ข้าคือปลวก ยาดี ขมปาก(54) – แววตาของเซียวกุยทอประกายแรงกล้าในความมืด “พวกมันส่วนใหญ่ล้วนมีชะตากรรมเช่นเดียวกับข้า หลังจากทุ่มเททุกอย่างให้ราชสำนัก สุดท้ายจึงพบว่าตนเองถูกคนที่ตนปกป้องแทงข้างหลัง 1 ดาบ
คนผู้หนึ่งมีประสบการณ์เลวร้ายเฉกเช่นนี้บางทีอาจเพราะโชคไม่ดี
คน 5 คนมีประสบการณ์เลวร้ายเฉกเช่นนี้สามารถกล่าวได้ว่าเป็นเพราะฝีมือ คนสารเลว แต่ถ้าคน 100 คน 500 คน ล้วนประสบชะตากรรมเลวร้ายเฉกเช่นกัน
นี่แสดงว่าราชสำนักนี้มันป่วยไข้แล้ว ป่วยไข้เกาะกินถึงกระดูกดำ
ทอดสายตามองทัศนียภาพอันโอฬารรุ่งเรือง เสียงระบำมโหรีกึกก้อง ความจริง รากของมันผุเน่าหมดสิ้น ต้องใช้ไฟและเลือดชำระเพื่อให้ทุกคนตาสว่าง”
จางเสี่ยวจิ้งมองสหายศึกในอดีต กำลังชั่งใจว่า ใช่ มิใช่ วิปลาสเสียแล้ว
“เป้าหมายเช่นนี้โส่วจัวหลางไม่มีปัญญาทำได้ พวกมันต้องการเพียงมีชีวิตอยู่ต่อไป ดังนั้น ข้าจึงเดินทางไปที่ต่างๆ รวบรวมเหล่าทหารเก่าที่ถูกกระทำอย่างอยุติธรรมพวกเราก็เป็นดุจปลวกตัวแล้วตัวเล่า
อยู่เพียงลำพังนั้นอ่อนแอไร้กำลัง แต่เมื่อรวมกันก็มีพละกำลังสั่นคลอน ทุกอย่างได้”
เมื่อประสบเข้ากับคำถามจากจางเสี่ยวจิ้ง “พวกเจ้า แท้จริงแล้วคิดทำอันใด” เซียวกุยแหงนหน้าร้องตะโกนไปยังเพดานโถงใต้ดิน
“ข้าต้องการให้พวกคนใหญ่คนโตข้างบนได้รับบทเรียนจากพละกำลังของปลวก เสียบ้าง
ให้พวกมันรู้ว่ามดแมลงทั้งหลายมิใช่จะยอมรับการกดขี่บีฑาตามอำเภอใจ ข้ามิได้ทรยศคำสัตย์ของพวกเรากอง 8 ข้ายังภักดีต่อต้าถัง เพียงแต่วิธีแสดงความจงรักภักดีต่างกันเท่านั้น
ข้าคือ ปลวก คือ ยาดีที่ขมปาก”
“ทำลายล้างฉางอัน ราษฎรผู้บริสุทธิ์ต้องบาดเจ็บล้มตาย นี่คือวิธีแสดงความจงรักภักดีของเจ้าหรือ” จางเสี่ยวจิ้งคำราม โบกแขนไปมาอย่างแรงในความมืด
เซียวกุยพลันหัวเราะร่วนจากนั้นจึงปัดปฏิเสธ “มิได้
เพลิงผลาญฉางอันนั่นเป็นความป่าเถื่อนของทูเจวี๋ย ข้ากลับมิอาจกระทำการใหญ่ถึงเพียงนั้น เป้าหมายของข้ามีเพียงหอหลังนี้เท่านั้น”
นิ้วมือของเซียวกุยวาดวงกลมกลางอากาศ
มีเพียงหอโคมไท่ซั่งเสวียนหยวนนี้ ท่านรู้หรือไม่ว่าหอนี้ใช้เงินสร้างเท่าใด 400 หมื่นเชียวนะ เพื่อแสดงงานโคม 3 วัน และเพื่อพระเกียรติยศ พระบารมีแผ่ไพศาล ของจักรพรรดิ
ท่านไม่รู้หรอกว่าแต่ละเมืองต้องเก็บภาษีเพิ่มต่างหากอีกเป็นจำนวนเท่าไร
ซ้ำยังเกณฑ์แรงงานเพิ่มอีกเท่าใด มีคนกี่มากน้อยที่เพื่อการนี้ถึงกับบ้านแตกสาแหรกขาด กิจการล้มละลาย ดังนั้น ข้าต้องการทำให้มันกลายเป็นคบเพลิงที่เจิดจรัสที่สุดแห่ง ฉางอัน
เป็นคบเพลิงที่ฟุ่มเฟือยที่สุดให้ทุกๆ คนได้เห็นถ้วนทั่วว่าราชสำนักถ้าตังผลาญ เงินทองอย่างไร
ท่านรู้หรือไม่ว่า ข้าเร้นซ่อน 9 ปีไฉนลงมือวันนี้ ยังไม่ใช่เพราะท่านกับเหวนอู๋จี้ ข้าอยู่ในฉางอันก็มีหูตา รู้เรื่องโศกนาฏกรรมของร้านเครื่องหอมเหวินจี้
นับแต่นั้นเป็นต้นมาข้าก็เร่งมือ เตรียมแผนการทวงคืนความยุติธรรมให้พวกท่าน
ประจวบกับที่ข่านทูเจวี๋ยประสงค์จะล้างแค้นต้าถังติดต่อโส่วจั่วหลาง แต่ไรมาโส่วจัวหลางก็มิกล้าตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์ต่อทางการย่อมปฏิเสธ
ดังนั้น ข้าจึงเป็นฝ่ายติดต่อกับข่านทูเจวี๋ยเสียเอง ยืมมือพวกมันดำเนินแผนนี้
บัดนี้จางเสี่ยวจิ้งเข้าใจแล้วว่าเหตุใดพวกทูเจวี๋ยจึงรู้จักใช้เหมิ่งหั่วเหลย เซียวกุย เป็นผู้ช่ำชองเหมิ่งหั่วเหลยอันดับ 1
เซียวกุยถอยหลังครึ่งก้าวให้รังสีกดดันบีบคั้นที่แผ่ซ่านออกจากร่างมันลดทอนลงบ้าง
“ลองคิดให้ดี ที่อยู่ใกล้หอโคมที่สุดคืออะไร คือ หอฉินจิ้งอู้เปิ่นของพระราชวัง ซิงซิ่ง ด้านบนคือจักร พรรดิที่กำลังเฉลิมฉลองกับ 100 ขุนนางบุ๋นบู๊ หอโคมไท่ชั่งเสวียนหยวนระเบิดขึ้น
ผู้เคราะห์ร้ายก็มีเพียงเหล่าตัวหนอนโง่งมที่ทำร้ายท่าน ว่าอย่างไรต้าโถวจะมา ช่วยข้าหรือไม่”
ได้ยินวาจาเช่นนี้ร่างจางเสี่ยวจิ้งแข็งทื่อในพริบตา ที่ทำให้จางเสี่ยวจิ้งยิ่งหวาดกลัว มิใช่แผนร้ายของเซียวกุยน่าสะพรึงกลัวมาก
หากแต่เพราะมันพบว่าตนมิอาจหาเหตุผลมาหักล้าง ปฏิเสธได้
