รากฐาน อำนาจ ซือหม่า (5) – เมื่อมองจากที่ Ma Bo Yong และหวังอี่ซิงสะท้อนภาพของสุมาอี้ในวัยเยาว์ มีความจำเป็นที่จะต้องทำ ความเข้าใจต่อรากฐานของตระกูลสุมาตามความเป็นจริงเป็นเบื้องต้นก่อน
นั่นก็คือ เริ่มต้นจากที่หลอก้วนจงได้นำเสนอจากพื้นฐานประวัติศาสตร์
นั่นก็คือ สถานการณ์ในห้วงที่สุมาเอี๋ยนยึดอำนาจและประกาศ ณ เบื้องพระพักตร์ของพระเจ้าโจฮวน ด้วยน้ำเสียงอันเฉียบขาดและกร้าวแกร่ง
“เวลาล่วงมา 45 ปีแล้วที่ราชวงศ์วุยขึ้นครองเมืองแทนราชวงศ์ฮั่น
บัดนี้ ฟ้าประกาศิตให้มอบราชสมบัติแก่ราชวงศ์จิ้นต่อไป ทั้งนี้ เพราะแซ่สุมาทำความดีความชอบไว้ถึงฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ จิ้นอ๋องจึงสมควรจะเสด็จขึ้นเป็นเจ้าครองแผ่นดินเอง”
จากนั้น พระเจ้าสุมาเอี๋ยน ฮ่องเต้องค์ใหม่
ก็สถาปนา สุมาอี้ พระอัยกาเป็นเซวียนตี้ สถาปนา สุมาสู พระปิตุลาเป็นจิ่งตี้ สถาปนา สุมาเจียว พระบิดาเป็นบุนเต้
ให้ตั้งปราสาทเทพบิดา บูชาบรรพบุรุษทั้ง 7
ถามว่าบรรพบุรุษทั้ง 7 ของตระกูลสุมาประกอบส่วนขึ้นอย่างไร ยุทธนิยายสามก๊กอันเป็นงานยิ่งใหญ่ของหลอก้วนตง รวบรวมและประมวลเอาไว้อย่างเป็นระบบ
เริ่มจาก สุมากิ๋น ขุนพลผู้พิชิตตะวันตก
ตามมาด้วย สุมาเลี่ยง ผู้ครองนครอี๋จัง ตามมาด้วย สุมาจุ้น บุตรสุมาเลี่ยง ผู้ครองนครหยิ่งชวน ตามมาด้วย สุมาฝัง บุตรสุมาจุ้น ผู้ครองนครจิ่งเหยา
ตามมาด้วย สุมาอี้ บุตรสุมาฝัง ตามมาด้วย สุมาสู และ สุมาเจียว
บรรพบุรุษทั้ง 7 นี้ คือ คนของตระกูลสุมา ที่เติบใหญ่ในราชวงศ์ฮั่น และมีส่วนอย่างสำคัญในการสร้างความแข็งแกร่ง มั่นคงให้กับราชวงศ์วุย ของตระกูลโจ
กระทั่ง สุมาเอี๋ยน สถาปนาราชวงศ์จิ้นขึ้นแทนที่ในที่สุด
พลิกหนังสือ “พิชัยสงครามสามก๊ก ฉบับบูรณาการ” ของ สังข์ พัธโนทัย เข้าไปในส่วนของภาคผนวก นั่นก็คือ นามานุกรม บุคคลในสามก๊ก
ตรงหน้า 827 ระบุ สุมาอี้(ซือหม่าอี้)เป็นชาวอำเภออุน เมืองเหอเน่ย(โห้ลาย)มณฑลเหอหนาน
หากย้อนกลับไปยังหน้า 696 ตรงคำว่าโห้ลาย(เหอเน่ย) อรรถาธิบายว่า ในสามก๊กเรียกเป็นโฮล่าย ก็มี โฮโล่ก็มี(เป็นคำเดียวกับฮานอย)เป็นดินแดนตอนในของแม่น้ำเหลืองในมณฑลเหอหนานและเหอเป่ย
เป็นชื่อเมืองในเขตที่กล่าว ปัจจุบันเรียกว่าซิงหยังในมณฑลเหอหนาน
กิตติ โล่เพชรัตน์ ให้ภูมิหลังเบื้องต้นว่า สุมาอี้(ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) ซือหม่าอี้ (ตามสำเนียงจีนกลาง) เป็นชาวอำเภออุน เมืองเหอเน่ย(โห้ลาย) มณฑลหูหนาน
เกิดในตระกูลขุนนางชั้นสูงที่ร่ำรวย บรรพบุรุษรับราชการมาตั้งแต่สมัยฌ้อปาอ๋อง
ปู่ของเขามีชื่อตามสำเนียงจีนกลางว่า “ซือหม่าจวิ้น” เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่แห่งเมืองหยิ่งชวน สุมาอี้เป็นบุตรคนที่ 2 ของซือหม่าฝาง(สุมาฮอง) ผู้ว่าราชการนครลั่วหยาง
บ้างก็ว่าเป็นราชเลขาธิการประจำกรมอาลักษณ์
เมื่ออ่านจดหมายเหตุสามก๊กตอน “ยอดกุนซือวุยก๊ก” อัน ยศไกร ส.ตันสกุล เรียบเรียงจากจดหมายเหตุพระราชประวัติพระเจ้าจิ้นซวนตี้ก็บอกให้รู้ว่า
สุมาอี้หรือซือหม่าอี้ ชื่อรอง จ้งต๊ะ เป็นชาวเมืองเฮอไน มณฑลหูหนาน
เนื่องจากเฉินโซ่วต้องบันทึกเรื่องของสุมาอี้โดยให้เกียรติอย่างสูงสุดในฐานะที่มีศักดิ์เป็นพระอัยกาของพระเจ้าสุมาเอี๋ยนฮ่องเต้แห่งราชวงศ์จิ้น ผู้รวมแผ่นดินจีนในยุคสามก๊กให้กลับเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง
เนื้อหาในจดหมายเหตุจึงใช้คำเรียกแทนตัวสุมาอี้ว่า “พระเจ้าจิ้นซวนตี้”
เท่ากับเป็นการยกย่องให้เกียรติต่อสุมาอี้อย่างสูงสุดว่า เขาเป็นเสมือนปฐมฮ่องเต้ผู้สถาปนาราชวงศ์จิ้นที่แท้จริง เพราะสุมาเอี๋ยนต้องการยกย่องว่าเหตุที่ราชวงศ์จิ้นสถาปนาได้เพราะสุมาอี้ ผู้เป็นปู่
คือคนแรกในตระกูลสุมาที่ได้บุกเบิก แผ้วถางทางขึ้นสู่อำนาจ
กระทั่งช่วยและมีส่วนอย่างสำคัญให้ตระกูลสุมาสามารถผงาดขึ้นมาเป็นใหญ่แล้วเข้าฮุบกลืนวุยก๊ก ยึดอำนาจจากตระกูลโจได้สำเร็จในยุคถัดมา
ความเป็นจริงทางการเมือง ทางการทหารเช่นนี้ย่อมเป็นที่ประจักษ์อย่างเด่นชัด
