นักเรียน นักศึกษา – การปรากฏตัวของ “เยาวชนปลดแอก” น่าทึ่งอยู่แล้ว การปรากฏตัวของ “นักเรียนเลว” ยิ่งน่าทึ่งมากกว่า
ความน่าทึ่งในที่นี้หากสรุปตามสำนวนของคนที่ชมชอบก็ต้องระบุคมเฉียบเกิน “เยาวชน” หากประเมินตามสำนวนของคนรุ่นเก่าก็ต้องยืนยันว่าเหมือนไม่ใช่ “เด็ก”
ไม่ว่าจะมองผ่าน “ฟอร์ด ทัตเทพ” ไม่ว่าจะมองผ่าน “น้องมิน”
เนื่องจากพวกเขามองสภาพทางการเมืองลึกไปถึง “โครงสร้าง” เนื่องจากพวกเขามองสภาพทางการศึกษาไปถึง “ต้นตอ” และรากเหง้าของปัญหา
ตรงนี้แหละที่น่าทึ่ง ตรงนี้แหละที่น่าอัศจรรย์
แปลกอย่างประหลาดที่ความอัศจรรย์ ความน่าทึ่งนี้บางคนกลับมองไม่เห็น
อย่างเช่นที่มีการระบุว่าการออกโรงของเยาวชนของเด็กนักเรียนเหล่านี้ต้องมี “เบื้องหลัง” จากนั้นก็พยายามมองหา “ท่อน้ำเลี้ยง”
นี่คือความเคยชินแบบเก่า จากยุค “สงครามเย็น”
เนื่องจากตนเองอยู่ในประสบการณ์และระบบคิดเช่นนี้ จึงไม่ไว้วางใจนักเรียน จึงไม่ไว้วางใจนิสิตนักศึกษาด้วยเหตุผลเดียวเท่านั้น คือคิดต่างไปจากตน
นี่คืออันตราย นี่คือปัญหาที่น่ากลัว
แท้จริงแล้ว หากปรับกระบวนทัศน์แอบอิงอยู่กับวิธีวิทยาที่เป็นวิทยาศาสตร์
เริ่มต้นจากการนำเอาเทปคำปราศรัยของนักเรียน นิสิตนักศึกษา ไม่ว่าจะเป็นของ “น้องมิน” ไม่ว่าจะเป็นของ “น้องเมนู” ไม่ว่าจะเป็นของ “น้องมายด์” มาฟัง
ก็จะรู้ว่าเขาคิดอย่างไร ก็จะรู้ว่าเขาต้องการอะไร
เมื่อรู้ว่าเขาคิดอย่างไร เมื่อรู้ว่าเขาต้องการอะไร ก็จะได้เสาะหาหนทางรับมืออย่างสร้างสรรค์ เป็นประชาธิปไตยและเป็นประโยชน์อย่างแท้จริง
ปัญหาก็จะไม่กลายเป็นปัญหาอีกต่อไป
ไม่ว่าจะเป็น “เยาวชนปลดแอก” ไม่ว่าจะเป็น “นักเรียนเลว” ล้วนมีเอกภาพ
มีเอกภาพจาก “หยุดคุกคามประชาชน” มีเอกภาพจากต้องการปฏิรูปการเมือง ต้องการปฏิรูปการศึกษาบนพื้นฐานที่คนเท่าเทียมกัน เสมอภาคและสร้างสรรค์
นี่คือการบรรจบเป็นเนื้อเดียวกันอย่างน่าอัศจรรย์
