2 แนวทาง ซินหมินเซียะฮุ่ย (88) – จาก ทวีป วรดิลก ไปยัง บุญศักดิ์ แสงระวี ทั้งเหมาและไช่เหอเซินต่างศรัทธาต่อลัทธิมาร์กซ์ มีความเห็นว่าจีนจะต้องเดินตามหนทางของรัสเซีย จัดตั้งพรรค ผ่านการต่อสู้ทางชนชั้น
การเผด็จการของชนชั้นกรรมาชีพ เพื่อบรรลุเป้าหมายในการเปลี่ยนแปลงสังคมจีน
ขณะที่เซียวจื่อเซิงเห็นชอบกับทัศนะของพรูดองและรัสเซล เห็นว่าควรจะใช้ “ลัทธิคอมมิวนิสม์แบบละมุนละม่อม” ความหมายของเขาก็คือ ผ่านวิธีการศึกษาทำให้ชนชั้นนายทุนหันมาศรัทธา
ภายหลังเซียวจื่อเจิงหวนรำลึกถึงความขัดแย้งในทางความคิด
“ระหว่างนั้นเราสนทนากันตลอดทั้งคืน บางครั้งการสนทนาก็ทำให้ต่างฝ่ายต่างรู้สึกเสียใจถึงกับหลั่งน้ำตาก็เคย เพราะไม่สามารถจะค้นพบรากฐานแห่งการประนีประนอม กันได้”
นั่นก็คือ เซียวจื่อเจิง ยืนยันอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ เหมายืนยันอีกอย่างหนึ่ง
“การเปลี่ยนแปลงที่อาศัยกำลังทหารอย่างเดียวมีแต่จะก่อให้เกิดความรุนแรง” เซียวจื่อเจิงยืนยัน
“ผมชอบเรื่องทำแล้วได้ผลเห็นทันตา พูดกันอย่างตรงๆ ทัศนะของคุณไม่ทำให้ผมเปลี่ยนใจหรอก”
นั่นย่อมต่างกับความเห็นของไช่เหอเซินอันมาจากฝรั่งเศส
จากฐานข้อมูล ทวีป วรดิลก ไช่เหอเซินเขียนมาในเดือนสิงหาคม 1920 สรุปว่า “สังคมนิยมจะแก้ไขโรคร้ายต่างๆ ของโลกได้อย่างแน่แท้และก็เหมาะสมกับการสร้างจีนขึ้นมาใหม่ในอนาคต
ฉันคิดว่าสิ่งแรกที่ต้องทำก็คือ จัดตั้งพรรค
พรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งจะเป็นผู้เสริมสร้าง ผู้โฆษณา เป็นกองทัพหน้าและเป็น ผู้บัญชาการปฏิวัติ ถ้ายังไม่มีการจัดตั้งพรรคขึ้น การเคลื่อนไหวของคนงานและการปฏิวัติจะไม่มีศูนย์กลางบัญชาการ”
นี่ย่อมสอดรับกับความคิดและทิศทางของเหมาเจ๋อตง
อย่าได้แปลกใจหากการสนทนาระหว่างเหมากับเซียวจื่อจาง จะลงเอยด้วยการถอนใจอันมาจากเซียวจื่อจาง พร้อมกับคำกล่าว “คุณไม่เห็นด้วยกับทฤษฎีของพรูดอง ช่างน่าเสียดายจริงๆ”
เป็นความน่าเสียดายจากหัวใจของ เซียวจื่อจาง
ขณะที่ บุญศักดิ์ แสงระวี ได้ถ่ายทอดถ้อยคำย้อนกลับอันมาจากเหมาที่ว่า “คุณไม่เห็นด้วยกับทฤษฎีของมาร์กซ์ ก็น่าเสียดายเหลือเกิน”
ทิศทางของเหมาคือทิศทางของ ไช่เหอเซิน คือทิศทางของลัทธิมาร์กซ์
ไม่ว่าไช่เหอเซิน ไม่ว่าเซียวจื่อจาง ล้วนเป็นเพื่อนรักของเหมา ร่วมก่อตั้งและพัฒนาซินหมินเซียะฮุ่ยมาด้วยกันตั้งแต่ยังอยู่โรงเรียนฝึกหัดครูฉางซา แล้วส่วนใหญ่ของซินหมินเซียะฮุ่ยจะเดินไปหนทางใด
ซินหมินเซียะฮุ่ยมีสมาชิกเก่าอยู่คนหนึ่ง ชื่อ เหอซุเหิง
คนทั้งหลายเรียกเขาว่า “เหอหนวดดก” อายุมากกว่าเหมาอยู่ 1 ชั่วคน ทั้งยังมากกว่าเฉินตุ๊ซิ่ว 3 ปี แต่เมื่อทำอะไรก็มักจะเป็นผู้ช่วยของเหมา
เหอเลื่อมใสเหมา เห็นว่าเป็นคนรุ่นหลังที่น่านับถือ
ยินดีที่จะเป็นผู้ตามเหมา อีกด้านหนึ่ง เขาก็เป็นเพื่อนเก่าของเซียวจื่อเจิง สนิทสนมกับเซียวมาก มีอยู่ครั้งหนึ่งเหอกล่าวกับเหมาและเซียวจื่อเจิงต่อหน้าว่า
“เซียวหนวดดก เมื่อคุณไม่อยู่ที่นี่ยุ่นจื่อให้ผมเดินทางหนึ่ง
เมื่อยุ่นจื่อไม่อยู่ที่นี่คุณก็ชักจูงให้ผมเดินอีกทางหนึ่ง เมื่อพวกคุณไม่อยู่ทั้งคู่ผมก็ไม่รู้ว่าจะเดินทางไหน ตอนนี้พวกคุณมาอยู่ที่นี่ทั้ง 2 คน ผมก็ยังคงไม่รู้ว่าจะไปทางไหน”
แต่เซียวจื่อเจิงสู้พลังและผลสะเทือนของเหมาไม่ได้ เหอซุเหิงเดินตามเหมา
จากนี้จึงกล่าวได้ว่าระหว่างปี 1920 กับปี 1921 การเคลื่อนไหวเกี่ยวกับลัทธิมาร์กซ์ ในสังคมประเทศจีนดำเนินไปด้วยความคึกคักเข้มข้น ลงลึกไปกระทั่งภายในของ “ซินหมินเซียะฮุ่ย”
เมื่อประเด็นการจัดตั้งพรรคมีความแหลมคม
ข้อเสนอจากไช่เหอเซิน ข้อเสนอจากเซียวจื่อเจิง จึงทรงความหมาย แต่ในที่สุดด้านหลักของซินหมินเซียะฮุ่ยก็เลือกไปหนทางเดียวกับเหมาอันเป็นทางสายเดียวกับไช่เหอเซิน
หนังสือ “วิพากษ์ประธานเหมา” ของ เชาวน์ พงษ์พิชิต เขียนว่า
เหมากับเหอซุเซิงเพื่อนคนหนึ่งจากฉางซาเดินทางไปเซี่ยงไฮ้อย่างลับๆ ในค่ำวันหนึ่งของเดือนพฤษภาคม 1921 โดยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้แทนจากหูหนานร่วมประชุม ผู้แทนพรรคคอมมิวนิสต์จีน
นี่ย่อมเป็นจังหวะก้าวทางการเมืองของจีน นี่ย่อมเป็นจังหวะก้าวทางการเมืองของเหมา
