คอลัมน์ ชกไม่มีมุม
วงค์ ตาวัน
คนกรุงเทพฯเริ่มเข้าสู่บรรยากาศที่คุ้นเคยกันในอดีตอีกแล้ว เมื่อย่างเข้าสู่ฤดูฝนและเจอพระพิรุณถล่มหนักๆ ถนนสายหลักๆ ก็กลายเป็นคลองไปทันที แถมฝนปีนี้มากันอย่างถล่มทลายเป็นพิเศษเลยทีเดียว
แต่ความคุ้นเคยที่ว่านี้ ไม่ได้หมายความว่า เป็นเรื่องชินชาหรือเฉยชา
เป็นความทุกข์ทรมานที่รถราติดแสนสาหัส ทั้งยังต้องระทึกกับน้ำที่เอ่อล้นเต็มถนนจะทะลักเข้ามาในรถด้วยหรือไม่
แถมบางซอกซอยน้ำเข้ามาจ่อถึงปากประตูบ้านให้หวาดเสียวกันแล้ว
ปัญหาที่มี “น้ำรอระบาย” มากๆ และหลายๆ จุด ในทุกครั้งที่ฝนลงมามากๆ
เป็นความจริงที่ว่า เพราะระบบของกทม.ที่มีมาแต่เดิมนั้น ไม่สามารถแก้ปัญหาได้
คงต้องเร่งเพิ่มประสิทธิภาพ พัฒนาระบบกันต่อไป!
แต่สิ่งที่คนกรุงรู้สึกว่า ผู้บริหารกทม.ชุดนี้ เปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้มีอยู่
พอจะช่วยให้รู้สึกสบายใจคลายทุกข์ได้ไม่น้อย นั่นคือผู้ว่าฯกทม.มีท่วงทำนองที่รู้สึกเดือดร้อนไปพร้อมกับ ชาวบ้านด้วย
โดยรู้สึกพึงพอใจที่ได้เห็นพล.ต.อ.อัศวิน ขวัญเมือง เดินลงมาลุยน้ำเอง ลงมาบัญชาการแก้ไขปัญหาเอง
ไม่ใช่ได้วางตัวเป็นเจ้าขุนมูลนาย
หรือหงุดหงิดใส่เสียงสวดของชาวบ้านและสื่อ แล้วพูดจาตอบโต้ไม่ลดราวาศอก ประเภทไล่ให้ไปอยู่บนดอยแทน!
ผู้ว่าฯคนปัจจุบัน ถลกขากางเกงมาดูเอง เร่งรัดให้เจ้าหน้าที่ระดมสูบน้ำด้วยตัวเอง
แล้วพูดจายอมรับปัญหา อธิบายว่าจะจัดการอย่างไร
รวมทั้งมีเอ่ยขอโทษขอโพยประชาชนในความไม่สะดวกอีกด้วย!
อย่างน้อยทำให้คนกรุงเทพฯได้รับรู้และทบทวน ตัวเอง ว่าเมื่อการเมืองคลี่คลายได้เวลากลับมาเลือกตั้ง ผู้ว่าฯกันเมื่อไร
จะเลือกคนที่ตั้งใจมาทำงานแก้ไขปัญหาให้คนกรุง หรือจะเลือกด้วยวาทกรรมทางการเมือง แล้วได้เจ้านายมาบริหาร!?
ส่วนหนึ่งคงเพราะพล.ต.อ.อัศวินนั้นเป็นตำรวจเก่า ประเภทสืบสวนติดดิน ก็เลยไม่ถือเนื้อถือตัว
แต่ก็หวังว่าจะมีการเพิ่มเทคนิคเพิ่มประสิทธิภาพ เพื่อไม่ให้เกิดน้ำรอระบายนานเกินไปนัก
ขณะเดียวกัน ในด้านชาวบ้านเอง ต้องมีส่วนร่วมด้วย ไม่สร้างขยะตามลำน้ำลำคลองเสียเอง
ประเภทตู้ เตียง ฟูกนอน เลิกโยนลงน้ำได้แล้ว
สุดท้ายก็ไปขวางไปอุดตัน แล้วก็ทำให้ น้ำท่วมใส่พวกเรากันเอง!
