ชื่อเสียงของวัดปากน้ำภาษีเจริญ โด่งดังในฐานะสำนักการศึกษาทั้งด้านคันถธุระและวิปัสสนาธุระในย่านฝั่งธนบุรี ความโด่งดังนั้นเกิดจากบารมีของ “พระมงคลเทพมุนี” หรือ “หลวงพ่อสด จันทสโร” อดีตเจ้าอาวาส
ถือกำเนิดในตระกูล “มีแก้วน้อย” เมื่อวันที่ 10 ต.ค.2427 ที่บ้านสองพี่น้อง อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี
เรียนหนังสือกับพระภิกษุน้าชายที่วัดสองพี่น้อง และศึกษาอักษรขอมที่วัดบางปลา อ.บางเลน จ.นครปฐม ในปกครองของพระอาจารย์ทรัพย์ จนเขียนอ่านได้คล่อง
หลังจบการศึกษาเบื้องต้นออกมาช่วยบิดามารดาค้าขาย ซื้อข้าวบรรทุกเรือต่อล่องมาขายให้โรงสีในกรุงเทพฯ และนครชัยศรี เป็นคนรักงาน ขยันขันแข็ง ทำอะไรทำจริง การค้าจึงเจริญโดยลำดับ จนมีฐานะดียิ่งขึ้น
เดือน ก.ค.2449 วัยย่าง 22 ปี เข้าอุปสมบทที่วัดสองพี่น้อง โดยมีพระอาจารย์ดี วัดประตูสาร อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์, พระครูวินยานุโยค (เหนียง อินทโชโต) และพระอาจารย์โหน่ง อินทสุวัณโณ แห่งวัดสองพี่น้อง เป็นพระคู่สวด
จำพรรษาที่วัดสองพี่น้องหนึ่งพรรษา แล้วจึงเดินทางมาเล่าเรียนพระธรรมวินัยที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพฯ
สมัยนั้นต้องเดินไปศึกษากับอาจารย์ตามวัดต่างๆ ฉันเช้าแล้วข้ามฟากไปเรียนที่วัดอรุณราชวราราม แล้วกลับมาฉันเพลที่วัด บ่ายไปเรียนที่วัดมหาธาตุฯ ตอนเย็นไปเรียนที่วัดสุทัศน์บ้าง วัดจักรวรรดิบ้าง ส่วนกลางคืนเรียนที่วัดพระเชตุพนฯ
แม้จะลำบากขนาดไหนก็ไม่ท้อแท้ ตั้งใจศึกษาจนเข้าใจในหลักสูตรต่างๆ
แม้จะไม่ได้เข้าสอบแปลในสนามหลวง เพราะไม่ถนัดการเขียน และไม่มีความปรารถนา แต่มักส่งเสริมและเป็นกำลังใจให้ผู้อื่นเสมอว่า “การศึกษานั้นเปลี่ยนชีวิตผู้ศึกษาให้สูงกว่าพื้นเดิม คนที่มีการศึกษาดีจะได้อะไรก็ดีกว่า ประณีตกว่าผู้อื่น คนมีวิชาเท่ากับได้สมบัติใช้ไม่หมด”
จากนั้นก็มุ่งธรรมปฏิบัติเบื้องต้น ประกอบการศึกษาทางปฏิบัติกับอาจารย์หลายท่าน เช่น พระมงคลทิพมุนี (มุ้ย) อดีตเจ้าอาวาสวัดจักรวรรดิ พระครูฌานวิรัติ (โป๊) วัดพระเชตุพนฯ พระอาจารย์สิงห์ วัดละครทำ พระอาจารย์ปลื้ม วัดเขาใหญ่ จ.กาญจนบุรี
เมื่อมีความรู้พอสมควรจึงออกจากวัดพระเชตุพนฯ ไปจำพรรษาต่างจังหวัด เพื่อเผยแผ่ธรรมวินัย
หลังวัดปากน้ำภาษีเจริญว่างเจ้าอาวาส สมเด็จพระวันรัต วัดพระเชตุพนฯ เจ้าคณะอำเภอภาษีเจริญ ในขณะนั้นส่งไปปกครองดูแลแทน
เป็นคนพูดจริงทำจริง การปกครองจะเข้มงวด แต่ด้วยความที่ชอบการศึกษาจึงส่งเสริมและสนับสนุนด้านการศึกษาอย่างสุดกำลังความสามารถ ควบคู่ไปกับการอบรมทางจิตใจ กิจวัตรที่ปฏิบัติเป็นอาจิณ คือ การคุมภิกษุ-สามเณรลงทำวัตรทุกเช้าและเย็น วันพระและวันอาทิตย์จะลงแสดงธรรมในโบสถ์เองเป็นนิจ ควบคุมพระให้ไปนั่งภาวนารวมอยู่ด้วยทั้งกลางวันและกลางคืน ทุกวันพฤหัสบดี เวลาบ่ายสอง จะลงสอนการนั่งสมาธิแก่ภิกษุ-สามเณร อุบาสกอุบาสิกา
ด้านปฏิปทานั้นเน้นเดินสายกลาง ไม่ห่วงในลาภสักการะเพื่อตน แต่ขวนขวายเพื่อส่วนรวม
ปี พ.ศ.2500 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ ในราชทินนามที่ พระมงคลเทพมุนี
มรณภาพอย่างสงบ เมื่อปี พ.ศ.2502 ที่ตึกมงคลจันทสร วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
สิริอายุ 75 ปี พรรษา 53
กล่าวสำหรับพระผงของขวัญวัดปากน้ำ สร้างขึ้นเพื่อมอบเป็นของขวัญให้ผู้บริจาคสร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม นับเป็นการบอกบุญรุ่นแรก และมอบพระให้เป็นที่ระลึก จึงนิยมเรียกกันว่า “พระผงของขวัญ”
เป็นพระเนื้อผง ประกอบด้วยวัตถุมงคลต่างๆ โดยมีตัวหลักเป็นผงปูนและเขียนผงเป็นยันต์วิเศษตามตำรับ เช่น ผงมหาราช ผงอิทธิเจ ผงปถมัง เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีมวลสารมงคลอื่นๆ อาทิ ดอกมะลิแห้งที่มีผู้นำไปบูชา เส้นพระเกศาของหลวงพ่อสด ฯลฯ
“พระผงของขวัญรุ่นแรก” เป็นพระผงสีขาวนวล เนื้อองค์พระจะแห้งนุ่มนวล มีลักษณะเหมือนจะยุ่ย ไม่แกร่ง เมื่อถูกน้ำก็อาจจะละลายได้ง่าย พุทธลักษณะอยู่ในกรอบรูปสี่เหลี่ยม
ด้านหน้าองค์พระประทับนั่งขัดสมาธิราบ ปางประทานพร กระทำพระหัตถ์ขวาเป็น “มุทรา” เห็นพระดัชนีชัดเจน ประทับนั่งเหนือบัลลังก์บัวคว่ำบัวหงาย ภายใต้ซุ้มเรือนแก้วมีเส้นรัศมีกระจายจากซุ้มในแนวขวาง สื่อถึงฉัพพรรณรังสี
ด้านหลังมียันต์เป็นอักษรขอมอ่านได้ว่า “ธรรมขันธ์”
ส่งให้ปรากฏประสบการณ์เป็นที่เลื่องลือ
