หลวงพ่อหน่าย อินทสีโล เจ้าอาวาสวัดบ้านแจ้ง อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นพระเกจิอาจารย์ที่เคารพนับถือ มีชื่อเสียงในด้านการสักยันต์
กล่าวกันว่าชาวอยุธยาที่สักยันต์ในยุคนั้น จะต้องมีรอยสักของหลวงพ่อแจ้งเกือบทุกคน โดยเฉพาะยันต์จิ้งจกที่มีความโดดเด่นในด้านเมตตามหานิยม
มีนามเดิม หน่าย มีความดี วัน-เดือนที่เกิดไม่ระบุชัด ปีพ.ศ.2446 ที่ ต.หันสังข์ อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา
จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 จากโรงเรียนวัด ในสมัยนั้นการศึกษายังไม่ค่อยเจริญ พออ่านออกเขียนได้ เมื่อจบการศึกษาแล้วได้ช่วยพ่อแม่ทำงานอยู่กับบ้าน
อายุ 12 ปี บรรพชาที่วัดบ้านแจ้ง โดยมีพระครูพัด เป็นพระอุปัชฌาย์
กระทั่งอายุครบ 22 ปี เข้าอุปสมบทที่วัดบ้านแจ้ง โดยมีพระครูพัด เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ฉายาว่า อินทสีโล
พรรษาแรก เริ่มออกเดินธุดงค์ไปในป่าเขาตามภาคต่างๆ ซึ่งมีสัตว์ดุร้ายที่ชุกชุม แต่ไม่มีความเกรงกลัวกับสัตว์ร้ายเหล่านั้น
เมื่อเดินธุดงค์อยู่ในป่าจนเป็นที่พอใจแล้ว จึงได้กลับมายังวัดแจ้งเพื่อเยี่ยมญาติโยม อยู่วัดบ้านแจ้งได้ 3 เดือน จึงเดินทางไปศึกษาวิทยาคมกับหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า
ขณะที่เรียนอยู่ที่วัดปากคลองมะขามเฒ่า ได้พบกับ “เสด็จเตี่ย” กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ และศึกษาวิชากับท่านบ้างแต่ส่วนมากจะได้วิชาจากหลวงปู่ศุข แต่ยังไม่ทันที่จะได้วิชาแขนงสุดท้ายหลวงปู่ศุขก็มรณภาพไปเสียก่อน
แม้จะเป็นระยะเวลาเพียงแค่หนึ่งปี แต่หลวงพ่อหน่ายได้ฝึกฝนทบทวนสรรพวิชาต่างๆ อย่างเข้มข้น จนถือว่าเป็นศิษย์รุ่นสุดท้ายของหลวงปู่ศุขอย่างแท้จริง
หลังจากนั้นไปศึกษาวิชาเครื่องรางของขลังและวิทยาคมกับอาจารย์ย่ามแดง ซึ่งเป็นศิษย์เอกของหลวงปู่ศุข เมื่อสำเร็จแล้วจึงกลับมาจำพรรษาที่วัดบ้านแจ้ง ซึ่งในขณะนั้นมีพระครูอนุวัติสังฆกิจ (เคลือบ) เป็นเจ้าอาวาส
ไปจำพรรษาอยู่ในป่าช้านานถึง 20 ปี โดยบอกว่าในป่าช้าเงียบและสงบเหมาะแก่การปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน
ช่วยพระครูสังฆกิจ (เคลือบ) พัฒนาวัดบ้านแจ้งด้วยการสร้างอุโบสถ กุฏิ ศาลาการเปรียญ เมื่อพระครูสังฆกิจมรณภาพญาติโยมจึงนิมนต์หลวงพ่อหน่ายขึ้นเป็นเจ้าอาวาสสืบแทนตั้งแต่ปี พ.ศ.2512 ขณะที่มีอายุได้ 71 ปี โดยที่ท่านไม่ยอมรับสมณศักดิ์ใดๆ ทั้งสิ้น
ปกครองดูแลพระภิกษุ-สามเณร รวมทั้งเกื้อกูลต่ออุบาสก-อุบาสิกา มายาวนาน เป็นพระอุปัชฌาย์ให้กุลบุตรทั้งหลายได้บรรพชาอุปสมบท เป็นสามเณรและพระภิกษุเป็นจำนวนไม่น้อยเช่นกัน
จากวัตรปฏิบัติและเมตตาธรรมที่ให้แก่ลูกศิษย์และญาติโยมทั้งหลายมายาวนาน ทำให้เป็นที่เคารพนับถือ ประกอบกับเมื่อสร้างวัตถุมงคลและมีผู้นำไปบูชาแล้วเกิดผลเป็นสุข ความเจริญ หรือแคล้วคลาดจากภัยพิบัติต่างๆ จึงทำให้ชื่อเสียงอยู่ในทำเนียบของพระเกจิอาจารย์ชื่อดังรูปหนึ่งของเมืองไทย
เมื่อครั้งยังดำรงขันธ์อยู่ แม้ชราภาพมากแล้วแต่ยังแข็งแรงดี ยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เสมอ อีกทั้งยังมีจิตใจเปี่ยมด้วยเมตตา
ละสังขารอย่างสงบ เมื่อวันอังคารที่ 10 พ.ค.2531 สิริอายุ 86 ปี พรรษา 74
สร้างเครื่องรางของขลังไว้หลายอย่าง อาทิ ตะกรุดโทน ตะกรุดมหาอุด รวมถึงเหรียญรุ่นต่างๆ อีกหลายรุ่น โดยเฉพาะเหรียญรุ่นแรกปี พ.ศ.2512 ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง
แต่ที่ได้รับความนิยมไม่แพ้เหรียญรุ่นแรก คือ เหรียญหูเชื่อม รุ่น 4 ปี จัดสร้างขึ้นในปี พ.ศ.2517
ลักษณะเป็นทรงกลมรูปไข่ หูเชื่อม คือ ปั๊มเหรียญขึ้นมาก่อน เชื่อมหูทีหลังด้วยทองเหลือง
ด้านหน้าเป็นรูปเหมือน ใต้รูปเหมือนเขียนคำว่า “หลวงพ่อหน่าย อินทสิโล วัดบ้านแจ้ง อยุธยา”
ด้านหลังเป็นอักขระเลขยันต์ ขอบเหรียญด้านใน อ่านว่า “อะสังวิสุโลปุสะพุภะ สังววิธาปุภะยะปะ นะโมพุทธายะ มะอะอุ พุทธังปิด ธัมมังปิด สังฆังปิด นะมะพะธะ”
ตรงกลางเป็นรูปยันต์สี่เหลี่ยม ซึ่งเป็นยันต์ประจำตัวของท่าน ส่วนด้านบนและด้านล่างเป็นยันต์สาม หรือยันต์ใบพัด
เมื่อสร้างเสร็จ ปลุกเสกเดี่ยวเป็นเวลานาน จึงได้นำออกบูชาเหรียญละ 30 บาท ในปี พ.ศ.2517 ปรากฏว่าได้รับความสนใจเช่าบูชาเก็บสะสม ด้วยทราบว่าจัดสร้างอย่างดีตามแบบโบราณ คือ การแกะรายละเอียดของเหรียญแบบนูนต่ำ
กลายเป็นเหรียญยอดนิยมของกรุงเก่า
