คอลัมน์ มองอย่างเซียน
“ชัชวาล ผึ้งทอง” หรือหมู วัดกิ่ง” เซียนพระหนุ่มใหญ่ สะสมประสบการณ์ จนก้าวขึ้นมาเป็นเซียนพระระดับแนวหน้า โดยเฉพาะพระเครื่องวัตถุมงคล หลวงปู่เผือก ปัญญาธโร วัดกิ่งแก้ว จ.สมุทรปราการ
แต่กว่าจะมีวันนี้ เซียนหมู ก็สะสมประสบการณ์จากการลองผิดลองถูก จนเกิดความมั่นใจ ก้าวเข้าสู่ยุทธจักรวงการพระเครื่อง
นอกจากเป็นเซียนพระแล้ว ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 13 ต.ราชาเทวะ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ และยังได้รับมอบหมายจากสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย ให้เป็นกรรมการตัดสินพระโต๊ะหลวงปู่เผือก ประจำจังหวัดสมุทรปราการ
“เริ่มสนใจในเรื่องพระเครื่องมาตั้งแต่เด็ก สมัยอายุ 12-13 ปี ในละแวกบ้านที่อยู่ มีอาที่รู้จัก ชอบเล่นพระ อีกทั้งได้ยินผู้ใหญ่คุยกันเรื่องพระนั้นดัง พระนั้นดี ปู่เคยมีพระขุดสระ หลวงปู่เผือก และอีกมากมาย ทำให้ตัวผมเองอยากรู้อยากเห็นอยากดูพระเก่ง เป็นเซียนบ้าง ประกอบกับที่บ้านนั้นมีกล่องพระอยู่หลายกล่อง จึงเอามาดู แต่ก็ยังไม่รู้เรื่องเท่า ใดนัก” เซียนหมูเกริ่นนำ
ก่อนจะจริงจังเรื่องพระเครื่อง เซียนหมู ทำงานมาหลายอย่าง ตั้งแต่เด็กรถส่งของเซเว่นฯ พนักงานโรงงาน รับจ้างทั่วไป รวมทั้งทำงานร้านรับซื้อของเก่า
ต่อมา อายุครบบวช เข้าพิธีอุปสมบทที่วัดกิ่งแก้ว ซึ่งในตอนนั้นมีศรัทธาในหลวงปู่เผือกอยู่แล้ว แต่ยังขาดความรู้ในเรื่องเนื้อหาพิมพ์ทรง ได้มีโอกาสซื้อหนังสือรวมเล่มหลวงปู่เผือกมาดูภาพ
นอกจากนี้ ยังได้รู้จัก “ทิวาพร แย้มมีเชาว์” ซึ่งให้ความอนุเคราะห์ให้ดูพระแท้ แถมยังแบ่งมาให้บูชา เพื่อดูตัวอย่าง 1 องค์ คือ พระหลวงพ่อโต สี่เหลี่ยมฐานบัวปี 2496 เอามาให้ดูเนื้อหาเป็นองค์ครูก็ศึกษาดูเนื้อหาดูพิมพ์ ลองผิด-ลองถูก แท้บ้าง-เก๊บ้าง
“จากที่เราคลุกคลีอยู่กับเซียนพระ ทำให้เซียนพระต่างๆ เริ่มรู้จักเรามากขึ้น ผมได้รับความเมตตาจากเหล่าบรรดาเซียนพระเครื่อง ให้ความรู้ แนะนำการดูและพิจารณาพระเครื่องจนมีความสามารถตรวจสอบพระแท้-พระเก๊ จุดตำหนิต่างๆ ทำให้ผมสามารถยืนด้วยตัวเราเองได้จนถึงปัจจุบัน”
ชีวิตเซียนหมูเริ่มเปลี่ยนเมื่อออกสู่โลกกว้าง มารู้จักพี่ๆ ครูบาอาจารย์หลายท่าน อาทิ เล็ก วัดกิ่ง, หอย ปากน้ำ, โอ๋ หนามแดง, แจ๊ว บางพลี, เฉิน ปากน้ำ และอีกหลายๆ ท่านที่มีชื่อเสียงในวงการ พระเครื่องเมืองปากน้ำ
เซียนหมู บอกอีกว่า “มีสิ่งที่ผู้หลักผู้ใหญ่สอนผมมาแล้วผมยังจำขึ้นใจจนทุกวันนี้ก็คือ เล่นพระต้องเล่นด้วยความซื่อสัตย์ ไม่โลภมาก แค่เงินไม่กี่บาท ถึงเราโดนพระเก๊มา ต้องยอมรับสภาพไม่เอาไปขายลูกค้าต่อ แล้วเราจะอยู่ในวงการพระได้อีกนาน แถมมีชื่อเสียงและลูกค้าที่ยอมรับอีกมากมาย คำนี้ผมจำขึ้นใจมาจนทุกวันนี้ ตอนนี้เริ่มมีเงินเหลือสามารถมีเงินเก็บและเป็นที่ยอมรับ”
กระทั่งในปี พ.ศ.2551 ได้รับความไว้วางใจจากพี่น้องในชมรมพระเครื่องจังหวัดสมุทรปราการ ให้เข้าร่วมเป็นกรรมการตัดสินพระครั้งแรก ซึ่งในตอนนั้นดีใจมาก ในที่สุดสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย ได้คัดเลือกให้เป็นกรรมการตัดสินพระประจำชมรมพระเครื่องจังหวัดสมุทรปราการ เป็นกรรมการของสมาคม
เซียนหมู บอกว่า ผู้ที่สนใจพระเครื่องที่จะเริ่มสะสมนั้น ควรเริ่มจากความชอบก่อน อย่าเห็นผลประโยชน์ส่วนต่างของกำไรในการซื้อขาย ต้องเริ่มชอบก่อน แล้วศึกษาข้อมูลให้ดี หมายถึงต้องเข้าหาคนที่เชื่อถือได้จริงๆ แล้วข้อมูลที่ได้รับต้องมั่นใจว่าเป็นข้อมูลที่ถูกต้อง โดยไม่บิดเบือนเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
สุดท้ายนี้ขอฝากข้อคิดผู้ที่เข้ามาเล่นพระยุคนี้ ซึ่งมีเทคโนโลยีก้าวไกลว่า ศาสตร์แห่งพระเครื่องไม่ได้เล่นเป็นหรือเก่งง่าย แค่ปลายนิ้วพิมพ์ลงที่แป้นพิมพ์ แต่การที่จะเล่นพระเป็น หรือเก่งได้ต้องมีของแท้เป็นองค์ครู ต้องเชื่อฟังในสิ่งที่ผู้ใหญ่ท่านสอน และที่ขาด ไม่ได้ อย่าลืมในบุญคุณของคนเหล่านั้นแล้วจะเล่นพระเก่งและเจริญรุ่งเรือง
