หลวงพ่อเฮ็น สิริวังโส หรือ พระครูอรรถธรรมาทร วัดดอนทอง อ.ดอนพุด จ.สระบุรี เป็นพระเถราจารย์เชื้อสายเขมร วิทยาคมแก่กล้า
เกิดในสกุล ศิริวงษ์ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 9 ธ.ค.2454 ตรงกับปีกุน ที่หมู่บ้านจางคาง เมืองปาดวง กำปงธม ครอบครัวประกอบอาชีพทำนา
ในสมัยนั้นเมืองปาดวง เป็นเมืองชายแดนขึ้นอยู่กับไทย ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ประเทศไทยเสียดินแดนแถบนั้นไป จึงขึ้นอยู่กับประเทศกัมพูชา
ครั้นเมื่ออายุครบ 20 ปี เข้าพิธีอุปสมบทที่วัดพรรณราย เมืองกำปงธม มีหลวงพ่อแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์
อยู่จำพรรษาศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมและวิทยาคมกับหลวงพ่อแก้ว เนื่องจากมีชื่อเสียงกิตติคุณเด่นทางด้านเวทมนตร์ วิชาคาถาสายเขมร ยันต์อักขระขอมขนานแท้
สังเกตดูการลงอักขรเลขยันต์ของหลวงพ่อเฮ็น เขียนขอมได้ชัดเจนสวยงามและมีความชำนาญมาก
หลังจากจำพรรษาอยู่ที่วัดพรรณรายหลายพรรษา จึงตัดสินใจออกธุดงค์ไม่ขอคืนกลับถิ่นเดิม ออกเดินเข้าป่าธุดงค์ตลอดมาจนทั่วไปในป่าแถบนั้นหลายปี ธุดงค์รอนแรมมาตามป่าเขาลำเนาไพร เพื่อแสวงหาที่สงบวิเวกบำเพ็ญสมณธรรม และปฏิบัติวิปัสสนาระหว่างทางในป่าเขาให้ถ้ำบ้าง ขุนเขาบ้างเป็นที่พำนัก รักษาศีล และเจริญวิปัสสนา พบกับความยากลำบากต่างๆ นานา
ระหว่างทางพบกับความลี้ลับมหัศจรรย์มากมาย ด้วยสมัยเมื่อ 40-50 ปีที่แล้ว ระหว่างชายแดนเขมร มีแต่ป่าดงดิบ
หลวงพ่อเฮ็น
ได้พบกับพระผู้เรืองวิชาออกธุดงค์หลายองค์ แลกเปลี่ยนวิชาความรู้ทางเวทมนตร์และการเจริญวิปัสสนา ทั้งที่เป็นชาวเขมรบ้าง ชาวไทยบ้าง ล้วนแต่ผู้มีความกล้าแข็งทั้งสิ้น เพราะในป่าดงดิบแถบนั้นการเอาตัวรอดจากภัยธรรมชาติเป็นเรื่องมิใช่ง่ายๆ
ใช้เวลาธุดงค์ยาวนานหลายปีวนเวียนอยู่ในป่าเขา จนการปฏิบัติวิปัสสนาก้าวหน้ากล้าแข็งดีแล้วจึงธุดงค์เข้ามาในเขตประเทศไทย
กระทั่งธุดงค์เข้ามาผ่านถึงเมืองสระบุรี เดินทางไปถึงบ้านดงตะงาว กิ่งอำเภอดอนพุด พบวัดดอนทอง เห็นเป็นวัดที่มีความสงบวิเวกดี มีบ้านเรือนชาวบ้านอยู่ไม่มากนัก จึงตัดสินใจเข้าไปพำนักพักอาศัย ได้รับความศรัทธาจากบรรดาญาติโยมและชาวบ้านอย่างมากมาย
จึงได้อยู่พำนักตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ระหว่างที่ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดดอนทอง เป็นพระผู้มีศีลาจารวัตรเคร่งครัด มั่นคงในศีลปฏิบัติธรรมะวิปัสสนาอย่างเต็มที่ อยู่อย่างสันโดษเงียบเรียบง่าย เป็นพระลูกวัดมานานหลายสิบปี ไม่สนใจตำแหน่งหน้าที่ใดๆ ทั้งสิ้น
รวมทั้งมีความเมตตา ใครมาขอให้ช่วยเหลือสิ่งใด ก็สงเคราะห์ให้โดยไม่เห็นแก่ลาภสักการะ
มีแต่ความอ่อนน้อมถ่อมตนสังวรณ์อยู่ในศีล ไม่เคยคุยโม้โอ้อวด เป็นพระพูดน้อย ใครไปหาแล้วไม่พูด ก็ไม่รู้จะพูดจะคุยอะไรด้วย ต่างคนต่างเงียบกันไป แต่มีรอยยิ้มเปี่ยมความเมตตา
นอกเหนือไปจากเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวบ้านดอนทอง แม้กระทั่งทหารนักรบที่อาสาไปรบในสงครามเวียดนาม ต่างมาขอวัตถุมงคลจากท่าน เพื่อคุ้มครองป้องกันภยันตราย
ช่วงบั้นปลายชีวิต สังขารเริ่มโรย เกิดอาพาธบ่อยครั้ง สุขภาพร่างกายไม่แข็งแรง กระทั่งมรณภาพอย่างสงบ เมื่อวันที่ 24 ก.พ.2543
สร้างความเศร้าสลดมาสู่ผู้เลื่อมใสศรัทธาเป็นยิ่งนัก
เมื่อครั้งยังมีชีวิต สร้างวัตถุมงคลจำนวนหลายรุ่น โดยเฉพาะ “ผ้ายันต์อุษาสวรรค์” ที่โด่งดัง เซียนพระเครื่องทั้งหลายต่างให้ความนิยมเสาะแสวงหาสะสมกันมาก
นอกจากนี้ ยังได้จัดสร้าง “เหรียญเสมาหลวงพ่อเฮ็นรุ่นแรกปี 2529” ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง
เหรียญรุ่นแรกนี้ คณะศิษย์จัดสร้างถวายมุทิตาสักการะในโอกาสครบรอบอายุ 75 ปี
ลักษณะเป็นรูปใบเสมา มีหูห่วง จัดสร้างเป็นเหรียญเนื้อทองแดง ในปี พ.ศ.2529
ด้านหน้าตรงกลางเป็นรูปเหมือนนั่งขัดสมาธิเต็มองค์บนอาสนะ 3 ชั้น ด้านใต้ฐานอาสนะ ขียนคำว่า “หลวงพ่อเฮ็น สุวรรณศรัทธา” ด้านในขอบโค้งใบเสมาด้านซ้ายล่างเขียนว่า “พ.ศ.๒๕๒๙” ส่วนด้านขวาของเหรียญ เขียนว่า “อายุ ๗๕ ปี”
ด้านหลังตรงกลางเป็นยันต์ ด้านบนยันต์เขียนว่า “วัดดอนทอง” ขอบโค้งด้านล่างเขียนคำว่า “ต.ดงตะงาว กิ่ง อ.ดอนพุด จ.สระบุรี”
เป็นเหรียญที่ได้รับความนิยมในวงการพุทธคุณโดดเด่นรอบด้าน
