“หลวงพ่อสาลี ธัมมสโร” หรือ “พระครูพรหมสมาจาร” วัดเขาวัง อ.เมือง จ.ราชบุรี พระเกจิอาจารย์ชื่อดังที่มีผู้เลื่อมใสศรัทธาจำนวนมาก
มีนามเดิมว่า สาลี นามสกุล สุวรรณรังษี เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 พ.ย.2426 ที่บ้านเกาะปม อ.ห้วยคต จ.อุทัยธานี บิดาชื่อ นายดำ สุวรรณรังษี มารดาชื่อ นางวัณณา สุวรรณรังษี อาชีพเป็นนายอากรและทำนาทำสวน มีพี่น้องรวมกัน 7 คน เป็นคนที่ 6
เมื่อเยาว์วัยได้เรียนหนังสือกับบิดาที่บ้าน จนพออ่านออกเขียนหนังสือไทยได้ จึงนำไปฝากให้เรียนหนังสือต่อที่สำนักสงฆ์ใกล้บ้าน
พ.ศ.2446 มีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ จึงได้เข้าพิธีอุปสมบท เมื่อวันที่ 5 พ.ค.2446 ที่พัทธสีมาวัดหนองขุนชาติ อ.หนองฉาง จ.อุทัยธานี มีพระครูอุทานธรรมนิเทศ (สุข) วัดหนองขุนชาติ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระครูอุทิศธรรมวินัย (สือ) วัดทุ่งทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระปลัดเสือ วัดหนองขุนชาติ เป็นพระอนุสาวนาจารย์
จำพรรษาที่วัดหนองขุนชาติ อยู่จนถึงพรรษาที่ 8 พระอุปัชฌาย์เห็นว่าการศึกษาภาษาบาลีแข็งแรงแล้ว จึงพามาฝากให้อยู่ที่สำนักเรียนวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฏ์ กรุงเทพฯ มีสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) เป็นผู้ดูแล
ต่อมามีเหตุให้ต้องกลับไปยังเมืองอุทัยธานี ด้วยอาการป่วยของบิดา-มารดา จนเมื่อทั้งสองถึงแก่กรรมแล้ว จึงมีเหตุทำให้ต้องลาสิกขา เพื่อมาดูแลเรือกสวนไร่นาและทรัพย์สมบัติของบุพการี รวมเวลาที่ออกไปครองเพศคฤหัสถ์อยู่ได้ 11 เดือน
พ.ศ.2460 ครั้นเมื่อปลดเปลื้องจัดแจงเกี่ยวกับทรัพย์สมบัติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงได้ไปปรึกษากับพระอุปัชฌาย์รูปเดิม ขออุปสมบทเป็นครั้งที่ 2 เมื่อเดือน พ.ย.2460 ที่พัทธสีมาวัดหนองขุนชาติ อ.หนองฉาง จ.อุทัยธานี
มีพระครูอุทานธรรมนิเทศเป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูอุทิศธรรมวินัย วัดทุ่งทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์จำรัส วัดหนองขุนชาติ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า “ธัมมสโร”
ไม่นานก็กราบลาพระอุปัชฌาย์ออกจาริกแสวงหาที่วิเวก (แบบพระธุดงค์) พบสถานที่แห่งใดเป็นสัปปายะ ก็พักพียรเจริญกัมมัฏฐานอยู่ในสถานที่นั้นๆ จนใกล้จะถึงฤดูกาลเข้าพรรษา จึงจะกลับมาอยู่ในสำนักที่มีปฏิปทาข้อปฏิบัติเคร่งครัดเท่านั้น
ทำอยู่อย่างนี้เสมอๆ จนในพรรษาที่ 8 พ.ศ.2467 จึงได้จาริกมาถึงจังหวัดราชบุรีกับพระฉายและอุบาสกทองย้อย โดยพักที่เขาวัง ซึ่งเป็นพระราชวังร้างอยู่ในตอนนั้น เมื่อชาวบ้านได้ข่าวก็พากันมาทำบุญและฟังธรรมกันมาก
จนชาวบ้านอ้อนวอนนิมนต์ให้อยู่จำพรรษาเสียที่เขาวังนี้ โดยมีข้อเสนอว่าจะพากันทำหนังสือขอพระราชทานเขาวังให้เป็นวัด จึงตกลงใจรับภาระร่วมกับชาวราชบุรีที่จะสร้างวัดขึ้นบนเขาวังนับแต่บัดนั้น
ปี พ.ศ.2472 มีพระบรมราชโองการโปรดกล้าฯ พระราชทานอุทิศเขาวังให้เป็นที่ธรณีสงฆ์ และในปีเดียวกันนั้น เจ้าคณะแขวงเมืองราชบุรีได้มีประกาศแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส
จนลุถึง พ.ศ.2477 ถาวรวัตถุที่เป็นหลักใหญ่ของวัดก็นับได้ว่ามีสมบูรณ์แล้ว แต่ด้วยความเป็นพระกัมมัฏฐานที่มุ่งมาดปรารถนาที่จะบำเพ็ญสมณธรรม ถือสมาทานธุดงควัตรอยู่ตลอด และนับตั้งแต่ปีนั้น จึงออกธุดงค์จาริกไปยังท้องถิ่นต่างๆ โดยทั่วไป แล้วจะกลับมาจำพรรษาที่วัดเขาวังสลับกันไปต่อเนื่องเรื่อยมา
จนถึง พ.ศ.2508 มีอาการอาพาธ จึงได้กลับมาพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลราชบุรี และถึงแก่มรณภาพ เมื่อวันที่ 12 พ.ย.2508 ด้วยอาการอันสงบ
สิริอายุ 82 ปี พรรษา 61
วัตถุมงคลเป็นหนึ่งในตำนานพระเครื่องเมืองราชบุรีที่มีประสบการณ์มากมาย โดยเฉพาะ “เหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก”
สร้างขึ้นในปี พ.ศ.2507 ที่ระลึกงานทำบุญอายุครบ 80 ปี โดยนายสมศักดิ์ นาคสุข เป็นผู้สร้างถวาย
เป็นเหรียญรุ่นแรกและรุ่นเดียวที่สร้างไว้ มีการสร้างด้วยเนื้อทองแดงรมดำเพียงเนื้อเดียวเท่านั้น จำนวนการสร้างไม่ได้มีการจดบันทึกไว้ แต่จากจำนวนที่พบเห็นหมุนเวียนอยู่ ทำให้ทราบได้ว่าสร้างในจำนวนที่น้อยมากประมาณ 1,000 เหรียญ
ลักษณะเป็นเหรียญกลมรูปไข่ปั๊ม มีหูในตัว ด้านหน้าเหรียญเป็นรูปเหมือนห่มจีวรลดไหล่ พาดผ้าสังฆาฏิ ใต้รูปเหมือนเขียนคำว่า “พระครูพรหมสมาจาร”
ด้านหลังมีอักขรยันต์ ใต้ยันต์เขียนคำว่า “วัดเขาวัง ราชบุรี”
ด้วยพุทธคุณโดดเด่นในเรื่องเมตตามหานิยมและค้าขาย จึงทำให้มักไปอยู่ในครอบครองของบรรดาเจ้าสัวต่างๆ เสียเป็นส่วนมาก
จัดเป็นเหรียญหายากของจังหวัดเลยทีเดียว
