คอลัมน์ พันธ์ุแท้พระเครื่อง
แม้จะเป็นพระพุทธรูปกลางแจ้งในยุคปัจจุบัน แต่ด้วยความยิ่งใหญ่อลังการ ความมุ่งมั่นและจิตศรัทธาของสาธุชนที่ร่วมแรงร่วมใจ ทั้งกำลังทรัพย์และกำลังแรงกาย นานถึง 16 ปี จนสามารถสร้างได้สำเร็จสมความตั้งใจ พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ หรือที่เรียกกันว่า “หลวงพ่อใหญ่” จึงเป็นพระพุทธรูปกลางแจ้งองค์สำคัญที่เป็นที่เคารพศรัทธายิ่งของชาวเมืองอ่างทอง
เหนืออื่นใดต้องยกกุศลจิตนี้ถวายแด่ พระครูวิบูลอาจารคุณ หรือหลวงพ่อเกษม อาจารสุโภ อดีตเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดม่วง ผู้บุกเบิกบูรณะวัดร้างจนเป็นวัดที่เจริญรุ่งเรือง และเป็นผู้ริเริ่มสร้าง “หลวงพ่อใหญ่” เพื่อเป็นอนุสรณ์ความยิ่งใหญ่ของวัดและพระบวรพุทธศาสนาอย่างเต็มภาคภูมิ
วัดม่วงตั้งอยู่ที่บ้านหัวตะพาน ต.หัวตะพาน อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง เดิมเป็นวัดร้าง สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ซึ่งในสมัยนั้นเมืองนี้นับเป็นเมืองหน้าด่านที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ.2525 พระครูวิบูลอาจารคุณ (หลวงพ่อเกษม อาจารสุโภ) ได้ธุดงค์มาปักกลด ณ บริเวณดังกล่าว ด้วยเห็นว่าเงียบสงบเหมาะแก่การเจริญกรรมฐาน คราหนึ่งขณะเจริญวิปัสสนากรรมฐานได้นิมิตเห็น ‘หลวงปู่ขาว และหลวงปู่แดง’ บอกให้ท่านได้ช่วยก่อสร้างวัดม่วงขึ้นมาใหม่ เพราะท่านเป็น ผู้มีบารมี สามารถจะก่อสร้างและบูรณะ วัดม่วงได้
จนวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ.2527 กระทรวงศึกษาธิการจึงได้มีการประกาศยกฐานะ “วัดม่วง” ซึ่งเคยเป็นวัดร้าง ให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษา และแต่งตั้งพระครูวิบูลอาจารคุณ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดม่วง ในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ.2527 และในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ.2529 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (รัชกาลที่ 9) พระราชทานวิสุงคามสีมา สร้างความปลื้มปีติแก่ชาวบ้านหัวตะพานและละแวกใกล้เคียงยิ่ง
ในปี พ.ศ.2534 พระครูวิบูลอาจารคุณได้ร่วมพลังจิตอธิษฐานร่วมกับสาธุชนผู้มีจิตศรัทธาอีกครั้ง เพื่อสมทบทุนสร้างพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในโลก เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระบวรพุทธศาสนา ได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ในวันเสาร์ที่ 9 มีนาคม พ.ศ.2534 โดย สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ วัดสุวรรณาราม กทม. เมตตาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ และพระครูวิบูลอาจารคุณ เป็นประธานฝ่ายดำเนินการก่อสร้างและจัดหาทุน จากนั้นทำพิธีตอกลงเข็มเสาเอกเริ่มการก่อสร้างในวันที่ 2 พฤษภาคม 2534
พระครูวิบูลอาจารคุณใส่ใจกำกับดูแลทุกขั้นตอนการก่อสร้างด้วยตนเองมาโดยตลอดเป็นระยะเวลาเกือบ 10 ปี ด้วยการตรากตรำงานหนักจึงเกิดอาการอาพาธ และมรณภาพด้วยโรคมะเร็ง ในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ.2544 ณ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุได้ 54 ปี 6 เดือน 7 วัน ยังความเสียใจสู่บรรดาลูกศิษย์ลูกหาและสาธุชนยิ่งนัก ต่างปวารณาตนจะสานต่อเจตนารมณ์ให้สำเร็จลุล่วง โดยก่อนที่ท่านจะมรณภาพ ท่านได้ตั้งนามพระพุทธรูปไว้แล้วว่า “พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ” เพื่อเป็นการอุทิศถวายแด่พระบาทสมเด็จพระ ปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
การก่อสร้างได้ดำเนินต่อมาจนสำเร็จในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ.2550 เป็นเวลาในการก่อสร้างทั้งสิ้น 16 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ.2535-2550 ใช้ทุนทรัพย์ในการสร้างทั้งหมด 104,261,089.65 บาท ซึ่งมาจากการบริจาคของผู้มีจิตศรัทธาจากทั่วสารทิศทั้งสิ้น
พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ หรือหลวงพ่อใหญ่ เป็นพระพุทธรูปกลางแจ้งที่มีพุทธลักษณะงดงามสง่า ฉายพระบารมีเจิดจรัสมองเห็นมาแต่ไกล เพราะมีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ความสูงจากฐานองค์พระถึงยอดเกศา 95 เมตร เทียบเท่ากับตึก 40 ชั้น หน้าตักกว้าง 63.05 เมตร การเดินวนรอบองค์พระต้องใช้เวลากว่า 3 นาที ด้านหน้าทางขึ้นทำเป็นบันไดสูง มีพญานาคเลื้อยเป็นราวบันได เสมือนคอยปกป้องพระบวรพุทธศาสนา และยังเชื่อกันว่าการได้สัมผัสนิ้วขององค์พระจะเป็นสิริมงคลอย่างมาก
