ไม่รู้จะไปสิ้นสุดกันตรงไหนจริงๆ สำหรับวิกฤตศรัทธาที่เกิดขึ้นกับกกต. ในการจัดการเลือกตั้ง 2569
เมื่อเกิดความไม่น่าเชื่อถือในเรื่องการจัดเลือกตั้ง การพิมพ์บัตรที่มีบาร์โค้ด-คิวอาร์โค้ด ที่กกต.เองก็ยอมรับว่าสามารถตามรอยไปได้ว่าใครเลือกใคร อันทำให้การลงคะแนนไม่ใช่ความลับ
หรือตัวเลขบัตรเขย่ง ที่สุดท้ายแล้วก็ตบตัวเลขกันมา โดยไม่มีการแจ้งที่มาที่ไป แล้วอ้างว่าไม่มีความคลาดเคลื่อน
หรือการนับคะแนนใหม่ล่าสุด อย่าง 2 หน่วยเลือกตั้งที่สุพรรณบุรี ที่คะแนนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
แถมกกต.ก็ยังอยู่ในสถานะไม่กล้าพบปะผู้คน ยุติการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ ไม่สามารถยอมรับการสอบถามจากสังคมและสื่อมวลชนได้ ต้องออกใบแถลงเป็นเอกสารเท่านั้น
แถมล่าสุดยังไปกันใหญ่ถึงขั้นเดินหน้าแจ้งความเอาผิดประชาชน นักการเมือง และสื่อมวลชน
เล่นข้อหาหนักถึงขั้นมาตรา 116 ยุยงปลุกปั่นให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อย เปลี่ยนแปลงยกเลิกการปกครอง และอั้งยี่ซ่องโจร
จนถูกตั้งคำถามว่าต้องการจะฟ้องปิดปากคนที่ตรวจสอบหรือไม่!??
เพราะเอาเข้าจริง ไม่มีประชาชนที่ไหนเขาอยากจะมีคดีติดตัว เสียเวลา เสียทุนทรัพย์หาทนายสู้คดี
ไม่เหมือนกกต. ที่ทรัพยากรเหลือเฟือ มีนิติกรคอยทำงานให้ ดีไม่ดีอัยการที่เป็นทนายแผ่นดินก็ให้ความช่วยเหลือ
น่าเสียดายที่ความคาดหวังกับการทำงานของกกต.ก็มีหน้าที่หลักเพียงอย่างเดียว คือการจัดการเลือกตั้งให้บริสุทธิ์เที่ยงธรรม ยังต้องเผชิญกับความไม่เชื่อมั่นและคำถามต่างๆ
และแทนที่จะอธิบายชี้แจงด้วยวุฒิภาวะ เหตุผลและความเป็นวิทยาศาสตร์ กลับกระทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ ด้วยวิธีเช่นนี้
และก็คงไม่จบง่ายๆ เมื่อสู้กันด้วยนิติสงคราม และฝั่งประชาชนประกาศฟ้องกลับฐานแจ้งความเท็จ และกลั่นแกล้งให้ได้รับโทษทางอาญา
ปลายทางจะมีคนต้องติดคุกหรือไม่ คงต้องติดตาม!!
รุก กลางกระดาน