30 กันยายน วันสุดท้ายของปีงบประมาณ วันสุดท้ายของการทำงานสำหรับผู้เกษียณอายุ
หัวโขนจะถูกถอด ตำแหน่งจะกลายเป็นอดีต ชื่อเสียง-เกียรติประวัติ-ผลงาน จะได้รับการกล่าวขวัญมากน้อยแค่ไหน อย่างไร ขึ้นกับคุณงามความดี (หรือไม่ดี) สั่งสมมา
มีเรื่องราวมากมายของคนหลังเกษียณ ยุคสมัยหนึ่งคนใหญ่คนโตอายุล่วงเลย 60 แล้วไม่ยอมกลับบ้านเหมือนข้าแผ่นดินคนอื่นๆ ยังรักชาติห่วงประเทศหากขาดเราไปสักคนบ้านเมืองคงแย่
ส่งสัญญาณลูกน้องบริวารเคลื่อนไหวผลักดันแก้กฎระเบียบ ‘ต่ออายุราชการ’ ?
นำมาซึ่งความระส่ำระสายแตกแยกแตกหักภายในหน่วย คนควรเจริญก้าวหน้าต้องเสียโอกาส เพราะนายไม่เป็น ‘สุภาพบุรุษ’
ผู้ใต้บังคับบัญชารวมตัวจับอาวุธลุกฮือเกือบเกิดสงครามสีเดียวกันใจกลางเมือง ?!
ผู้สืบทอดอำนาจถัดมาก็ ‘ต่ออายุราชการ’ ให้ตัวเอง เลียนแบบลูกพี่
เกิดอาการสำลักอำนาจ มัวเมาลาภยศ ต่อมสำนึกอักเสบ กระหือรือขอ ‘ต่ออายุราชการ’ อีกปีเป็นปีที่สอง
ทว่าวาสนาเสื่อมทรุด โดนดับดวงตะวัน ฟ้าผ่ากระเด็นตกเก้าอี้ !?
บางยุคสมัย รับราชการกว่าครึ่งค่อนชีวิตไม่โดดเด่นใดๆ แต่ได้เพื่อนรักผู้เป็นนายพาเข้าสู่เส้นสายอำนาจ
เติบโตพรวดๆ ฉุดไม่อยู่ ตัวเล็กเสื้อฟิตแต่บาตรใหญ่คับเมือง
วันผงาดสูงสุดเหิมหาญประกาศยกตำแหน่งผู้นำประเทศ ราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
ถ้าคนนี้ไม่เอา ก็ให้คนนั้น ??
อายุครบ 60 ถอดเครื่องแบบกลับบ้านเยี่ยงสุภาพบุรุษ ดำรงตนในฐานะข้าราชการบำนาญผู้มากบารมี
หลังหมดลมหายใจ คนข้างกายเก่า-ใหม่แก่งแย่งสมบัติกันอลวน
ผู้คนสังคมตะลึงพรึงเพริด พร้อมๆ ตั้งคำถาม ทำงานรับใช้แผ่นดินแบบไหน เงินเดือนงบลับรับมาเท่าไหร่
ถึงได้รวยหลายพันล้าน !!
ส่งท้ายด้วยยุคปัจจุบัน เหลือเวลาทำงาน 2 วัน ผู้ว่าจังหวัดน้ำท่วมหนักหายตัว ขนาดนายกฯ รองนายกฯ รมต.ยกคณะขึ้นไปช่วยเหลือชาวบ้าน หาตัวผู้ว่าฯ ไม่เจอ
1 ต.ค.เริ่มต้นชีวิตใหม่ ปรับตัวให้ได้ ปรับใจให้ดี ใครจะได้จารึกสดุดี หรือเป็นขี้ปากคนรุ่นหลัง
วีรกรรมวีรเวรเก่าก่อนจะไล่ล่าเอง ?!?
นายเจ็ดอักษร
