คอลัมน์ อริยะโลกที่6
“พระครูพุทธิสังวรกิจ” หรือ “หลวงปู่ทอง พุทธปัญโญ” อดีตเจ้าคณะตำบลเกิ้ง เขต 1 และอดีตเจ้าอาวาสวัดบ้านลาด ต.ลาดพัฒนา อ.เมือง จ.มหาสารคาม เป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่ที่มีวัตรปฏิบัติดี อุทิศตนเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา ยอพระนักเทศน์ปุจฉา-วิสัชนา
เกิดวันที่ 1 กันยายน พ.ศ.2444 ที่บ้านลาด ต.ลาดพัฒนา อ.เมือง จ.มหาสารคาม เป็นบุตรของนายหลวงและนางบาง แก้วสีขาว
ชีวิตในวัยเด็ก เป็นผู้มีความอดทน ช่วยครอบครัวทำไร่ทำนาเพื่อความอยู่รอด ด้วยความขยันขันแข็งตามวิถีชีวิตของคนอีสาน สมัยนั้นโรงเรียนประถมในหมู่บ้านก็ไม่มี แต่ด้วยความที่เป็นผู้ใฝ่เรียนรู้ เมื่ออายุได้ 12 ปี บิดา-มารดา ได้นำไปบรรพชาที่วัดบ้านลาด
จนกระทั่งอายุครบ 21 ปี เข้าพิธีอุปสมบท ที่พัทธสีมา วัดบ้านลาด มีพระครูสารคามมุนี (อ่อน) เจ้าคณะจังหวัดมหาสารคาม เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพิทักษ์คณาภิบาล เจ้าอาวาสวัดสามัคคี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูสมุห์นาค วัดโพธิ์ศรี เป็นพระอนุสาวนาจารย์
จากนั้นไปอยู่จำพรรษาที่สำนักเรียนหลายแห่ง อาทิ วัดบ้านหม้อ วัดบ้านนางใย วัดมหาชัย
มุมานะตั้งใจศึกษาพระปริยัติธรรม สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี
พ.ศ.2470 ท่านเดินทางไปยังกรุงเทพฯ จำพรรษาอยู่ที่วัดเทพธิดาราม สอบได้นักธรรมชั้นโท และเอก ตามลำดับ
ต่อมาท่านหันมาศึกษาการแสดงธรรม เรียนเทศน์ปุจฉา-วิสัชนา จากพระอาจารย์ที่วัดมหาธาตุ ต้องอ่านหนังสือคัมภีร์ 3 โลก ฝึกการบรรยาย หัดพูด ใช้เวลานานหลายปี จนแตกฉาน สามารถเทศน์ปุจฉา-วิสัชนา ได้เป็นอย่างดี
พ.ศ.2481 เดินทางกลับอีสานบ้านเกิด ช่วงนั้นตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบ้านลาดว่างลง คณะสงฆ์และญาติโยมจึงนิมนต์ท่านเป็นเจ้าอาวาส
หลวงปู่ทอง ให้ความสำคัญกับการศึกษาของพระภิกษุ-สามเณร เพราะท่านรู้ว่าผู้มาบวชเรียนส่วนใหญ่มาจากครอบครัวที่ฐานะยากจน ไม่มีกำลังทรัพย์ที่จะส่งเสียให้เรียนภาคปกติได้ ท่านจึงเปิดสำนักเรียนพระปริยัติธรรม โดยรับหน้าที่เป็นครูสอนเอง พระภิกษุ-สามเณร ที่มาเรียนกับท่านจะต้องประพฤติตนอยู่ในกรอบอย่างเคร่งครัด
ในยุคนั้นสำนักเรียนวัดบ้านลาด จึงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วสารทิศ
นอกจากนี้ ยังมีความเชี่ยวชาญด้านวิปัสสนากรรมฐาน เนื่องจากท่านผ่านการอบรมวิปัสสนาธุระที่สำนักเรียนวัดมหาธาตุ ท่านจึงเปิดศูนย์อบรมวิปัสสนากรรมฐาน ปรากฏว่ามีทายก ทายิกา ภิกษุ สามเณร มาเข้ารับการฝึกปฏิบัติธรรมแต่ละรุ่นจำนวนมาก
เผยแผ่พระพุทธศาสนาโดยวิธีการเทศนาปุจฉา-วิสัชนา ใช้หลักธรรมที่เข้าใจง่ายๆ ทำให้หลวงปู่ทอง มีชื่อเสียงโด่งดังในวงกว้างอย่างรวดเร็ว ในแต่ละวันมีญาติโยมเดินทางมานมัสการรับฟังธรรมกับหลวงปู่อย่างล้นหลาม
สำหรับปัจจัยที่ได้ ท่านนำไปพัฒนาวัดแห่งนี้ให้เจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังให้ความร่วมมือกับชุมชนบริจาคปัจจัย พัฒนาท้องถิ่นทุกด้านมาโดยตลอด
ลำดับงานปกครอง พ.ศ.2485 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดบ้านลาด ต.ตลาด อ.เมือง จ.มหาสารคาม พ.ศ.2519 เป็นเจ้าคณะตำบลเกิ้ง เขต 1
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ.2493 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูพุทธิสารคุณ พ.ศ.2500 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูชั้นโท ในราชทินนามที่ พระครูพุทธิสังวรกิจ พ.ศ.2524 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูชั้นเอก ในราชทินนามเดิม
ส่วนหลักธรรมคำสอนที่พร่ำสอนญาติโยมมาโดยตลอด เพื่อใช้เป็นแนวทางการดำเนินชีวิต คือ ให้ยึดหลักศีล 5 ไว้เป็นหลักใหญ่ในการดำเนินชีวิต และอย่าดำรงชีวิตด้วยความประมาท รวมทั้งเป็นผู้มีความกตัญญูกตเวทิตาต่อบุพการี และผู้มีพระคุณ เพียงเท่านี้จะทำให้ชีวิตพานพบแต่ความสุขความเจริญ
เมื่อเริ่มเข้าสู่ปัจฉิมวัย หลวงปู่ทอง ยังรับนิมนต์เทศน์ปุจฉา-วิสัชนา อย่างไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย บางครั้งไม่สบายเจ็บป่วย ท่านก็ยังฝืนสังขารรับนิมนต์
สุดท้ายเมื่อถึงวันที่ 7 เม.ย.2532 มรณภาพอย่างสงบ สิริอายุ 87 ปี พรรษา 67
