คอลัมน์ มองอย่างเซียน
“เบียร์ วัดด่าน” หรือนามจริง “สราวุธ สุรัติชัย” เซียนพระดังแห่งเมืองสมุทรปราการ ผู้เชี่ยว ชาญรอบรู้พระเครื่องสายเมืองปากน้ำ โดยเฉพาะพระเครื่อง พ่อท่านลี วัดอโศการาม จ.สมุทรปราการ ย่ำเดินบนเส้นทางในวงการพระเครื่อง สะสมประสบการณ์ มีสายตาอันเฉียบคม จนเป็นที่ยอมรับของคนในวงการ
ปัจจุบันเป็น 1 ใน 4 คณะกรรมการตัดสินพระ โต๊ะพ่อท่านลี วัดอโศการาม จ.สมุทรปราการ ที่ได้รับความไว้วางใจจากบรรดาผู้นิยมพระเครื่องสายเมืองปากน้ำ
เซียนเบียร์ จบการศึกษาระดับ ปวส. จากโรงเรียนเทคโนโลยีบางกะปิ
“ผมเริ่มสนใจพระเครื่องตั้งแต่สมัยวัยเด็ก น่าจะประมาณสัก 10 ขวบ เพราะชอบดูชอบอ่านและหลงใหลในวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ ชอบไปถึงวิชาการสักยันต์ ชอบในคาถาอาคม พุทธคุณ เรื่องเล่าต่างๆ ของฆราวาสและเกจิอาจารย์ต่างๆ โดยเฉพาะสายเมืองสมุทรปราการ”
เซียนเบียร์เกริ่นว่า “ก่อนที่ผมจะมาจริงจังและเป็นคนศึกษาพระเครื่องจนเป็นอาชีพ ชีวิตผ่านอะไรมาไม่น้อย ด้วยฐานะที่บ้านไม่ใช่คนร่ำรวยอะไร แม่หาเช้ากินค่ำ ที่บ้าน แม่เป็นแม่ค้าขายข้าวมันไก่ อยู่หน้าโรงเรียนมหาภาพ ผมก็มีความฝันว่าสักวันจะช่วยแบ่งเบาภาระท่านได้ในวัยที่ตัวเองโตแล้ว แต่ในสมัยนั้น คิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะหาเงินเลี้ยงแม่จากทางไหน เงิน 300-500 บาท ยังว่าหายากเลย”
“ผมเริ่มมาสนใจพระเครื่องอีกครั้งในปี 2550 และตัดสินใจออกมาเช่าซื้อขายพระ ในวงการพระในปี 2551 ตอนนั้นยอมรับเลย ผมยังไม่ค่อยมีความรู้แต่อย่างใด แต่ในเวลา 1 ปี พอมีพระสะสมจำนวนหนึ่ง จึงตัดสินใจมาเปิดตู้พระที่ศูนย์พระคาร์ฟูร์ ปู่เจ้าสมิง พราย เป็นแห่งแรก พอได้รู้จักพี่ในวงการพระเครื่อง ซึ่งก็แนะนำให้ผมรู้วิถีทำมาหากินของอาชีพ”
พ.ศ.2552 “เบียร์ วัดด่าน” มาเปิดตู้พระอยู่ที่ตลาดพระเครื่องวงเวียนเล็ก ฝั่งธนบุรี มีโอกาสได้รับคำแนะนำจากเซียนพระใหญ่ให้คำสอนและความรู้อยู่ 2 ท่านที่เป็นต้นแบบในวิถีวงการพระ คือ อุดม พญาไม้ และกานต์ พญาไม้
“สองท่านนี้ถือว่าผู้มีพระคุณของผม นับแต่นั้นผมก็ได้ใช้ชีวิตนักเล่นพระเต็มตัว มีการซื้อขาย เดินหาพระขายพระทุกสนาม ไม่ว่าจะต่างจังหวัด ใกล้ไกลผมก็ไป เพราะผมรักในอาชีพนี้แบบหลงใหล”
“ในช่วงแรก ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก เล่นพระสะเปะสะปะ จนต้องมาคิดว่าเราควรจะเริ่มต้นอย่างไรให้ประสบความสำเร็จ มีแนวทางเป็นของตัวเอง จึงหันมาศึกษาพระที่อยู่ใกล้ตัว พ่อท่านลี ธัมมธโร วัดอโศการาม อ.เมือง จ.สมุทรปราการ ซึ่งผมมีความศรัทธา โดยเริ่มศึกษาจากพระของเก่าที่มีอยู่ ค่อยเริ่มศึกษาพิมพ์ต่างๆ ด้วยตัวเอง จนเกิดความชำนาญ”
วัตถุมงคลของพ่อท่านลี มีมากมาย ทั้งที่ทันท่านสร้างและหลังจากมรณภาพแล้ว แต่ด้วยบารมี วัตถุมงคลทุกประเภท จึงล้วนทรงพุทธคุณ เป็นที่ศรัทธาและแสวงหาของพุทธศาสนิกชนอย่างกว้างขวาง
ในปี พ.ศ.2553 หอย ปากน้ำ ประธานชมรมพระเครื่องจังหวัดสมุทรปราการ มอบหมายให้เซียนเบียร์ ทำหน้าที่กรรมการตัดสินพระเครื่องจังหวัดสมุทร ปราการ
พ.ศ.2554 ได้รับคัดเลือกให้เป็นกรรมการของสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย โดย พยัพ คำพันธุ์ นายกสมาคม และคณะกรรมการให้การรับรอง
เซียนเบียร์กล่าวถึงหลักสำคัญของการดูพระ ว่า “ต้องจำพิมพ์ให้ได้ จากนั้นมาดูที่เนื้อมวลสาร ถ้าทั้งสองอย่างใช่ สามารถฟันธงได้ว่าเป็นพระแท้ เป็นหลักพื้นฐานทั่วไปสำหรับการเล่น ไม่ว่าเหรียญพระคณาจารย์หรือพระเนื้อผง การพิจารณาเหมือนกัน”
“ที่สำคัญ เราต้องมีใจรักเป็นทุนเดิม ต้องหาพระแท้มาดูบ่อยๆ ซ้ำๆ จนเกิดความเคยชิน หาดูจากหนังสือพระเครื่องมีมากมายให้เลือกอ่าน แต่ต้องเป็นหนังสือที่ได้มาตรฐาน ต้องดูรูป ประวัติของพระก่อนว่า มีความเป็นมาอย่างไร ศึกษาจากพิมพ์ทรงให้ได้ จดจำให้แม่น จะทำให้เราเล่นพระไม่หลงทาง” เบียร์ วัดด่าน กล่าวทิ้งท้าย
