ในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ เป็นพื้นที่อีกแห่งหนึ่งย่านฝั่งธนบุรีที่มีพระอารามที่มีความงดงามหลายแห่ง แม้จะไม่มีชื่อเสียงโด่งดังหรือใหญ่โตแต่ประการใด แต่ความน่าสนใจหาได้ลดน้อยถอยลงไปไม่
ทั้งนี้ เขตบางกอกน้อยมีวัดที่มีชื่อเสียงโด่งดังในด้านวัตถุมงคล ‘เบี้ยแก้’ ถึง 2 แห่งด้วยกัน คือ ‘วัดนายโรง’ และ ‘วัดบางบําหรุ’
กล่าวถึง ‘เบี้ยแก้’ นั้นถือเป็นเครื่องรางที่เป็นภูมิปัญญาของพระเกจิอาจารย์ไทยโดยเฉพาะ สร้างจากหอยเบี้ยจั่นที่มีฟันครบ 32 มีการสร้างมาแต่โบราณ สรรพคุณใช้แก้หรือป้องกันคุณไสยต่างๆ ป้องกันภูตผีปีศาจ ป้องกันไข้ป่า ป้องกันยาพิษยาสั่ง ของมีคม พิษจากแมลงสัตว์กัดต่อยได้ผลชะงัด
ในปัจจุบันเบี้ยแก้ที่นิยมกันมากแบ่งเป็น 3 สาย ได้แก่ สายเมืองอ่างทอง อาทิ หลวงพ่อพักตร์ วัดโบสถ์, หลวงพ่อนุ่ม วัดนางใน, หลวงพ่อคำ วัดโพธิ์ปล้ำ, หลวงพ่อโปร่ง วัดท่าช้าง อ่างทอง เป็นต้น
สายวัดกลางบางแก้ว เช่น หลวงปู่บุญ ขันธโชติ, หลวงปู่เพิ่ม ปุญญาวสโน, ท่านอาจารย์ใบ และ หลวงปู่เจือ ปิยสีโล
และสายวัดนายโรง เขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ มีหลวงปู่รอด วัดนายโรง, หลวงปู่แขก วัดบางบำหรุ เป็นต้น
‘วัดนายโรง’ เป็นวัดราษฎร์วัดหนึ่ง ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของคลองบางกอกน้อย แขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ
ส่วนประวัติวัดนายโรง ยังไม่ค้นพบหลักฐานหรือรายละเอียดเท่าที่ควร เป็นแต่เพียงได้สืบทราบจากคําบอกเล่ามาบ้างว่า มีนายโรงละครผู้หนึ่งชื่อ ‘กรับ’ เป็นเจ้าของคณะละครนอก ได้สร้างวัดขึ้นไว้แต่ครั้งรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ในราวปี พ.ศ.2403
‘วัดนายโรง’ เดิมมีชื่อเรียกกันต่างๆ ว่า ‘วัดเจ้ากรับ’ บ้าง ‘วัดละครเจ้ากรับ’ บ้าง เรียกแบบสามัญว่า ‘วัดนอก’ คู่กับ ‘วัดใน’ (คือ วัดบางบําหรุ) หรือบางทีก็เรียกว่า ‘วัดปากคลอง’ เพราะตั้งอยู่ปากคลองบางบําหรุ
เรื่องชื่อวัดนายโรงนี้ปรากฏตามหนังสือพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ของเจ้าพระยาทิพากรวงค์ (ขํา บุนนาค) ฉบับพิมพ์ พ.ศ.2506 หน้า 764
เรื่องพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแปลงนามวัดต่างๆ ว่า “ชื่อวัดที่ทรงแปลงใหม่ วัดนายกรับละคร ทรงแปลงว่า วัดสัมมัชชผล” แต่ประชาชนไม่นิยมเรียก ปัจจุบันทางราชการและคณะสงฆ์เรียกว่า วัดนายโรง
ส่วนประชาชนในท้องถิ่นยังนิยมเรียกว่า วัดนอก
ที่ตั้งวัดด้านหน้าทิศตะวันตกจดคลองบางกอกน้อย หลังวัดทิศตะวันออกจดคูนํ้ากั้นระหว่างที่ของเอกชนกับโรงเรียนวัดนายโรง ทิศเหนือจดคูนํ้ากันระหว่างที่ของเอกชน และทิศใต้จดคลองบางบําหรุ การคมนาคมอาจไปทางเรือตามคลองบางกอกน้อย หรือไปทางรถยนต์เข้าซอยจรัญสนิทวงศ์ 45 (ซอยวัดปฐมบุตรอิศราราม) ถนนจรัญสนิทวงศ์
พื้นที่ของวัดเดิมมีประมาณ 12 ไร่ ต่อมาในปี พ.ศ.2498 ได้อนุญาตให้กระทรวงศึกษาธิการสร้างโรงเรียนมัธยม 6 ไร่ ปัจจุบันคงเหลือพื้นที่เพียง 6 ไร่เท่านั้น
ปัจจุบัน วัดนายโรงจัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงเพื่อพระพุทธศาสนาและสังคม ออกอากาศทางคลื่น FM 94.75 เสนอรายการธรรมะ สาระความรู้ และข่าวสารทางพระพุทธศาสนา
ส่วน ‘วัดบางบําหรุ’ ตั้งอยู่เลขที่ 41 จรัญสนิทวงศ์ ซอย 45 เขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ
วัดแห่งนี้เดิมเป็นศาลเจ้าแม่ทับทิม ต้นสมัยกรุงธนบุรี ต่อมาได้สร้างเป็นวัดชื่อ ‘วัดสวยหรู’ ไม่ปรากฏว่าสร้างอุโบสถและผูกพัทธสีมาเมื่อใด ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางตําหรุ แล้วเปลี่ยนมาเป็นวัดบางบําหรุ ในปัจจุบัน
วัดบางบำหรุแม้จะเป็นวัดเล็กๆ ที่อยู่ในย่านชุมชนไม่ใหญ่โต แต่มีชื่อเสียงโด่งดังด้วยเคยมี ‘หลวงปู่แขก วัดบางบำหรุ’ พระเกจิอาจารย์ชื่อดังด้านเครื่องรางเบี้ยแก้ ที่เป็นสหธรรมิกกับหลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว จ.นครปฐม ดำรงเป็นเจ้าอาวาส
บริเวณโดยรอบวัดบางบำหรุเป็นชุมชนที่มีชาวบ้านอาศัยอยู่แม้จะไม่ใช่ชุมชนใหญ่ แต่มีบ้านเรือนหลายร้อยหลังคาเรือน บรรยากาศจึงมีความคึกคักจอแจไปบ้าง
สำหรับความร่มรื่นของต้นไม้ใหญ่ภายในวัดอาจยังมีไม่มากนักด้วยพื้นที่วัดมีค่อนข้างจำกัด
ส่วนบริเวณพุทธาวาส และตามกุฏิพระภิกษุสงฆ์มีความสะอาดสะอ้านร่มรื่น เยื้องมาด้านหน้าติดกับถนน มีการดูแลปัดกวาดเป็นอย่างดี ส่วนด้านหลังมีประตูเล็กออกไปข้างนอกได้
การเดินทางมาที่วัดสามารถเดินทางได้ด้วยรถยนต์ จากซอยบรมราชชนนี 5 ตรงมาเรื่อยจนกระทั่งถึงซอย 45 แล้วเลี้ยวขวาตรงไปเรื่อยๆ จะผ่านวัดบางบำหรุ และโรงเรียนมัธยมวัดนายโรง จึงจะถึงวัดนายโรง
