ยังคงเป็นการเมืองร้อนๆ ที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด ใน 2 ประเด็นสำคัญที่ดูจะเชื่อมโยงกัน
ประเด็นแรก ก็คือเรื่องของการเลือกตั้ง ที่แม้ผ่านมาแล้วสิบกว่าวันก็ยังเต็มไปด้วยข้อสงสัยต่างๆ นานา
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบัตรเขย่ง ที่การลงคะแนนทั้งแบบเขตและบัญชีรายชื่อไม่ตรงกัน ตามข้อมูลกกต.คือกว่า 6 หมื่นใบ ขณะที่ข้อมูลนักวิชาการระบุว่ามากถึง 3 แสนใบ
อีกเรื่องคือเรื่องของบาร์โค้ด และคิวอาร์โค้ด ที่กกต.ยอมรับแล้วว่า ถ้าจะทำก็สามารถสืบค้นไปได้ว่าใครลงคะแนนอะไรให้ใคร
ทำให้การเลือกตั้งไม่เป็นความลับตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด
หลายฝ่ายถึงขั้นเรียกว่าเป็นความผิดที่สำเร็จแล้ว ซึ่งก็ต้องดูกันว่าจะถึงขั้นใด จะเป็นเรื่องโทษอาญา เฉพาะบุคคล หรือส่งผลต่อการเลือกตั้งหรือไม่ ก็ยากจะคาดเดา
แต่ที่แน่ๆ กกต.กลายเป็นองค์กรที่ล้มละลายทางความเชื่อมั่น
และยิ่งใช้วิธีไม่กล้าพบหน้าผู้คน เลิกแถลงต่อสื่อ หันพิมพ์เอกสารแทน ก็ยิ่งไปกันใหญ่
ส่วนประเด็นต่อมาก็คือเรื่องคู่ขนานของการเลือกตั้ง นั่นก็คือการจัดตั้งรัฐบาล ที่มีพรรคภูมิใจไทยเป็นแกนนำ
ซึ่งล่าสุดก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะไม่มีพรรคกล้าธรรมที่เคยกอดคอเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย มาร่วมด้วยในครั้งนี้
เอาเข้าจริงหากจับสัญญาณกันชัดๆ ก็พอจะเห็นเค้าลาง
ไม่ว่ากรณีที่นายกฯ อนุทินต้อนรับขับสู้ตัวแทนพรรคเพื่อไทย หรือการแถลงเปิดตัวพรรคเล็กที่มาชูมือสนับสนุน เกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน
แล้วทำไมถึงข้ามพรรคขนาดกลางของผู้กองธรรมนัสไปได้
ยิ่งไปกว่านั้นการชนะถล่มทลายถึง 193 เสียงของภูมิใจไทยก็ยิ่งทำให้โควตารัฐมนตรีที่น้อยอยู่แล้ว เพราะต้องมีคนนอกมาร่วมอีก 5 คน ยิ่งน้อยไปกันใหญ่
แบ่งพรรคร่วมจากเพื่อไทยไปแล้วก็เหลืออยู่นิดหน่อย แล้วทำไมถึงจะต้องจัดสรรให้พรรคอื่นอีก
จึงแน่นอนแล้วว่า กล้าธรรมคงต้องกอดคอกับพรรคประชาชน และประชาธิปัตย์ เป็นฝ่ายค้านร่วมกัน
คำถามต่อมาคือ แล้วกล้าธรรมจะยังมั่นคงอยู่ที่ 58 เสียงได้หรือไม่ หรือจะมีงูเห่าเล็ดลอดไปอยู่ฟากรัฐบาล
คงต้องรอดูอภินิหารของผู้กอง ว่าจะมีมากน้อยเพียงใด!!
รุก กลางกระดาน
