เปิดภาคเรียนใหม่ น้องใหม่ราชภัฏ ทำอะไรดีเอ่ย – บรรดานักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ ระหว่างเปิดภาคเรียนปีการศึกษา 2563เรืองชัย ทรัพย์นิรันดร์ นี้ แทบว่าไม่มีข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์เกิดขึ้นแม้แต่น้อย เห็นแต่กิจกรรมของราชภัฏสงขลาว่า ชวนน้องใหม่ปล่อย กุ้ง หอย ปูปลา แต่หารายละเอียดไม่ได้
ราชภัฏที่อื่นอยู่ใกล้ทะเลหรือชายป่าควรนำไปเป็นกิจกรรมให้น้องใหม่ร่วมกัน ทำประโยชน์ให้กับสิ่งแวดล้อมอื่น ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยกุ้งหอยปูปลา หรือปลูกต้นไม้ใหญ่ เผื่อไว้สามสิบสี่สิบปีข้างหน้า น้องรุ่นนั้นจะได้รู้จัก และมีไม้ใหญ่ไว้ทำประโยชน์ได้ เช่น สัก ตะเคียน ยางนา สำหรับซ่อมแซมวัด โบสถ์ที่สร้างด้วยไม้ส่วนหนึ่งชำรุดทรุดโทรมลงไป
การปลูกต้นไม้ ชนิดและประเภทที่ขาดแคลน ซึ่งใช้ประโยชน์ในการซ่อมแซมวัดโบสถ์วิหาร ศาลาการเปรียญ เหมือน กับที่ ญี่ปุ่น ปลูกต้นไม้ชนิดหนึ่งที่ใช้สร้าง ปลูกโบสถ์ และวัด เวลาผ่านไปสี่ห้าสิบปี หรือร้อยปี สิ่งปลูกสร้างด้วยไม้เหล่านั้นย่อมผุพังไปตามกาลเวลา ญี่ปุ่นมีไม้ชนิดนั้นไว้สำหรับ ซ่อม ปฏิสังขรณ์ ให้คงรูปเดิมได้ถึงวันนี้
อีกเรื่องหนึ่งของราชภัฏ คือการทะนุบำรุงห้องสมุด ให้เป็นห้องสมุดมีชีวิตชีวา เช่น สะสมงานเขียนของนักเขียนมีชื่อเสียงของ จังหวัดนั้นๆ เคยแนะนำที่ราชภัฏกำแพงเพชร และละแวกนั้น นักเขียนมีชื่อเสียงเช่นเรื่อง “ล่องไพร” คือ “น้อย อินทนนท์” หรือ “มาลัย ชูพินิจ” นำบรรยากาศของป่าดงพงไพรจากป่ากำแพงเพชรมาเขียน
ตัวละครสำคัญ คือ “ตาเกิ้น” เป็นที่รู้จักดีของนักอ่าน ควรมีหนังสือชุดนี้มาไว้ในห้องสมุดให้นักศึกษาได้อ่าน และมีประวัติของ ครูมาลัย ชูพินิจ นักเขียนนักหนังสือพิมพ์ ผู้ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากคณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มาไว้เป็นเกียรติประวัติของมหาวิทยาลัย และจังหวัดกำแพงเพชร
ประโยชน์ที่นักศึกษาน้องใหม่จะสร้างให้กับมหาวิทยาลัยเป็นการรับน้องใหม่ของ รุ่นพี่ที่สร้างประโยชน์ให้กับทั้งน้องใหม่รุ่นนั้น ๆ และมหาวิทยาลัยในปีการศึกษานั้น ทั้งยังทำให้เกิดความรักความผูกพันเมื่อกลับมาเยี่ยมมหาวิทยาลัยในโอกาสต่อไป
เช่นเดียวกับกิจกรรมไหว้ครู ประโยชน์ที่ได้รับทำให้นักศึกษารู้ถึงครูผู้อบรมสั่งสอนวิชาให้เรา-นักศึกษา ได้นำวิชาความรู้ไปใช้ในการครองชีวิตและหน้าที่การงาน กับวินัย คุณธรรม เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ จะได้รู้จักประชาธิปไตยดีขึ้น
