กลายเป็นประเด็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง ไม่น้อย กรณีที่ดินในจังหวัดราชบุรีของ นางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ และลูก ซึ่งล่าสุดอธิบดีกรมที่ดินมีคำสั่งเพิกถอนเอกสารสิทธิน.ส. 3 ก. โดยระบุว่าเนื่องจากเป็นพื้นที่ป่าไม้ถาวร
แล้วต่อมานางสมพรออกมาชี้แจงเปิดใจ โดย ตั้งคำถามว่า มีที่ดินผืนนี้มา 30 ปีไม่เคยมีปัญหา กระทั่งลูกชายมาทำงานการเมือง ลูกก็โดนข้อหาคดีร้ายแรงให้สารพัด ส่วนตัวดิฉันเองก็โดนร้องเรียนว่ารุกป่า เป็นเรื่องราวเป็นคดีใหญ่โต
รวมทั้งยังอธิบายความเป็นมาว่า ตนเองไม่ใช่ผู้ซื้อมือแรก เอกสารสิทธิที่ดินออกตั้งแต่ปี 2521 โดยกรมที่ดินมีเจ้าหน้าที่เซ็นรับรองถูกต้องทุกอย่าง
ต่อมาในปี 2533 ได้รับการแนะนำจาก นายสมัคร สุนทรเวช ให้มาซื้อที่ดินจากบริษัทมิตรผล ผู้เป็นเจ้าของที่ดิน ซึ่ง นายกมล ว่องกุศลกิจ กรรมการผู้จัดการบริษัทมิตรผล เป็นนักธุรกิจใหญ่ รู้จักกันดี
เมื่อเจ้าของและผู้แนะนำให้ซื้อ เป็นคนที่น่าเชื่อถือ จึงไม่คิดเลยว่าที่ดังกล่าวจะผิดกฎหมาย
นางสมพรเน้นย้ำว่า ขอยืนยันว่าที่ผืนนี้ ซื้อมา ถูกกฎหมายทุกประการ มีเอกสารสิทธิเรียบร้อย แต่ อยู่มาวันหนึ่งรัฐบอกว่าผิด จะเพิกถอน!
การตั้งคำถามว่า มีที่ดินผืนนี้มา 30 ปีไม่เคยมีปัญหา แต่พอนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ มาเล่นการเมือง ก็มีปัญหาทันที
เป็นประเด็นคุ้นๆ ที่คนในสังคมไทยเข้าใจได้ทันที
คนเล่นการเมืองหรือลงมาต่อสู้ทางการเมือง หาก เป็นที่นิยมของประชาชน แล้วยืนอยู่ตรงข้ามกับกลุ่มอำนาจนอกระบบประชาธิปไตย มักประสบชะตากรรมเช่นนี้
ตอกย้ำข้อกังขาที่พูดกันมายาวนานว่า “ยุติธรรม 2 มาตรฐาน”
ดังนั้นกรณีที่ดินของนางสมพร และการถูกดำเนินคดีสารพัดของนายธนาธร จึงเป็นข้อกังขาที่ร้อนแรงในสังคมไทย!?!
ย้อนกลับไปดูการเชือดนายธนาธร กรณีถือหุ้นสื่อ
ควรประเมินผลที่ตามมาว่า ประชาชนเชื่อหรือไม่ว่า นายธนาธรเป็นคนที่มีพฤติกรรมเช่นที่ถูกกล่าวหาและ ถูกลงโทษถึงขั้นห้ามเล่นการเมือง
ไปจนถึงการยุบพรรคอนาคตใหม่ แต่ไม่เคยทำให้พรรคนี้เสียคะแนนนิยมไป
กลายเป็นว่ายิ่งเล่นงานกันมาก เล่นงานกันทุกวิถีทาง ยิ่งทำให้ฝ่ายผู้มีอำนาจนั่นแหละที่หมดสิ้นความ เชื่อถือ!!
อารมณ์ความรู้สึกของคนไทยต่อคำว่า ยุติธรรม 2 มาตรฐาน จึงสร้างความเดือดระอุมาตลอด
ทั้งเป็นปมปัญหาที่ทำให้บ้านเมืองเราเกิดความไม่สงบ ไม่สิ้นสุด
เกิดเรื่องทำนองนี้ทีไร หยิบขึ้นมาพูดเมื่อไร
เป็นจุดไฟความร้อนแรงได้ทุกที
ยังเล่นกันสูตรเก่าๆ ตำราเดิมๆ แบบนี้
บ้านเมืองถึงไม่เดินหน้าไปไหนเสียที!?!
วงค์ ตาวัน
