พอเพียง

ชกไม่มีมุม

วงค์ ตาวัน

ยังคงมีประชาชนมากันอย่างมืดฟ้ามัวดิน หลั่งไหลไปยังท้องสนามหลวง รอบพระบรมมหาราชวังในทุกวัน เพื่อร่วมถวายสักการะพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช โดยเชื่อว่ายังคงล้นหลาม เช่นนี้ไปอีกยาวนาน ด้วยพลังอาลัยรักจากพสกนิกรนั้นมหาศาลยิ่ง

จึงเริ่มมีคำขอร้องจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ขอความร่วมมือในเรื่องการช่วยกันดูแลไม่ให้มีปริมาณขยะมากเกินกว่าจะจัดเก็บได้ทัน

เนื่องจากปัจจุบันมีปริมาณขยะจากประชาชนที่เดินทางมาร่วมงานถึงวันละหลายสิบตัน บางวันพุ่งเกินร้อยตันก็มี

ประการแรก มีคำเรียกร้องให้ผู้มาร่วมงานทุกท่าน รับข้าวปลาอาหารอย่างพอเพียง

คือ พออิ่มตามปกติ!

เนื่องจากพบว่ามีการทิ้งข้าวกล่องที่กินไม่หมดเป็นจำนวนมาก

ทั้งน่าเสียดาย และทั้งก่อปัญหาขยะเกินความจำเป็น

ประการต่อมาให้ร่วมกันงดใช้โฟมและพลาสติกใส่อาหาร ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นขยะที่ย่อยสลายยาก ก่อปัญหาให้กับกทม.ผู้จัดเก็บและทำลายอย่างยิ่ง

โดยให้ใช้วัสดุชนิดอื่นที่ย่อยสลายได้ง่ายแทน ได้แก่ วัสดุพื้นบ้านที่เคยใช้กันในอดีต รวมทั้งภาชนะชีวภาพ ที่ทำจากกระดาษหรือชานอ้อย

โดยทางหน่วยงานราชการได้ประสานกับผู้ผลิตภาชนะชีวภาพ เพื่อนำมาใช้ทดแทนโดยเร่งด่วนแล้ว

ขณะเดียวกันมีการนำเสนอแนวทางให้ประชาชนช่วยกัน ซึ่งทำได้ง่ายมาก

นั่นคือ การพกภาชนะมาเองจากบ้าน ที่สามารถใส่อาหารได้เอง จะได้ไม่เกิดขยะ

นำขวดน้ำมาเอง โดยสามารถเติมได้ตลอดเวลา และไม่สร้างขยะด้วย!

อันที่จริงในชีวิตประจำวันของคนกรุงเทพมหานครนั้น ด้วยความที่เป็นเมืองแออัด มีผู้คนอยู่หนาแน่นกว่าสิบล้าน

ขยะเป็นปัญหาใหญ่ในการจัดเก็บและทำลายอยู่แล้ว

ยังดีที่ล่าสุด มีโรงเผาขยะที่หนองแขม ที่สามารถรองรับปริมาณขยะของคนกรุงเทพฯได้จำนวนมาก โดยเป็นโรงงานที่เอกชนเป็นผู้ลงทุน รับขยะจากกรุงเทพมหานครไปเผา

กลายพลังงานผลิตกระแสไฟฟ้า เพื่อจำหน่ายต่อการไฟฟ้านครหลวงอีกทอด

เป็นข้อตกลงที่ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์

ที่สำคัญช่วยแก้ปัญหาขยะกทม.เดิม ที่นำไปฝังกลบในต่างจังหวัด

ขณะที่วิธีเตาเผา ถือเป็นเทคโนโลยีที่ทันสมัยกว่ามาก

มาวันนี้ กทม.ต้องเป็นเจ้าบ้านในการรองรับประชาชนจากทุกสารทิศ ที่รักอาลัยในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ

จึงต้องขอความร่วมมือกันช่วยลดขยะ กินใช้กันอย่างพอเพียงนั่นเอง!