วันเสาร์ที่ 13 มิ.ย. 2569 น้อมรำลึกครบรอบ 67 ปี ชาตกาล พระครูโสภณพิพัฒนโกศล หรือ “หลวงปู่บุญทวี ธัมมทีโป” อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าอรัญญิกาวาส อ.แกดำ จ.มหาสารคาม และอดีตเจ้าคณะอำเภอวาปีปทุม-พยัคฆภูมิพิสัย (ธรรมยุต) เป็นพระนักปฏิบัติธรรมสายธรรมยุต ที่ชาวบ้านให้ความศรัทธาในวัตรปฏิบัติที่เสมอต้นเสมอปลาย
นอกจากนี้ ยังได้ชื่อว่าเป็นผู้อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติป่าไม้ชุมชน
มีนามเดิม บุญทวี เพ็งคูซอด เกิดเมื่อวันที่ 13 มิ.ย.2502 ภูมิลำเนาบ้านแดง อ.บ้านฝาง จ.ขอนแก่น บิดา-มารดา ชื่อ นายเสาร์-นางกองสี เพ็งคูซอด ครอบครัวประกอบอาชีพทำไร่ทำนา
หลังสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ออกมาช่วยงานครอบครัวด้วยความขยันขันแข็ง หนักเอาเบาสู้ แต่เมื่อยามว่าง มักจะไปช่วยงานวัดในหมู่บ้านเป็นประจำ จึงมีโอกาสได้ซึบซับพระธรรมคำสอนไว้ในใจ
ครั้งหนึ่งได้เดินทางไปเที่ยววัดถ้ำผาปู่ จ.เลย ซึ่งเป็นวัดป่าที่หลวงปู่คำดี ปภาโส พระเกจิชื่อดังของภาคอีสาน จำพรรษาอยู่ สภาพเป็นป่าเขามีแต่ความร่มรื่น เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม รวมทั้งได้เห็นวัตรปฏิบัติที่เคร่งครัดของพระที่วัดป่าแห่งนี้ เกิดความศรัทธาอันแรงกล้า
เมื่ออายุครบ 20 ปี ขอให้บิดา-มารดา พาไปอุปสมบทที่วัดถ้ำผาปู่ โดยมีหลวงปู่สีทน สีระทโน เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอาจารย์วันโทน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์สมคิด วัดถ้ำผาปู่ เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ด้วยความที่เป็นพระหนุ่มไฟแรง มีความตั้งใจอันแรงกล้าในการปฏิบัติ ได้ออกเดินธุดงค์ไปตามป่าเขาหลายแห่งในจังหวัดเลย และจำพรรษาตามวัดป่า เช่น วัดป่าถ้ำผาน้อย วัดป่าเวฬุวนาราม วัดป่าท่าเสี้ยว จ.อุดรธานี เป็นต้น
จนถึงปี พ.ศ.2528 เดินธุดงค์มาปักกลดที่ป่าโคกอีเฒ่า ต.วังแสง อ.แกดำ จ.มหาสารคาม สถานที่ตั้งวัดป่าอรัญญิกาวาส ในปัจจุบัน ขณะนั้นนายประสาสน์ รัตนปัญญา ปราชญ์ชาวบ้าน รวมทั้งญาติโยมในตำบลวังแสง กำลังก่อตั้งวัดขึ้นในป่าแห่งนี้ เพื่อรักษาป่าชุมชนผืนนี้ไว้ เนื่องจากถูกชาวบ้านบุกรุกแผ้วถางตัดฟันต้นไม้อย่างหนัก
ญาติโยมเกิดความเลื่อมใสในวัตรปฏิบัติ จึงได้นิมนต์ให้อยู่จำพรรษาพัฒนาวัดป่าแห่งนี้ให้เจริญรุ่งเรืองและเป็นเสาหลักในการรักษาป่า
หลังจำพรรษาอยู่วัดป่าอรัญญิกาวาส เป็นหลักแหล่งมั่นคง พอมีเวลาไปศึกษาพระปริยัติธรรม มุมานะศึกษาพระปริยัติธรรมได้ไม่นานก็สอบได้นักธรรมชั้นเอก จากสำนักเรียนวัดป่าประชาบำรุง จ.มหาสารคาม
นำพระภิกษุ-สามเณร และชาวบ้านตั้งกลุ่มอนุรักษ์ป่าสมุนไพร จากการสำรวจป่าไม้ในวัด พบว่ามีพืชที่มีสรรพคุณทางยาสมุนไพรหลายชนิด ท่านจึงเป็นหัวแรงใหญ่ในการนำชุมชนปลูกพืชสมุนไพร พร้อมกับให้ชุมชนเข้ามาใช้สมุนไพรจากป่าแห่งนี้ได้
ทำให้การก่อสร้างสาธารณูปการต่างๆ ภายในวัด จึงมีน้อย ด้วยต้องการรักษาสภาพป่าไม้ให้คงความเป็นธรรมชาติให้มากที่สุด
สำหรับหัวข้อธรรมะที่อบรมสอนญาติโยม จะมุ่งเน้นการปฏิบัติเป็นหลัก เพราะการวิปัสสนากัมมัฏฐาน จะช่วยให้มีสติและทำให้จิตใจเข้มแข็ง เมื่อมีสติการที่จะทำอะไรลงไปโอกาสผิดพลาดก็มีน้อย และอย่าดำรงชีวิตด้วยความประมาท ชีวิตจะพบแต่ความสุขความเจริญตลอดไป
นอกจากนี้ ยังให้ความสำคัญด้านการศึกษาสงฆ์ เนื่องจากผู้บวชเรียนส่วนใหญ่ ล้วนมาจากครอบครัวที่ยากจน ท่านจึงสนับสนุนการเรียนการสอนโดยบริจาคปัจจัยให้แก่พระภิกษุสามเณรที่เรียนเก่งและสอบได้เป็นประจำทุกปี อีกทั้งยังบริจาคปัจจัยช่วยเหลือสังคมมากมาย
สำหรับตำแหน่งหน้าที่ด้านปกครอง ได้รับการแต่งตั้งจากคณะสงฆ์ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลหัวเรือ อ.วาปีปทุม พ.ศ.2544 เป็นเจ้าอาวาสวัดป่าอรัญญิกาวาส
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ.2541 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะตำบลชั้นตรี ในราชทินนามที่ ‘พระครูโสภณพิพัฒน์โกศล’
มรณภาพอย่างสงบ เมื่อวันจันทร์ที่ 24 เม.ย.2560 เวลา 13.53 น. ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น สิริอายุ 58 ปี พรรษา 38
