ทิ้งหมัดเข้ามุม - เผชิญวิกฤตศรัทธา

ยังคงเป็นที่น่าจับตาอยู่ สำหรับสถานการณ์ในสภาผู้แทนราษฎร ที่ดูเหมือนจะมีความพยายามควบคุมกลไกการตรวจสอบของสส.ฝ่ายค้าน

แม้จะดูเหมือนว่า ฝ่ายเสียงข้างมากอย่างพรรคภูมิใจไทยจะยอมถอย ด้วยการถอนร่างแก้ไขข้อบังคับการประชุมสภา ที่มีเนื้อหาควบคุมการทำงานของกรรมาธิการสภา ที่ให้ใช้เสียงข้างมากควบคุมทุกอย่างได้เบ็ดเสร็จ

ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดวาระการประชุม การเชิญหรือเรียกผู้ใดมาชี้แจง รวมทั้งเรื่องการเลือกประธานกรรมาธิการ ที่ก่อนหน้านี้ใช้ระบบโควตา แบ่งสัดส่วนในแต่ละพรรคการเมือง ให้เป็นการโหวตด้วยเสียงข้างมาก

แก้กันเหมือนกับว่าต่อจากนี้ เสียงข้างมากของสภาจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เป็นรัฐบาลกันไปตลอดกาล

ในขณะเดียวกัน ก็ยังไม่สามารถตอบคำถามว่าการแก้ไขเรื่องดังกล่าว นอกจากจะปกป้องไม่ให้เกิดการตรวจสอบกับพวกเดียวกันแล้ว ประชาชนได้ประโยชน์จากเรื่องเหล่านี้อย่างไร

มีคำว่าผลประโยชน์ของประชาชน อยู่ในสมการการเมืองของคนเหล่านี้หรือไม่!??

ซึ่งแม้ว่าจะมีการถอนร่างออกไป แต่ก็ไม่ได้ว่าจะทำให้ความพยายามสกัดกั้นลดน้อยลง เพราะก็ยังมีแนวทางคำสั่งของประธานสภา นายโสภณ ซารัมย์ กำกับอยู่ โดยมีสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนฯ หรือฝ่ายข้าราชการประจำอยู่เบื้องหลัง

จะถกเถียงว่าข้าราชการประจำถูกบีบ หรือจงใจรับสนอง รับใช้ท่านประธาน ก็สุดแล้วแต่ แต่ที่แน่ๆ ก็คงจะไม่ถอย และดันให้สุดทางอย่างแน่นอน

เพราะถ้าจับสัญญาณนายกรัฐมนตรี นายอนุทิน ชาญวีรกูล ที่แสดงออกถึงความไม่พอใจที่จะถูกเชิญชี้แจงต่อกมธ. หรือต่อที่ประชุมสภา ถึงขั้นใช้คำพูดว่า ตนเป็นถึงประมุขฝ่ายบริหาร ขณะที่อีกฝ่ายเป็นแค่ประธานกมธ. สะท้อนความคิดว่าเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม หากกมธ.จะมาตรวจสอบ

กลายเป็นอีก 1 คำถามว่าทำไมแค่กรรมาธิการธรรมดา ที่มีอำนาจแค่สอบถามข้อเท็จจริง ทำรายงานประกอบ โดยไม่มีอำนาจในการให้คุณให้โทษเหล่านี้ จะทำให้ฝ่ายผู้มีอำนาจต้องออกอาการถึงเพียงนี้

จริงๆ แล้วแค่อำนาจกรรมาธิการ ก็ไม่น่าจะมีความหมายอะไร หากกระบวนการยุติธรรมปกติดำเนินการได้ตามทำนองคลองธรรม

แต่เมื่อทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามนั้น ทั้งข้อครหาว่าหากเป็นคดีของฝ่ายผู้มีอำนาจ ทุกอย่างก็พร้อมจะล่าช้า เงียบงัน และพร้อมจะรวดเร็วติดจรวด หากเกิดขึ้นกับฝ่ายตรงข้าม

พอมีอำนาจตรวจสอบ ที่สั่งการไม่ได้ คุมไม่อยู่ จึงกลายเป็นเรื่องฮือฮา และถูกตั้งความหวัง

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ความพยายามจะควบคุมกลไกการตรวจสอบ ก็จะยังคงอยู่ต่อไป ส่วนจะทำให้ประเทศไปในทิศทางไหน

ตอนนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับกระแสสังคม และการแสดงออกของประชาชน ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยอย่างไร

หากไม่มีใครคัดค้าน ก็คงต้องรับสภาพที่จะต้องเกิดขึ้นภายใต้รัฐบาลสีน้ำเงิน

แต่หากไม่เห็นด้วย ก็จะเป็นปัญหากับรัฐบาล ที่แม้ดูจะมีเสถียรภาพอย่างล้นเหลือ แต่หากเผชิญกับวิกฤตศรัทธาของประชาชน

ก็ยากจะเดินต่อไปได้จริงๆ!!

รุก กลางกระดาน