วัดใหญ่นครชุมน์ ต.นครชุมน์ อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ได้จัดงานบุญวันออกพรรษา มีการตักบาตรเทโว ข้าวสารอาหารแห้ง โดยมี พระครูนครเขมกิจ (เทียน ญาณสัมปันโน) เจ้าอาวาสวัดใหญ่นครชุมน์ และเจ้าคณะตำบลนครชุมน์-ตำบลบ้านม่วง เดินประพรมน้ำพุทธมนต์ให้กับประชาชนที่มารอใส่บาตร เพื่อความเป็นสิริมงคล
หลังจากนั้น พระครูนครเขมกิจเดินนำพระลูกวัดออกจากอุโบสถ รับบาตรจากประชาชนที่มารอใส่บาตรกันเป็นแถวยาว พร้อมขบวนหนูน้อยนางฟ้า และวัวแคระเทียมเกวียน อีกทั้งวัดใหญ่นครชุมน์ยังได้จัดพิธีทอดผ้าป่าสามัคคีไปด้วย
งานบุญวันออกพรรษา วัดใหญ่นครชุมน์เป็นประเพณีสืบทอดกันมายาวนาน ของชาวไทยเชื้อสายรามัญ ซึ่งภายในบริเวณวัดจะมีบรรดาชาวไทยรามัญที่เป็นหนุ่มสาว เด็กและผู้เฒ่าผู้แก่ แต่งกายของตนเองอย่างสวยงามในชุดรามัญ ซึ่งปี พ.ศ.2567 ยังมีประชาชนในพื้นที่และต่างจังหวัดจำนวนมาก พากันเดินทางมาร่วมงานบุญ ทำให้บรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคัก
ช่วงสายที่บริเวณหน้าวัดริมแม่น้ำแม่กลอง องค์การบริหารส่วนตำบลนครชุมน์ โดยนายสมัย แก้วสะอาด นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนครชุมน์ พร้อมกำนัน-ผู้ใหญ่บ้าน ต.นครชุมน์ ร่วมกันจัดการแข่งขันกีฬาเรือยาวประเพณีชิงรางวัลถ้วยพระราชทาน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มี นายเกียรติศักดิ์ ตรงศิริ ผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี เป็นประธานเปิดการแข่งขันเรือยาว พร้อมทั้ง นายวิวัฒน์ นิติกาญจนา นายกองค์การบริหารจังหวัดราชบุรี นายเกียรติศักดิ์ หอมเย็นใจ นายอำเภอบ้านโป่ง ข้าราชการ และผู้บริหารท้องถิ่นใน อ.บ้านโป่ง เข้าร่วมในพิธีอย่างสมพระเกียรติกับรางวัลถ้วยพระราชทาน ซึ่งปีนี้มีเรือยาวในจังหวัดราชบุรี และพื้นที่ใกล้เคียง เข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 10 ลำ เป็นเรือยาวประเภท 30 ฝีพาย
สำหรับวัดใหญ่นครชุมน์ ตั้งอยู่ในชุมชนชาวมอญ ติดกับแม่น้ำแม่กลอง เป็นวัดเก่าแก่ ประชาชนส่วนใหญ่เป็นคนไทยเชื้อสายรามัญ ที่อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ.2081-2084 ตรงกับสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิราชาธิราช แห่งกรุงศรีอยุธยา โดยชาวมอญได้เข้ามาอาศัยพึ่งพระบรมโพธิสมภาร และได้รวมกันอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ ประกอบอาชีพสุจริต ดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย นับถือผีบรรพบุรุษ และเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่นครชุมน์นั้น ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่ตามข้อสันนิษฐานของคนเก่าแก่ในพื้นบ้านประกอบหลักฐานที่ค้นพบ เชื่อว่าชนชาติมอญที่อพยพเข้ามาอยู่ หลังจากปักหลักปักฐานอยู่อย่างมั่นคงแล้ว จึงได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น เพื่อเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจและเป็นศูนย์รวมใจของชาวมอญ เมื่อถึงวันสงกรานต์ วันออกพรรษา และทุกวันพระ ก็จะพากันเข้าวัดทำบุญ
ยึดมั่นถือปฏิบัติไม่เสื่อมคลายมาจนถึงปัจจุบัน
ดุสิต จิรภัทรากร
