หลังจากที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้า คสช. ใช้มาตรา 44 ออกคำสั่งให้ นายสมชัย ศรีสุทธิยากร ยุติการทำหน้า ที่กรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เนื่องจากมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมที่เป็นอุปสรรคต่อการจัดการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 20 มี.ค.
พอวันรุ่งขึ้น พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี ชี้แจงเหตุผลการปลดนายสมชัยพ้นจาก กกต. ว่า “ในหนังสือ (ราชกิจจานุเบกษา) ก็ได้บอกในรายละเอียดไปหมดแล้ว ตามคำสั่งของหัวหน้าคสช. ให้ไปอ่านในคำสั่ง เชื่อว่าจะไม่ส่งผลกระทบ แม้ว่า กกต. ทำหน้าที่เป็นองค์กรอิสระ และเมื่อวาน (20 มี.ค.) ได้มีการหารือกันในที่ประชุมคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) และทุกคนก็มีความเห็นด้วย”
สรุปง่ายๆ คือคสช.ทุกคนเห็นพ้องให้ปลด “กกต.สมชัย”
และเป็นธรรมดาที่คนโดนปลดจากตำแหน่งจะต้องออกมาเคลื่อนไหว
นายสมชัยก็เช่นเดียวกัน เปิดเผยความรู้สึกทันทีว่า ไม่เสียใจต่อคำสั่งที่ออกมา ก่อนหน้านี้พยายามหาทางที่จะออกจากตำแหน่งอยู่แล้ว และรู้ว่าตัวเองสุ่มเสี่ยงมาโดยตลอดกับการที่จะถูกคสช.ปลด เพราะให้สัมภาษณ์ในลักษณะไม่ถูกใจใคร แต่ถือว่าทำตามหน้าที่ อาจมีคนเห็นว่าไปขัดผลประโยชน์จนทนไม่ได้
และยังทิ้งท้ายด้วยว่า “รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้เปิดหน้าคสช.”!!
ตรงนี้ก็น่าเห็นใจนายสมชัย
หากจำกันได้ บทบาทนายสมชัยโดดเด่นอย่างยิ่งยวดช่วงสถานการณ์การชุมนุมของบรรดามวลมหาประชาชน “กปปส.”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือผลงาน ชัตดาวน์ “การเลือกตั้ง”
กระทั่งนำไปสู่สถานการณ์จากรัฐประหารในเดือนพ.ค.2557
นายสมชัยอาจคิดว่าตนเองร่วมสร้างคุณูปการมาแท้ๆ
แต่ก็ไม่วายเข้าตำรา “เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล” หรือเปล่า?
