เป็นเรื่องถกเถียงกันไม่น้อย บ้างก็บอกเสียดาย บ้างก็ว่าได้ไม่คุ้มเสีย
กรณี ‘แลนด์บริดจ์’ สะพานเศรษฐกิจ โครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมขนาดใหญ่
เส้นทางขนส่งเชื่อมโยงทะเลฝั่งอ่าวไทย ชุมพร กับฝั่งอันดามัน ระนอง
มูลค่าการลงทุนประมาณ 1 ล้านล้านบาท
โดยหลักๆ คือการก่อสร้างท่าเรือขนาดใหญ่ โครงข่ายทางด่วนมอเตอร์เวย์ ทางรถไฟเชื่อม 2 ฝั่งทะเล เป็นระบบโลจิสติกส์ขนาดใหญ่
ตลอดจนเขตเศรษฐกิจพิเศษ และจะตามมาด้วยอุตสาหกรรมต่างๆ
ลองคิดดู หากทำได้จริง จะทำให้เศรษฐกิจสะพัด เกิดการจ้างงาน รายได้เพิ่มขึ้น
แต่ก็ต้องคำนวณประเมินกันให้ดี จะคุ้มค่าทางเศรษฐกิจหรือไม่
เมื่อจะมีโครงการใหญ่ยักษ์ระดับนี้ ก็ต้องแลกมาด้วยผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
จึงทำให้ประชาชนในพื้นที่ หวั่นเกรงจะเกิดผลกระทบ โดยเฉพาะวิถีการดำรงชีพ การทำมาหากินพึ่งพาธรรมชาติ
เพราะในเมื่อมีอุตสาหกรรม และท่าเรือขนาดใหญ่ ย่อมต้องตามมาด้วยกากของเสียจำนวนมากโดยปริยาย
นอกจากนี้ กลุ่มนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เครือข่ายภาคประชาชนในพื้นที่ภาคใต้ ต่างก็ไม่เห็นด้วย
รณรงค์คัดค้านกันอย่างกว้างขวาง
วันก่อน นายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล ยืนยันยังไม่พับโครงการแลนด์บริดจ์ แต่เมื่อถึงเวลาอันควรเมื่อใด หรือในตอนนั้นมีความจำเป็น มีความเหมาะสมทางภูมิรัฐศาสตร์
ก็สามารถนำขึ้นมาปัดฝุ่นได้ตลอดเวลา
นายกฯ บอกด้วยว่า ตอนนี้เห็นว่าการทำโครงการเชื่อมต่อรถไฟ จะดำเนินการให้เกิดขึ้นได้ด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับปรับปรุงท่าเรือที่มีอยู่แล้ว
โดยก่อนหน้านี้ รองนายกฯ และรมว.คลัง เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ ในฐานะประธานศึกษาแลนด์บริดจ์แถลงสรุปต้องพับแผนไปก่อน
เพราะไม่คุ้มค่า ความเป็นไปได้ต่ำ ก่อให้เกิดผลกระทบงบประมาณ มีความเสี่ยงสูง
ที่สำคัญ เรื่องผลกระทบระบบนิเวศทางทะล วิถีชีวิตชุมชนชายฝั่ง ความมั่นคงทางอาหาร และผืนป่า
สุดท้ายคณะกรรมการจึงมีมติ โครงการมีความเป็นไปได้ในทางธุรกิจที่ต่ำ เสี่ยงเรื่องผลกระทบค่อนข้างสูง และยังมีความเห็นแตกต่างในสังคม
แม้นายกฯ อนุทิน บอกว่ายังไม่พับแผนนั้น แต่ก็ไม่รู้เมื่อถึงเวลาอันสมควรนั้นจะเมื่อไหร่ จะนานขนาดไหน
เพราะวันนี้ เรายังไม่เห็นเลย รัฐบาลได้คิดแผนเมกะโปรเจ็กต์ระดับหลายแสนล้าน หรือล้านล้าน ไว้หรือไม่
เนื่องจากหลายปีมาแล้ว ที่ไทยเราไม่มีโครงการใหญ่ยักษ์มหึมา สำหรับขับเคลื่อนเศรษฐกิจ
โครงการที่มีขณะนี้ จึงไม่เพียงพอที่จะทำให้เกิดรายได้ หรือกระตุ้นเศรษฐกิจในระดับพลิกโฉม
ข้าวตอกแตก
