วันอังคารที่ 4 มิ.ย.2567 น้อมรำลึกครบรอบ 10 ปี มรณกาล “พระครูปิยนนทคุณ” หรือ “หลวงปู่แย้ม ปิยวัณโณ” อดีตเจ้าอาวาสวัดตะเคียน ถนนพระราม 5 (นครอินทร์) ต.บางคูเวียง อ.บางกรวย จ.นนทบุรี อดีตพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง
วัตถุมงคลที่สร้างมีหลายอย่าง อาทิ เหรียญ ตะกรุด ปลัดขิก เสือปืนแตก เครื่องรางของขลังส่วนใหญ่ในยุคแรกจะเป็นตะกรุด โดยเฉพาะตะกรุดโทนคอหมา จนเป็นสมญานามเรียกขานท่านว่า “หลวงปู่แย้ม เจ้าตำรับตะกรุดคอหมา”
มีนามเดิม แย้ม ปราณี เกิดที่ ต.เจ็ดริ้ว อ.บ้านแพ้ว จ.สมุทรสาคร เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 10 พ.ค.2459
อายุ 20 ปีเข้าพิธีอุปสมบทที่วัดหลักสองบำรุงราษฎร์ อ.บ้านแพ้ว จ.สมุทรสาคร มีพระครูสุนทรคณารักษ์ เจ้าคณะอำเภอบ้านแพ้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ เจ้าอธิการเหลือ เจ้าคณะตำบล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์ชื่น เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายานาม ปิยวัณโณ
มีความเคร่งครัดในวัตรปฏิบัติเป็นอันมาก รวมทั้งยังตั้งใจศึกษาพระปริยัติธรรมอย่างเอาจริงเอาจัง จนสอบได้นักธรรมตรี
พอย่างเข้าพรรษาที่ 2 เกิดอาพาธหนัก จนบิดาต้องมารับกลับไปรักษาตัวที่บ้าน ได้หมอนุ่ม เป็นคนต้มยาสมุนไพรไทยรักษาจนหาย พักรักษาตัวอยู่เกือบเดือน จึงกลับไปจำพรรษาที่วัดได้ตามเดิม
สมัยยังเป็นพระหนุ่ม มีงานช่างคือ เป็นช่างพิมพ์กระเบื้องในโรงงานของวัด วันหนึ่งต้องพิมพ์ให้ได้ถึง 530 แผ่น เพื่อให้ทันเวลาที่จะนำไปสร้างกุฏิสงฆ์หลังใหม่ จนอาจกล่าวได้ว่ากระเบื้องทุกแผ่นที่ใช้สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญ หรือกุฏิสงฆ์ เป็นฝีมือของหลวงปู่แย้มทั้งสิ้น
นอกจากงานด้านช่างแล้ว ยังศึกษาวิชาหมอยา เพื่อสงเคราะห์ชาวบ้านด้วย โดยลงมือศึกษาค้นคว้าตัวยาสมุนไพรและคาถาอาคมที่จะใช้เสกกำกับลงไปในตัวยาเพื่อใช้สำหรับการรักษา
หลังจากนั้น ต้องดั้นด้นเรียนรู้ หาวิธีศึกษาวิทยาคมกระทั่งพบกับหลวงพ่อสาย วัดหนองสองห้อง สุดยอดพระคณาจารย์ดังในยุคนั้น เมตตาช่วยสอน
กระทั่งบวช 10 พรรษา ลุงได้นิมนต์มาอยู่จำพรรษาที่วัดตะเคียน จนได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส พลิกฟื้นสภาพจากวัดร้างให้กลับกลายเป็นวัดที่สวยงาม
แม้สังขารจะเสื่อมถอยไปตามอายุขัย แต่จิตใจยังเปี่ยมล้นด้วยเมตตาธรรม ใบหน้ายิ้มแย้มสมชื่อ
วัตถุมงคล นอกจากเหรียญรุ่นแรก และตะกรุดคอหมาที่โด่งดังเข้มขลังด้วยประสบการณ์แล้ว เครื่องรางของขลังยอดนิยมที่ศิษยานุศิษย์ต่างเสาะหามาสะสมคือ เสือปืนแตก เป็นหนึ่งในเครื่องรางยอดนิยมของนนทบุรี ด้วยทุกรุ่นกระแสแรงส่งผลให้หมดไปอย่างรวดเร็ว
ด้วยสังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง สุขภาพของหลวงปู่แย้มไม่แข็งแรงนัก มีอาการอาพาธ ต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ
ช่วงเช้าวันพุธที่ 4 มิ.ย.2557 มรณภาพอย่างสงบ ท่ามกลางความอาลัย
