“พระครูธรรมานุกูล” หรือ “หลวงปู่ภู จันทเกสโร” อดีตเจ้าอาวาสวัดอินทรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพฯ พระเกจิอาจารย์เลื่องชื่อในยุคนั้น
ถือเป็นศิษย์เอกผู้ใกล้ชิดสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) ที่ได้รับการถ่ายทอดเคล็ดวิชา-วิทยาคมต่างๆ มากมาย
เกิดที่หมู่บ้านวังหิน อ.เมือง จ.ตาก ตรงกับปีขาล พ.ศ.2373 อายุ 9 ขวบ บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดท่าคอย ศึกษาเล่าเรียนอักขรสมัย (ภาษาขอม) และหนังสือไทยกับท่านอาจารย์วัดท่าแค
อายุ 21 ปี เข้าอุปสมบทที่พัทธสีมาวัดท่าคอย มีพระอาจารย์อ้น เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายานามว่า จันทเกสโร
ยึดการธุดงค์เป็นวัตรมาโดยตลอด พอออกพรรษาจะออกรุกขมูลมิได้ขาด โดยร่วมธุดงค์ไปกับสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) และหลวงปู่ใหญ่
มีความมุมานะอุตสาหะมุ่งมั่นศึกษาวิชาอาคมต่างๆ จนเกิดความชำนาญเป็นที่เลื่องลือ
มรณภาพเมื่อวันเสาร์ที่ 6 พ.ค.2476 เวลา 01.15 น. สิริอายุ 104 ปี พรรษา 83
วัตถุมงคลที่มีชื่อเสียงคือ ไม้เท้าพ่อครู และพระพิมพ์สมเด็จต่างๆ ซึ่งมีพุทธคุณเปี่ยมล้นและได้รับความนิยมสูง
มูลเหตุที่สร้างพระเครื่อง เป็นเพราะต้องรับภาระดำเนินการก่อสร้างองค์หลวงพ่อโต จึงได้จัดสร้างพระผงสมเด็จฯ ขึ้นมาเป็นที่ระลึก
เมื่อปี พ.ศ.2474 จัดสร้างเหรียญพัดยศ เนื้อเงิน ด้านหน้าเป็นรูปเหมือนนั่งเต็มองค์ ฉลองอายุครบ 100 ปี เหรียญรุ่นนี้เรียกว่า เหรียญแซยิดก็เรียกได้ เพราะสร้างแจกแก่ลูกศิษย์ที่มาแสดงมุทิตาจิตอายุครบ 100 ปีของท่าน
นับเป็นเหรียญรุ่นเดียวที่สร้างเป็นรูปเหมือน เป็นเหรียญที่นิยมสูง มีสองบล็อกคือ ด้านหลังลงยันต์สามแถว กับยันต์แถวเดียว ด้านหน้าเป็นบล็อกเดียวกัน เหรียญรุ่นนี้ได้เคยมีผู้ทำปลอม แต่ก็มีอันเป็นไปทันตาเห็น จนเป็นที่ร่ำลือ
ลักษณะเป็นรูปแบบพัดยศพระราชาคณะ เรียกว่า ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ขอบข้างเป็นลายกนกล้อมรอบ เส้นขอบด้านในตรงกลางเป็นเม็ดไข่ปลา ตรงกลางเป็นรูปเหมือนนั่งขัดสมาธิเต็มองค์ ห่มจีวรพาดสังฆาฏิ รัดอก นั่งบนอาสนะ ใต้อาสนะจารึกว่า “อายุครบ ๑๐๐ ปี”
ด้านหลังเป็นยันต์นูนแถวเดียว ด้านบนเป็นอุณาโลม แถวที่สองเป็นพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ตรงกลางเป็นตัวอุ ล่างสุดเป็นตัวเฑาะว์ขัดสมาธิ
เป็นอีกเหรียญที่ได้รับความนิยมสูง
