คอลัมน์ ชกไม่มีมุม
วงค์ ตาวัน
ยังยั้งไม่หยุดฉุดไม่อยู่ คือ การทะลักข้ามชายแดนเพื่อกลับบ้านเกิดเมืองนอนของบรรดาแรงงานจากพม่า กัมพูชาและลาว ด้วยผลพวงจากพ.ร.ก.แรงงานต่างด้าวที่มีบทลงโทษสุดโหด แม้ว่าเมื่อไม่กี่วันมานี้ รัฐบาลจะยอมรับแล้วว่ามีปัญหาจริงๆ
จึงประกาศใช้มาตรา 44 มาชะลอการบังคับใช้พ.ร.ก.นี้ออกไปก่อนอีก 120 วัน เพื่อให้ตั้งหลักกันใหม่
แต่ตอนนี้ม.44 ก็หยุดการอพยพกลับบ้านของแรงงานต่างด้าวไม่อยู่
แน่นอนว่า ย่อมเป็นปัญหาใหญ่ต่ออุตสาหกรรมโรงงาน ภาคการเกษตร และกิจการอีกสารพัดในไทยเรา
เพราะกิจการทั้งหลายทั้งปวงในบ้านเราวันนี้ อยู่ได้ด้วยแรงงานจาก 3 ชาตินี้จริงๆ
เนื่องจากแรงงานไทยเองอยู่ในภาวะขาดแคลน รวมทั้งปฏิเสธการทำงานที่สกปรก ยากลำบาก อันตราย งานประเภทจำเจ เด็กปั๊ม เด็กเสิร์ฟ เด็กล้างจาน แม่บ้านตามบ้านเรือน
เลยต้องพึ่งพาแรงงานเพื่อนบ้านแทบทั้งสิ้น!
ความจริงการอพยพแห่กลับบ้านของแรงงานต่างชาติ ไม่ใช่ครั้งแรก
รัฐบาลคสช.มีบทเรียนมาแล้ว
ตั้งแต่ตอนเข้ามาปฏิวัติใหม่ๆ ได้เกิดข่าวลือว่ารัฐบาลทหารไทยจะกวาดล้างแรงงานข้ามชาติครั้งใหญ่
โดยข่าวลือนี้สะพัดในหมู่แรงงานกัมพูชา เพราะความ ขัดแย้งระหว่าง 2 ประเทศนี้ตรึงเครียดตลอด ก่อนการรัฐประหาร
มีการเคลื่อนไหวของม็อบเสื้อเหลืองและม็อบนกหวีด ที่ต่อต้านรัฐบาลเขมรรุนแรง ด้วยกระแสชาตินิยมขวาจัด รวมทั้งกล่าวหาผู้นำกัมพูชาว่าเป็นพวกเดียวกับทักษิณ
พอฝ่ายนี้ชนะ แรงงานกัมพูชาย่อมหวั่นไหว จนเมื่อเกิดข่าวลือก็แห่กลับบ้านกันราวกับคลื่นมนุษย์ที่หนีตายสงคราม!
ผลก็คือโรงงานต่างๆ ไร่อ้อย ไร่มัน ที่ใช้แรงงานจำนวนมาก ร้องจ๊ากไปตามๆ กัน
ทำให้รัฐบาลคสช.ต้องเร่งโต้ข่าวลือ เร่งเจรจากับทางการกัมพูชา จนได้ทางออกและแรงงานเขมรยอมกลับเข้ามาทำงานใหม่ วิกฤตหนนั้นจึงยุติลงได้
แต่อันที่จริงคือบทเรียนขนานใหญ่
ตอนนั้นเคยมีการหาข้อมูลด้วยว่า ทำไมในหมู่แรงงานกัมพูชาจึงสื่อสารกันได้ฉับไว ก็พบว่าแรงงานแต่ละชาติ จะใช้มือถือค่ายเดียวกันทั้งหมด เพราะมีโปรโมชั่นลดแจกแถม รวมทั้งง่ายต่อการติดต่อกันด้วยเครือข่ายเดียวกัน
มาหนล่าสุดนี้ หนักหนากว่าเหตุการณ์หลังปฏิวัติ เพราะคราวนี้แรงงานเผ่นกันหมดทั้ง 3 ชาติ!
คงต้องเร่งทำความเข้าใจว่า พ.ร.ก.ดังกล่าวชะลอออก ไปแล้ว
แต่ถ้าทบทวนกันให้ดี ที่แห่กลับบ้านกันทั้งหนแรกและหนหลัง
คือ ปัญหาความหวั่นไหวในอำนาจแนวดุดันเด็ดขาด
ทั้งอำนาจรัฐบาลทหารและการใช้กฎหมายแบบยาแรงนั่นเอง!
