึงความสำคัญและประโยชน์จากกุศลเจตนาของผู้เคารพศรัทธาในหลวงปู่ไต้ฮง จึงจัดซื้อที่ดินสร้างศาลา ประดิษฐานรูปจำลองของหลวงปู่ไว้ให้เป็นกุศลสถาน “ป่อเต็กตึ๊ง” ถาวร ณ เลขที่ 141 ถนนพลับพลาไชย ข้างวัดคณิกาผล กรุงเทพฯ
ในปี พ.ศ.2453 การสร้างอาคารป่อเต็งตึ๊งได้สำเร็จลุล่วง เหนือทางเข้าตัวตึก ด้านหน้าได้สลักเป็นอักษรจีนว่า “ป่อเต็กตึ๊ง” บนแผ่นศิลาขนาดใหญ่ ส่วนด้านหลังแผ่นศิลานี้ได้สลักเป็นอักษรจีนว่า “ฮุกกวงโพวเจี่ย” มีความหมายว่า แสงธรรมส่องทั่วหล้า ภายในตัวตึกได้ประดิษฐานรูปจำลองหลวงปู่ไต้ฮงไว้สักการบูชา และใช้สถานที่นี้เป็นสำนักงานดำเนินการงานสาธารณกุศล โดยไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนา และชั้นวรรณะ
เมื่อวันที่ 20 ม.ค.2480 ได้จดทะเบียนก่อตั้งเป็นมูลนิธิชื่อว่า “มูลนิธิฮั่วเคี้ยวป่อเต็กเซี่ยงตึ๊ง”
มูลนิธิป่อเต็กตึ๊งจัดสร้าง “เหรียญรูปเหมือนไต้ฮงกงโจวซือ รุ่นแรก” สันนิษฐาน ว่าเหรียญดังกล่าว สร้างราวปี พ.ศ.2480 สร้างขึ้นเนื่องในโอกาสที่ได้จดทะเบียนก่อตั้งมูลนิธิฮั่วเคี้ยวป่อเต็กเซี่ยงตึ๊ง โดยประกอบพิธีพุทธาภิเษกทั้งทางพุทธศาสนาฝ่ายหินยานและมหายาน จากนั้นได้มีการแจกเหรียญรุ่นแรกนี้แก่สาธุชนทั้งไทย และจีนโดยทั่วกัน
ลักษณะเป็นรูปยาวรีเหมือนผลซิ่วท้อจีน ซึ่งถือว่าเป็นผลไม้ทิพย์แห่ง สรวงสวรรค์ มีหูในตัว เนื้อทองแดง ขนาดเหรียญสูง 2.5 เซนติเมตร กว้าง 2.0 เซนติเมตร
ด้านหน้าตรงกลางมีรูปหลวงปู่ไต้ฮง กงโจวซือ เป็นรูปครึ่งองค์ ครองจีวรแบบพระภิกษุจีน สวมหมวกจีน มีประภามณฑลล้อมรอบศีรษะ ดุจรัศมี อยู่เบื้องหลังท่าน
ด้านหลังมีลวดลายกนกขนาบอยู่ สองข้าง ตรงกลางมีตัวอักษรจีน 5 ตัว เรียงตามแนวดิ่ง อ่านจากบนลงล่างว่า “ซ่ง ไต้ ฮง โจว ซือ” แปลว่า “หลวงปู่ไต้ฮงกง ปรมาจารย์แห่งราชวงศ์ซ้อง”
กล่าวขานกันว่า เหรียญรูปเหมือนไต้ฮงกงโจวซือรุ่นแรก ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง เฉกเช่นเดียวกับแผ่นยันต์กระดาษ หรือฮู้ของท่านไต้ฮงกงโจวซือ
