“พระครูอนุรักษ์วรคุณ” พระเกจิอาจารย์เรืองวิทยาคม ชื่อดังแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง หรือที่รู้จักกันดีในนาม “หลวงพ่อสง่า อนุปุพโพ” พระเกจิดังเมืองโอ่งแห่งวัดหนองม่วง อ.บางแพ จ.ราชบุรี
มีนามเดิมว่า สง่า เวสสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2469 ที่บ้านหม้อ ต.คลองตาคต อ.โพธาราม จ.ราชบุรี
ชีวิตในวัยเยาว์ ได้รับการศึกษาจากโรงเรียนวัดบ้านหม้อ มีบรรดาพระภิกษุเป็นผู้อบรมสั่งสอนวิทยาวิชาการ อีกทั้งบางวันยังต้องนอนค้างวัด เพื่อช่วยปรนนิบัติรับใช้อยู่เสมอ
ดังนั้น ชีวิตจึงอยู่ใกล้ชิดกับพระและวัดมาโดยตลอด จนกระทั่งจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จึงออกมาช่วยครอบครัวทำไร่ทำนา
อุปนิสัยในวัยหนุ่มก็เหมือนกับวัยรุ่นส่วนใหญ่ทั่วไป ที่มักไปเที่ยวเล่นสนุกสนานกับเพื่อนๆ บางครั้งก็ไปเสาะแสวงหาความรู้ด้านวิทยาคมจากครูอาจารย์ที่เก่งๆ
จนกระทั่งทราบมาว่าที่วัดไทรอารักษ์ มีอาจารย์ที่เชี่ยวชาญคาถาอาคมอยู่ จึงดั้นด้นไปพบเพื่อขอเรียนวิชา แต่หลวงพ่อตั้งคำถามว่ามาจากที่ใดและพอทราบว่ามาจากบ้านหม้อ
ท่านจึงปรารภขึ้นว่า “หาหญ้ากินไกลคอกเหลือเกินนะเรา อย่าลืมหญ้าปากคอกดูบ้างว่าหญ้าปากคอกนั้นงามขนาดไหน”
ขณะนั้นได้แต่คิดถึงถ้อยคำปริศนาที่หลวงพ่อวัดไทรพูดถึง แต่ก็คิดไม่ออก จนกระทั่งไม่นานจึงไขปริศนาได้ว่าหญ้าปากคอกที่พูดถึงนั้น คือ พระครูเจ้าอาวาสวัดบ้านหม้อนั่นเอง
จึงได้ปวารณาตัวเป็นศิษย์เพื่อเล่าเรียนวิทยาคมนานนับปี จนมีความรู้แคล่วคล่องคาถาอักขระเลขยันต์
ต่อมาในปี 2481 อุปสมบทที่วัดบ้านหม้อ จ.ราชบุรี มี พระอธิการกลิ่น วัดคงคา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์เกลี้ยง วัดเฉลิมอาสน์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์เช้ง และ พระอาจารย์แป๊ะ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า อนุปุพโพ
อยู่จำพรรษาที่วัดบ้านหม้อ เพื่อศึกษาพระธรรมวินัยจนสามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท ตามลำดับ รวมถึงได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากพระอาจารย์แป๊ะ พระอาจารย์เปีย วัดบ้านหม้อ และวิชาการแพทย์แผนโบราณ
ในปี 2484 วัดหนองม่วง อ.บางแพ จ.ราชบุรี ขาดพระสงฆ์ผู้นำที่จะดูแลวัด ชาวบ้านจึงได้พร้อมใจนิมนต์มาพัฒนาวัดหนองม่วง
เริ่มศึกษาคาถาอาคมและอักขระเลขยันต์มาตั้งแต่ตอนสมัยเป็นหนุ่ม ทั้งวิชาสักยันต์ รดน้ำมนต์
พออุปสมบทแล้วก็ยังให้ความสนใจอย่างต่อเนื่อง ด้วยว่า แม้ไม่ใช่กิจของสงฆ์ แต่เป็นกุศโลบายให้ชาวบ้านเกิดศรัทธายึดเหนี่ยวทางจิตใจ
แต่เดิมสักยันต์ให้คนทั่วไปอยู่นานหลายปี แต่แล้วได้ข่าวว่าผู้ที่มาสักยันต์ส่วนมากไปกระทำชั่ว เป็นนักเลง เพราะฮึกเหิมลำพองในความคงกระพันของรอยสักที่สักให้ จึงได้เลิกพิธีกรรมการสักทั้งหมด
เมื่อมีเวลาว่าง จึงไปขอเรียนวิชากับหลวงปู่ดี วัดบ้านยาง อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ซึ่งเชี่ยวชาญในด้านการสร้างพระปิดตามหาอุตม์คงกระพันชาตรี, หลวงพ่อเปลี่ยน วัดใต้ จ.กาญจนบุรี โดยได้รับการถ่ายทอดวิชาลบผงอิทธิเจ ปถมัง และการเขียนยันต์ 108, หลวงพ่อแช่มวัดตาก้อง ได้สอนวิชามหาอุตม์, หลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม ได้ครอบครูนะเมตตาและได้รับการสอนวิชาเจริญวิปัสสนาและเรียนจากครูบาอาจารย์ท่านอื่นๆ
อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นพระเกจิ อาจารย์ชื่อดัง แต่ปฏิปทากิตติคุณและคุณธรรมสูงส่งยิ่งนัก พัฒนาวัดและพัฒนาคนให้รู้จักหลักการดำเนินชีวิตอย่างปกติสุข สอนให้รู้จักอดทน เพียรพยายามพึ่งตนเอง เอาชนะใจตนเอง เน้นวิถีชีวิตอย่างชาวบ้าน
กระทั่งปี พ.ศ.2538 จึงได้ย้ายกลับอยู่ที่วัดบ้านหม้อ อ.โพธาราม อีกครั้ง
มรณภาพเมื่อวันที่ 29 มี.ค.2547 สิริอายุ 88 ปี พรรษา 66
กล่าวสำหรับเหรียญ ปี 2530 รุ่นประสบการณ์ วัดบ้านหม้อ”
ลักษณะเป็นเหรียญกลมรูปไข่ มีหู จัดสร้างเป็นเนื้อทองแดง จำนวนการสร้างไม่ได้ระบุชัดเจน
ด้านหน้าตรงกลางเป็นรูปเหมือนครึ่งองค์หันหน้าตรง ด้านล่างใต้รูปเหมือนเขียนคำว่า “พระครูอนุรักษ์ วรคุณ” และ “วัดหนองม่วง อ.บางแพ จ.ราชบุรี พ.ศ.๒๕๓๐” บริเวณรอบขอบเหรียญเป็นอักขรยันต์
ด้านหลังบริเวณตรงกลางเป็นอักขรยันต์ประจำตัว ขอบโค้งด้านบน ไปจนถึงขอบโค้งด้านล่าง เป็นอักขรยันต์ ด้านล่างใต้อักขรยันต์เป็นรูปพญานาค
คณะศิษยานุศิษย์ หรือผู้ที่คล้องเหรียญรุ่นนี้ ต่างมีประสบการณ์ หลากหลาย ทำให้เหรียญถูกขนานนามว่า “รุ่นประสบการณ์”
