คอลัมน์ ทิ้งหมัดเข้ามุม
รุก กลางกระดาน
เป็นเรื่องเศร้าของวงการสื่อ ที่จะมีสื่อหนังสือพิมพ์ปิดตัวลง 1 ฉบับ
หลังจากที่ก่อนหน้านี้ทั้งนิตยสารจำนวนมาก ต้องล้มหายตายจาก เลิกกิจการกันไปหลายหัว หลายฉบับ
ซึ่งต้องยอมรับว่าปัจจัยส่วนหนึ่งก็มาจากสภาพเศรษฐกิจที่ฝืดเคือง แต่อีกด้านหนึ่งก็เกิดจากปัญหาการทำงานของสื่อด้วยเช่นกัน
เพราะด้วยสภาพสังคมเช่นนี้ สื่อจะทำหน้าที่ติดตามหาข้อเท็จจริง นำมาเสนอให้กับผู้อ่านอย่างตรงไปตรงมา
จะไปขุดคุ้ย ตามหาข้อมูล เรื่องราวต่างๆ เพื่อสนองความต้องการของประชาชนผู้เสพข่าวหรือเนื้อหา
รวมทั้งการตรวจสอบเรื่องราวของสังคม การทุจริตประพฤติมิชอบ
ย่อมมีข้อจำกัดอย่างยิ่ง!!!
จึงเป็นบทเรียนที่ทำให้เห็นได้ชัดเจนว่าทำไมประชาธิปไตยจึงมีความสำคัญ ในการทำหน้าที่บทบาทของสื่อมวลชนอย่างเสรี
และชวนย้อนกลับไปมองต้นเหตุว่าใครกันหนอที่มาช่วยกันปิดบ้านปิดเมือง ชัตดาวน์ จนกลไกประชาธิปไตยทำงานไม่ได้ แล้วเปิดประตูให้ทหารเข้ามายึดอำนาจ
ที่น่าเสียดายก็คือในหมู่คนที่สนับสนุนให้เกิดภาวะเช่นนั้น ยังมีคนที่เรียกตัวว่าสื่อมวลชน รวมทั้งอ้างตัวว่าเป็นนักวิชาการสื่อ อยู่ด้วย
แถมยังหน้าไม่อาย อ้างประเทศอย่างสหรัฐ ที่สื่อเลือกข้างชัดเจนมาเป็น ต้นแบบ
โดยไม่ได้คิดเลยว่าที่สหรัฐเขาเลือกข้างก็เลือกคนที่อยู่ฟากประชาธิปไตยด้วยกัน
ไม่ใช่เลือกข้างประชาธิปไตยกับเผด็จการ!??
แถมหลังเกิดวิกฤตสื่อครั้งนี้ ก็ยังลอยหน้าลอยตา อ้างการเติบโตของสื่อออนไลน์ ที่ทำให้สื่อกระดาษต้องถดถอย
เพียงเพื่อจะฟอกให้ตัวเองขาวสะอาดไร้มลทิน
แม้จะมีส่วนจริงอยู่บ้าง แต่ก็ละเลยประเด็นการทำหน้าที่ของสื่อที่ถูกจำกัดด้วยความไม่เป็นประชาธิปไตยไปไม่ได้
ไม่รู้จริงๆ ว่าที่ออกมาตะแบงกันอยู่ทุกวันนี้โง่จริงหรือแกล้ง
หรือว่าตัดสินใจรับใช้กันอย่างสุดตัวสุดหัวใจไปแล้ว
อันนี้ไม่ทราบได้จริงๆ
