“พระราชธรรมาภรณ์” หรือ “หลวงพ่อเงิน จันทสุวัณโณ” วัดดอนยายหอม พระเกจิชื่อดังแห่งนครปฐม ได้รับการยกย่องว่า “เทพเจ้าแห่งดอนยายหอม” เมื่อดำริจะทำสิ่งใดก็จะได้รับความร่วมแรงร่วมใจจนงานประสบความสำเร็จตลอดมา
เป็นคนบ้านดอนยายหอมโดยกำเนิด เกิดในครอบครัวเกษตรกรรมที่มีฐานะมั่งคั่งครอบครัวหนึ่งของบ้านดอนยายหอม เมื่อวันอังคารที่ 16 ก.ย.2433
สละเพศฆราวาส เมื่อวันที่ 18 พ.ค.2453 ณ พัทธสีมาวัดดอนยายหอม โดยมีพระปลัดฮวย เจ้าอาวาสวัดดอนยายหอม เป็นพระอุปัชฌาย์
พำนักจำพรรษา ณ วัดดอนยายหอม ตั้งใจศึกษาพระธรรมวินัย รวมถึงบท สวดมนต์ต่างๆ
เป็นพระเถระผู้เข้มขลังในพระเวทวิทยาคม ดังจะเห็นได้จากวัตถุมงคลต่างๆ ที่สร้าง และปลุกเสกเอาไว้ มีผู้นำไปใช้อาราธนาติดตัว แล้วเกิดประสบการณ์มาอย่างมากมายจนนับไม่ถ้วน
ในช่วงที่บวชใหม่ๆ ได้บอกแก่พ่อว่า “อาตมาสละหมดทุกอย่างแล้ว โดยขอให้สัจจะปฏิญาณแก่พี่น้องชาวตำบลนี้ว่า อาตมาจะไม่ขอลาสิกขา อาตมาจะเป็นแสงสว่างทางให้เพื่อนมนุษย์ ขอให้โยมร่วมอนุโมทนาด้วยความยินดีและมั่นใจ”
ตั้งแต่เริ่มอุปสมบท มีความตั้งใจอย่างมาก มีขันติ วิริยะ สามารถท่องปาติโมกข์จบ และแสดงในเวลาทำสังฆกรรมได้ตั้งแต่พรรษาแรก หมั่นบำเพ็ญเพียรในการปฏิบัติสมถะ และวิปัสสนากัมมัฏฐาน ตามที่พ่อแนะนำ เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม
ในปลายพรรษาที่ 5 หลวงพ่อเงิน พร้อมด้วยพระที่วัดอีก 2 รูป ออกธุดงค์ไปตามชนบท มุ่งหน้าขึ้นภาคเหนือ ค่ำที่ไหนก็ปักกลดพักแรมที่นั่น อาหารที่ฉันก็เพียงมื้อเดียว
การเดินทางในสมัยนั้นเดินทางด้วยเท้าเปล่า บ้านคนก็ไม่ค่อยมี เป็นป่าดงดิบที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้ายนานาชนิด ซึ่งยากที่พระภิกษุผู้ที่ไม่มีอาวุธหรือเครื่องมือเพื่อป้องกันภัย จะธุดงค์ได้ตลอดรอดฝั่งด้วยความปลอดภัย เพราะเหตุที่ต้องประสบกับความยากลำบาก
ในการออกธุดงค์ในครั้งนั้น จึงมีเรื่องเล่าต่อมา หลังจากที่ “หลวงพ่อเงิน” วัดดอนยายหอม จ.นครปฐม กลับจากธุดงค์เป็นเวลา 4 เดือน ท่านได้มาปักกลดอยู่ข้างบ้านดอนยายหอม โดยที่มีผิวกายดำกร้าน ร่างกายซูบผอมราวกับคนชรา ชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาจึงจำท่านไม่ได้
แม้แต่นายแจ้งซึ่งเป็นพี่ชาย ก็คิดว่าเป็นพระธุดงค์มาจากที่อื่น แต่พอเข้าไปดูใกล้ๆ ต้องตกตะลึงแทบจะปล่อยโฮออกมา พอได้สติจึงยกมือไหว้ แล้วถามท่านว่า “คุณเงินหรือนี่” ซึ่งหลวงพ่อเงินก็ตอบพร้อมกับหัวเราะว่า “ฉันเอง โยมพี่ทิดแจ้ง ฉันแปลกมากไปเชียวหรือ จึงจำฉันไม่ได้ ฉันมาปักกลดอยู่ที่นี่นานแล้ว เห็นพวกบ้านเราเขาเดินผ่านไปผ่านมาหลายคน แต่ไม่มีใครทักฉันเลย”
ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดดอนยายหอม เมื่อปี พ.ศ.2466
ละสังขารด้วยอาการสงบ เมื่อวันที่ 13 ม.ค.2520 ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี สิริอายุ 87 ปี พรรษา 66
วัตถุมงคลที่สร้างมีทั้งพระบูชา รูปหล่อ พระเครื่อง พระกริ่ง และเหรียญ กลายเป็นที่นิยมและแสวงหา ค่านิยมยิ่งสูงขึ้นตามกาลเวลา โดยเฉพาะ “เหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก ปี 2488”
เป็นเหรียญที่จัดสร้างในช่วงสงคราม อินโดจีน โดยนายทองคำ พงศ์เจี่ย แกะบล็อกและทำมาถวาย แม้ก่อนหน้านั้นสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคลมามากมายหลายวัด แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มีการสร้างเหรียญรูปเหมือน และขณะนั้นอายุเพียง 55 ปี จึงไม่กล้านำออกมาแจกจ่าย ด้วยเกรงคำครหา
ต่อมาในปี พ.ศ.2493 จึงเริ่มนำออกมาแจก โดยเฉพาะในงานฉลองอายุครบ 60 ปี ในปีเดียวกันนั้น จึงใช้ปีที่เริ่มแจกเป็นปี พ.ศ.2493
จัดสร้างเป็นเนื้อทองแดงรมดำเพียงเนื้อเดียว จำนวนประมาณ 20,000 เหรียญ
ลักษณะเป็นรูปทรงใบเสมา หูในตัว ด้านหน้ามีรูปเหมือนหลวงพ่อเงินอยู่ตรงกลาง ด้านข้างเป็นลายกนกล้อมรอบ ด้านบนเป็นช่องสี่เหลี่ยม มีจุดไขปลาประกบซ้ายขวา เขียนคำว่า “หลวงพอเงิน”
สาเหตุเนื่องจากเหรียญที่แจกในช่วงแรกไม่ได้ตอกชื่อลงไป จากนั้นหลวงพ่อเงินให้นายทองคำสร้างตัวตอกชื่อมาถวาย เพื่อใส่ในช่องสี่เหลี่ยมด้านบน แต่เมื่อทดลองตอกแล้ว “ไม้เอก” ไปทับหูเหรียญ ต้องมีการตะไบไม้เอกทิ้ง ทำให้เหรียญส่วนใหญ่ ตัวสระอิ ไม่ติด กลายเป็น “หลวงพอเงิน หรือ “หลวงพอเงน”
อย่างไรก็ตาม หลวงพ่อท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร ให้ปล่อยไว้เหมือนเดิม
ส่วนด้านหลังเรียบ มียันต์นะทรหด อยู่ตรงกลาง ล้อมด้วยยันต์ 4 ตัว ด้านบนคือ ตัว อุ ซ้ายขวาคือ ตัว พุท และโธ ตัวล่างสุดคือ ตัว ยะ ซึ่งเป็นยันต์ประจำตัวท่าน
เหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก ผู้ที่มีไว้ในครอบครอง จึงเป็นสิริมงคลยิ่งนัก
