| พระเครื่องคนดัง สุพจน์ สอนสมนึก “ผมเชื่อในเรื่องพุทธคุณ บุญญาบารมีของพระเครื่อง ที่เราห้อยคล้องคอและนับถือ แต่ไม่ได้งมงาย การแขวนวัตถุมงคลเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ เพื่อช่วยเตือนสติให้ตนกระทำแต่ความดี เชื่อว่าวัตถุมงคลจะคุ้มครองคนที่ทำกรรมดี มีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ให้ปฏิบัติแต่สิ่งดีงาม ไม่ให้ทำในสิ่งที่ผิดศีลธรรม” นี่คือความเชื่อของ “ทศพล สินยบุตร” นายอำเภอเต่างอย จ.สกลนคร นายทศพลหนุ่มใหญ่วัย 52 ปี เป็นชาวเมืองฉะเชิงเทรา และอยู่อำเภอที่ติดเขตสองจังหวัด (พนัสนิคม จ.ชลบุรี) เป็นเมืองที่เจริญทางพระพุทธศาสนาอีกจังหวัดหนึ่ง โดยเฉพาะวัดหลวงพ่อโสธร เป็นที่รู้จักของคนไทยทั้งประเทศ ชีวิตในอดีต เมื่อสมัยเรียนหนังสือ ที่บ้านก็พาเข้าวัดเป็นประจำ แม่มักพาเข้าวัดทำบุญเป็นประจำ จึงได้ซึมซับเรื่องพระมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้น เมื่อโตขึ้นจึงชอบเข้าวัดทำบุญ เมื่อมีโอกาสหลังจากเรียนจบ ได้เข้ารับราชการในสายงานปกครอง วนเวียนไปตามตำแหน่งหน้าที่การงาน สุดท้ายเมื่อปี 2557 เป็นปลัดอาวุโส ที่อำเภอนาแก รักษาการนายอำเภอ จากนั้น พ.ศ.2558 ขยับขึ้นเป็นนายอำเภอเต่างอย ในฐานะที่เป็นผู้บริหารสูงสุดของ อ.เต่างอย มีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ต้องปกครองดูแลหลายชีวิต แต่ด้วยความที่เป็นคนมีจิตใจฝักใฝ่พระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ จึงต้องนำหลักธรรมคำสอนมาใช้เป็นหลักปฏิบัติในการดำเนินชีวิตและบริหารงานในองค์กร “เมื่อผู้บริหารขององค์กรเป็นคนมีเมตตาธรรมต่อผู้ใต้บังคับบัญชา ผู้ใต้บังคับบัญชาก็ย่อมให้ความรักเคารพ ให้ความร่วมมือในการทำงาน ส่งผลดีต่องานในหน้าที่สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี” “ผมเป็นข้าราชการในสายกระทรวงมหาดไทย คลุกคลีกับชาวบ้านเกือบทุกหมู่บ้าน ต้องรู้จักคนในพื้นที่ชุมชน โดยเฉพาะวัด ซึ่งจังหวัดสกลนครมีวัดชื่อดังหลายแห่ง ที่มีครูบาอาจารย์สายวิปัสสนาปฏิบัติ เป็นบูรพาจารย์ที่เคร่งวัตรปฏิบัติธรรม” “การยกมือไหว้รำลึกนึกถึงคุณบิดา-มารดา ครูบาอาจารย์ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ทำให้จิตใจเราดีและสงบ ทำให้มีสมาธิในการทำงาน เพราะถือว่าคนเราหากขาดสมาธิ จิตใจแน่วแน่จะทำให้ทำงานไม่ค่อยได้ผล จึงนำหลักธรรมเข้ามาใช้ในชีวิตประจำวัน” สำหรับพระเครื่องที่ห้อยติดตัว นายอำเภอเต่างอยเป็นประจำ มีมากมายหลายองค์ เพราะเป็นข้าราชการย้ายไปหลากหลายพื้นที่ และได้มาต่างที่ต่างเวลากัน ส่วนที่ห้อยประจำตลอดเวลา เป็น พระกริ่งหลวงพ่อโสธร ปี 2500, หลวงพ่อปาน พิมพ์ขี่หนุมานใหญ่, พระชินราชหลวงปู่บุญ, พระหลวงปู่ทวด วัดเมืองยะลา ปี’08 “พระกริ่งหลวงพ่อโสธร ปี 2500 นั้น ผมได้มาเมื่อประมาณปี พ.ศ.2517 โดยคุณแม่มอบให้เมื่อยังเด็กๆ เป็นของที่คุณปู่-ย่าเก็บไว้ จึงมอบให้ และผมนำมาขึ้นห้อยคอเป็นประจำ” นายทศพลกล่าวออกตัวว่า “แม้จะมีความชื่นชอบเก็บสะสมวัตถุมงคลพระเครื่อง แต่ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญถึงขั้นเป็นเซียนพระ แต่ด้วยความที่ชอบศึกษาประวัติพระเกจิดัง ทำให้เลื่อมใสศรัทธา อีกทั้งเก็บเหรียญวัตถุมงคลของพระเกจิดังไว้หลายรุ่น” นายทศพลเล่าอีกว่า ได้ศึกษาอัตโนประวัติพระเกจิเมืองสกลนคร รับรู้ถึงปฏิปทาที่งดงามตลอดชีวิตสมณเพศ ยิ่งให้ความเลื่อมใสศรัทธา ถึงแม้พระเกจิหลายท่านจะละสังขารไปจากโลกนี้แล้ว แต่คุณงามความดีของท่านยังอยู่ในศรัทธาของสาธุชนชาวเมืองสกลนคร “การห้อยพระก็เช่นกัน ห้อยพระเครื่องแล้วไม่มีธรรมะอยู่ ในใจ มีแต่ความโลภ กิเลสเข้าครอบงำ ก็ไร้ประโยชน์” นายทศพลกล่าวทิ้งท้าย | 
