คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง
เกมของ “เยาวชน/ประชาชนปลดแอก” ต่อรัฐธรรมนูญเป็นเกมยาว ยืดเยื้อ
มิได้เป็นเกมแบบเด๊ะ เด๊ะ อย่างที่หลายคนมองผ่านบทสรุปว่า “ม็อบมุ้งมิ้ง” ผ่านบทสรุปว่า “ม็อบฟันน้ำตาม” หรือผ่านบทสรุปว่า “ม็อบวูบวาบ”
วูบวาบได้อย่างไร ลองทบทวนดู
พวกเขาเคลื่อนไหวตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม ประเด็นสำคัญที่หยิบยกขึ้นมาคือประเด็นว่าด้วย “รัฐธรรมนูญ” แล้วเดี๋ยวนี้มีการพิจารณาในรัฐสภา
ทุกอย่างเป็นไปตาม “ยุทธศาสตร์” ครบถ้วน
ถามว่ายุทธศาสตร์ “รัฐธรรมนูญ” ประสบความสำเร็จได้อย่างไร
คำตอบ 1 เพราะว่าเป็นการเสนอประเด็นอันสอดรับกับอารมณ์ความรู้สึกโดยพื้นฐานในทางสังคมซึ่งล้วนมีบทสรุปตรงกันตั้งแต่เดือนเมษายน 2560 มาแล้วว่า
เป็นรัฐธรรมนูญที่มีปัญหา เป็นรัฐธรรมนูญ “พิษ”
คำตอบ 1 เพราะว่าการเคลื่อนไหวของ “เยาวชนปลดแอก” มีการขานรับ มีความต่อเนื่อง มิได้วูบมาแล้วก็วาบหายไป ตรงกันข้ามแพร่กระจายอย่างกว้างขวางลึกซึ้ง
กลายเป็น “พลานุภาพ” ที่มิอาจปฏิเสธบทบาทและความหมาย
จากเดือนกรกฎาคมมายังเดือนกันยายนพิสูจน์ถึงสถานะ “เยาวชนปลดแอก”
การเคลื่อนไหวของพวกเขาดำเนินไปอย่างมี “อิสระ” แต่ก็ดำเนินไปอย่างมี “เครือข่าย” และก็ดำเนินไปอย่างมี “การจัดตั้ง” มิได้เลื่อนลอย ไร้เป้าหมาย
ทั้งยังใช้กระบวนท่า แยกกันเดิน และรวมกันตี
ไม่ว่าจะเป็นที่เชียงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นที่อุบลราชธานี ไม่ว่าจะเป็นที่ปัตตานี ไม่ว่าจะเป็นที่ราชบุรี มีความเป็นตัวของตัวเอง แต่อยู่ภายใต้ข้อเรียกร้องร่วมกัน
ปลายหอกพุ่งไปยัง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
พลันที่กรณีของ “รัฐธรรมนูญ” กลายเป็นประเด็นการเมืองก็ “ร้อน”
เพราะรัฐธรรมนูญผูกพันอยู่กับรัฐประหาร ผูกพันอยู่กับคสช. ผูกพันอยู่กับการสืบทอดอำนาจ ทั้งยังเป็นอำนาจเผด็จการ ผูกขาดไม่พัฒนา
หมายถึง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา คือเป้าหมาย
