ชกไม่มีมุม
วงค์ ตาวัน
เมื่อวันศุกร์ที่แล้วตรงกับ 28 เมษายน ครบรอบเหตุการณ์มัสยิดกรือเซะ บรรยากาศใน 3 จังหวัดใต้ค่อนข้างตึงเครียด มีคำสั่งเตรียมพร้อมเต็มอัตราศึกในฝ่ายเจ้าหน้าที่รัฐ ให้ทุกฐานปฏิบัติการกำหนดจุดเฝ้าระวังฐานที่ตั้ง ประสานหน่วยกำลังในพื้นที่กำหนดสัญลักษณ์บอกฝ่ายในการเข้าออกพื้นที่ ประสานรถดับเพลิง อุปกรณ์ส่องสว่างให้พร้อมใช้งาน
รวมถึงให้ผู้บังคับบัญชาทุกหน่วยเฝ้ารับฟังข่าวตลอดเวลา
เหตุการณ์กรือเซะ เกิดขึ้นเมื่อปี 2547 ผ่านมาแล้ว 13 ปี ก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือกันทุกปี เพราะเป็นเหตุรุนแรงที่สร้างบาดแผลขนาดใหญ่เอาไว้
เป็นประวัติศาสตร์ที่อาจจะย้อนกลับมาได้
แต่เชื่อว่าปีนี้การเตรียมพร้อมจะยิ่งเข้มข้น ด้วยเพราะภาพรวมของสถานการณ์ 3 จังหวัดใต้ระยะนี้ถือว่าเกิดเรื่องรุนแรงค่อนข้างถี่
โดยเฉพาะเมื่อวันที่ 27 เมษายนนี้เอง ทหารพรานเพิ่งพลีชีพถึง 6 ศพ ที่จะแนะ นราธิวาส!
กลุ่มคนร้ายได้ลอบวางระเบิดขณะรถวิ่งผ่าน จากนั้นยังเข้ายิงซ้ำอีก จนเสียชีวิตทั้งคันรถ
ที่สำคัญได้ยึดอาวุธปืนเอ็ม16 ประจำกายของทหารพรานไป 6 กระบอกอีกด้วย
เท่ากับจะมีอาวุธสำหรับใช้ก่อเหตุลอบฆ่าทำร้ายเจ้าหน้าที่เพิ่มขึ้นอีก
การเสียชีวิตหมู่ของเจ้าหน้าที่ทหารพราน เป็นเรื่องสะเทือนใจมาก ญาติพี่น้องต้องเศร้าสลดไปตามกัน
จนต้องอดถามฝ่ายนโยบายของรัฐไม่ได้ว่า เมื่อไรการดับไฟใต้จึงจะได้ผล ไม่เช่นนั้นชีวิตชาวบ้าน เจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหาร ในระดับปฏิบัติ จะต้องเซ่นสังเวยไปอีกเท่าไร
จะมีอีกกี่ครอบครัวที่ต้องพบกับชะตากรรมเช่นนี้!?
ที่ว่าต้องถามถึงฝ่ายนโยบายของรัฐนั้น เพราะวันนี้ไม่ชัดเจนว่า จะเดินแนวไหนกันแน่ในกรณีไฟใต้
ขณะที่ทุกฝ่ายยอมรับชัดเจนไปแล้วว่า ต้องอาศัยการพูดคุยเจรจาหาทางยุติสงครามด้วยสันติวิธี จึงจะได้ผล
เนื่องจากนี่ไม่ใช่การปราบปรามโจรผู้ร้ายทั่วไป แต่เป็นเรื่องผู้ก่อความไม่สงบที่มีความคิดอุดมการณ์ และไม่ใช่กองกำลังนอกประเทศอะไร แต่เป็นคนไทยในพื้นที่ปะปนอยู่กับชาวบ้านทั่วไป
อีกทั้งสงครามเชิงความคิดอุดมการณ์ พิสูจน์แล้วว่า
ยิ่งรบไฟขัดแย้งยิ่งขยาย ยิ่งปราบก่อการร้ายยิ่งโต!
กระนั้นก็ตาม มีหลายนโยบายในรัฐบาลยุคนี้ สะท้อนให้เห็นความคิดแบบรัฐบาลทหารเต็มรูปแบบ
จึงน่าเชื่อว่า นโยบายสำหรับ 3 จังหวัดใต้ในยุคนี้ อาจจะมีการพูดคุยเจรจาอยู่ ต่อเนื่องจากรัฐบาลชุดก่อน แต่คงไม่ใช่ด้านหลัก
เพราะสไตล์ทหาร ย่อมเชื่อมั่นในขีดกำลังรบมากกว่าการพูดคุย
นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ปฏิบัติการก่อการร้ายของฝ่ายก่อความไม่สงบก็เพิ่มระดับขึ้นในระยะนี้ด้วย
ก็ไม่รู้ว่าบทเรียนในประวัติศาสตร์สงครามก่อการร้าย ได้ทบทวนกันหรือไม่!?!
