หยางผิง ทะลุมิติ ฮั่นเซี่ยนตี้ (29) – มีความสงสัยเกิดขึ้นจริงต่อสถานการณ์การตายอย่างฉับพลันของหยางผิง ต่อสถานการณ์การเสียแขนไปข้างหนึ่งของหยางจวิ้น ผู้เป็นบิดา
เนื่องจากมีเหตุบังเอิญเกิดขึ้นในระยะกาลเดียวกัน
1 ถังจีขอเข้าเฝ้าโอรสสวรรค์อย่างกะทันหันในคืนวันนั้นพร้อมกับขันทีคนหนึ่งโดยอ้างว่าเป็นผู้นำยามาให้ ขณะเดียวกัน 1 ได้เกิดเพลิงไหม้ในตำหนักอันเป็นที่ประทับของโอรสสวรรค์
ผลก็คือขันทีพยายามจะเข้าไปช่วยโอรสสวรรค์และมเหสีกระทั่งเสียชีวิตอย่างอนาถ
ยิ่งกว่านั้น การชันสูตรพลิกศพโดยเจ้าหน้าที่นคราภิบาลสวี่ตูก็พบเงื่อนงำมากมาย เป็นเงื่อนงำอันเด่นชัดว่าศพของขันทีมิได้เป็นการตายเพราะเพลิง
หากแต่เป็นการตายมาก่อนเหตุเพลิงไหม้
ขณะเดียวกัน สิ่งที่เรียกว่า “แหล่งกำเนิด” ของขันทีที่ถูกเฉือนไปน่าสงสัย สภาพการณ์เหล่านี้เองคือที่มาของการเดินทางไปตรวจสอบรากฐานความเป็นมา ของหยางผิง
เป็นข้อสงสัยจากบทสรุปของกัวจยา กุนซือที่เฉาเชาให้ความวางใจที่สุด
ความสงสัยในเบื้องต้นก็คือ ผู้ถูกระบุว่าเสียชีวิตเพราะถูกปล้นระหว่างเดินทางเข้าสวี่ตูเป็นหยางผิงจริงหรือไม่ หรือว่าเป็นผู้อื่นที่สวมสอดว่าเป็นหยางผิง
เพราะสงสัยว่ารูปร่างหน้าตาของหยางผิงเป็นอย่างไร
จากพื้นฐานแห่งความสงสัยที่แวดล้อมอยู่โดยรอบตัวของหยางผิงอย่างนี้เอง อำเภอเวินเซี่ยนและโดยเฉพาะบ้านสกุลซือหม่าจึงได้รับการไปเยือนโดยเติ้งจั่น
ไม่เพียงแต่ทางสวี่ตูจะส่งสัย หากซือหม่าอี้ก็สงสัย
เป็นความสงสัยในใจตั้งแต่แรกที่ได้รับรายงานว่าหยางผิงเสียชีวิตในระหว่างเดินทางไปสวี่ตูพร้อมกับบิดา หยางจวิ้น
ความสงสัยของซือหม่าอี้เป็นความสงสัยอย่างเดียวกันกับทางสวี่ตู
ไม่ว่าจะเป็นสวินอี้(ซุนฮก) ไม่ว่าจะเป็นกัวจยา(กุยแก) ไม่ว่าจะเป็นจย่าสวี ไม่ว่าจะเป็นนคราภิบาล เพียงแต่ทั้งหมดยังไม่กระจ่างอย่างเพียงพอต่อภารธุระของหยางผิง
นั่นก็คือ หยางจวิ้นมานำตัวหยางผิงเข้าสวี่ตูอย่างกะทันหันด้วยเหตุผลใด
นี่คือปมอันทำให้ยุทธนิยายเรื่อง “ความลับแห่งสามก๊ก”กำเนิดขึ้นจากปลายพู่กันของ Ma Bo Yong นี่คือปมอันนำสกุลซือหม่าแห่งอำเภอเวินเซี่ยนเข้ามาโยงกับราชสำนักโยงตั้งแต่ซือหม่าอี้ยังเพิ่งแตกเนื้อหนุ่ม
ยังมิได้เข้ารับราชการกับโจโฉอย่างที่ปรากฏในยุทธนิยายเรื่องสามก๊กจากผูกร้อยของหลอก้วนจง ยุทธนิยายเรื่อง “ความลับแห่งสามก๊ก” อาจจะเน้นไปยังบทบาทของหยางผิง
กระนั้น ก็พัวกันกับเรื่องราวของซือหม่าอี้
เพราะว่าซือหม่าอี้กับหยางผิงเติบโตมาด้วยกัน เพราะหยางจวิ้นผู้บิดานำเอาหยางผิงมาฝากและวานให้สกุลซือหม่าเลี้ยงดูเป็นเวลายาวนานถึง 12 ปี
เป็น 12 ปีที่ซือหม่าอี้กับหยางผิงโตมาด้วยกัน
เป็น 12 ปีที่ทำให้การหายตัวไปของหยางผิงไม่อายสยบให้ซือหม่าอี้สามารถนิ่งอยู่ในที่ตั้งภายในป้อมปราการแห่งสกุลซือหม่า
ไม่ว่าจะเป็น ไม่ว่าจะตาย
ทั้งหมดนี้เป็นไปตามการครุ่นคิดของ Ma Bo Yong ที่ว่า “ถ้าเขียนนิยายที่มี ฮั่นเซี่ยนตี้เป็นตัวเอก จะเขียนยังไงดีนะ”
ผมขบคิด ใคร่ครวญ
สถานการณ์ของเขาเต็มไปด้วยแรงกดดันและปมความขัดแย้ง ช่างเหมาะสำหรับใช้เป็นวัตถุดิบในการเขียนนิยายเหลือเกิน
ตรงนี้เองที่ได้เขียน “ความลับแห่งสามก๊ก”
ตรงนี้เองที่ได้นำเอาตัวละครอย่างหยางผิงให้เป็นคู่แฝดกับฮั่นเซี่ยนตี้ และกำหนดฮั่นเซี่ยนตี้ตัวจริงตายด้วยโรคาพยาธิที่เร้ารุม และหยางผิงมาเล่นบทฮั่นเซี่ยนตี้แทน
ตรงนี้เองที่กรณีของหยางผิงลากดึงซือหม่าอี้เข้ามามีส่วนร่วมด้วย
