คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง
ชุมนุม สามย่าน – กัมปนาทแห่ง “ระเบิด” อันโยนเข้าไปในการชุมนุมที่สามย่านนั่นแหละคือ “ชนวน”
หากเรียกตามความเคยชินของการชุมนุม นี่แหละคือปรากฏการณ์อันเป็นการสร้างสถานการณ์ของสิ่งที่เรียกกันว่า “มือที่ 3” ในทางการเมือง
เพราะเป็นมือที่ 3 เป้าหมายจึงอยู่ที่มือที่ 1 และมือที่ 2
ความหมายของมือที่ 1 คือ เจ้าหน้าที่ผู้ได้รับ คำสั่งให้มารักษาความสงบ ความหมายของมือที่ 2 คือผู้ชุมนุมอันเป็นเป้าหมายของการปฏิบัติผ่านเจ้าหน้าที่
มือที่ 3 ต้องการทำให้เกิด “ความเข้าใจผิด” ระหว่าง 1 และ 2
หากเริ่มต้นจากสภาพความเป็นจริงของการชุมนุมที่เกิดขึ้นก็น่าเห็นใจอย่างยิ่ง
เพราะการชุมนุมอันเริ่มต้นขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2563 โดย “เยาวชนปลดแอก”นั้นเด่นชัดเป็น อย่างยิ่งเป็นการชุมนุมซึ่งเริ่มต้นจาก 2 มือเปล่าด้วยความบริสุทธิ์ใจ
ทั้งด้านหลักยังเป็น “เยาวชน” นิสิตและนักศึกษา
แม้เมื่อพวกเขามีพัฒนาการและยกระดับการชุมนุมมาเป็นลำดับ ก็ยังเป็นการชุมนุมโดยสันติ เมื่อมีเค้าว่าจะเกิดความรุนแรง พวกเขาก็พยายามหลีกเลี่ยง ไม่เข้าปะทะ
จนถึงเดือนธันวาคม 2563 ก็ยังเป็นการชุมนุมด้วย “สองมือเปล่า” ปราศจากอาวุธ
การแทรกเข้ามาของ “ระเบิด” การแทรกเข้ามาของ “มือที่ 3”สามารถเข้าใจได้
ตัวอย่างที่เห็นอย่างเด่นชัดก็คือ การใช้อาวุธปืนยิงกันโดย “การ์ดอาชีวะ”บางกลุ่มที่แฝงตัวเข้ามา ตัวอย่างที่เห็นอย่างเด่นชัดก็คือ การโยนระเบิดใส่กลุ่มวีโว่ซึ่งออกมาขายกุ้ง
2 ตัวอย่างนี้เห็นชัดว่าเป็นปัจจัยจาก “ภายนอก”
เป็นความพยายามในการสร้างสถานการณ์ เป็นความพยายามในการยั่วยุให้เกิดความรุนแรงอันอยู่นอกเหนือแนวทางและหลักการที่“ราษฎร”รักษามาอย่างเหนียวแน่นและมั่นคง
เป็นการสร้างความรุนแรงเพื่อที่จะจัดการด้วยความรุนแรง
กัมปนาทแห่ง “ระเบิด” ในการชุมนุมที่สามย่านจึงกำลังกลายเป็น “ชนวน” เหตุ
ทามกลางท่าทีของ “อำนาจรัฐ” ที่จะใช้ความ เด็ดขาดและรุนแรงในการจัดการกับการชุมนุม เห็นได้จากการชุมนุมที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ และการชุมนุมที่สามย่าน มิตรทาวน์
จึงจำเป็นต้องติดตาม “สถานการณ์” ด้วยความรอบคอบ สุขุมเป็นพิเศษ