น้ำ ในสวี่ตู ลึกเกินไป(64) – ซือหม่าหลางกล่าวด้วยความร้อนใจ “ภาพเหมือนที่เติ้งจั่นมาวาดไปครั้งก่อนพวกเราต้องลำบากลำบนกว่าจะชิงมาได้ เจ้ายังต้องแลกขาข้างหนึ่งด้วยซ้ำ
ถ้าปล่อยจ้าวเยี่ยนกลับไปความพยายามก่อนหน้านี้ของเรามิสูญเปล่าหรือ”
เป็นคำถามสำคัญ เป็นคำถามควรต้องสำเหนียก อย่างน้อยซือหม่าอี้ก็ประสบกับความยากลำบากนั้นมาด้วยตนเอง แต่ซือหม่าอี้กลับขยับริมฝีปากเผยรอยยิ้มเย็นชาปรากฏ
“คนที่มาจากสวี่ตู 2 ครั้งนี้เห็นได้ว่าไม่ได้ลงเรือลำเดียวกัน
ดูท่าการต่อสู้ทางนั้นจะดุเดือดมาก ท่านพ่อของพวกเราพูดถูก “น้ำในสวี่ตูลึกเกินไป ไม่รู้ว่าใต้ใบบัวใบใดมีปลาแหวกว่ายอยู่”
พวกเราถูกดึงเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยง่ายๆไม่ได้เพราะอาจเป็นภัยต่อสกุลซือหม่า”
แล้วคำถามอันแหลมคมอย่างยิ่งของซือหม่าหลางก็สำแดงออกมาราวกับจะเป็นการหยั่งความรู้สึกลึกๆ ของซือหม่าอี้ว่าคิดอย่างไรต่อสภาพการณ์อันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“แล้วพวกเราจะไม่ทำอะไรเลยดอกหรือ”
1 เป็นการหยั่งท่าทีของซือหม่าอี้ว่าคิดและมีแผนอย่างไร ขณะเดียวกัน 1 เป็นการหยั่งลึกลงไปในพันธกิจที่ตระกูลซื่อหม่าอี้มีอยู่และอาจถูกลากดึงเข้าไปพัวพัน
เป้าหมายย่อมหมายถึงกรณีของ “หยางผิง”
“ฮึ” เป็นเสียงของซือหม่าอี้ “เจ้าหยางผิง ทำร้ายพวกเราซะขนาดนี้ตัวเขาเองกลับสบายแม้แต่ข่าวคราวก็ไม่ส่งมา เราต้องให้เขาลิ้มรสความลำบากเสียบ้าง”
เด่นชัดว่าน้ำเสียงสะท้อนความขุ่นเคือง
เมื่อซือหม่าหลางได้ยินคำพูดของน้องชายเช่นนี้ก็วางใจในที่สุด น้องชายเขาคนนี้แต่ไหนแต่ไรมาปากไม่ตรงกับใจในเมื่อซือหม่าอี้ยืนยันว่าจะให้หยางผิงลิ้มรสความลำบากเสียบ้าง
แสดงว่าเรื่องนี้เขาไม่ปล่อยเลยตามเลยอย่างแน่นอน
ดังนั้น ซือหม่าหลางจึงสอบถามอาการของซือหม่าอี้เพียงเล็กน้อย จากนั้นก็ยกยาที่ถูกปล่อยวางจนเย็นชืดออกไปจากห้อง
เท่ากับนับจากนี้เป็นต้นไปทุกอย่างย่อมอยู่ในความรับผิดชอบของซือหม่าอี้
คล้อยหลังร่างของซือหม่าหลางจากไป ซือหม่าอี้ก็ยันตัวขึ้นออกแรงขยับร่าง เนื่องจากไม่ทันระวังจึงสะเทือนถูกแผลตรงต้นขา
เจ็บปวดรวดร้าวจนต้องสูดปากยาว
ไม่ง่ายเลยกว่าจะขยับกายไปยังอีกด้านของตั่งได้ เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ซือหม่าอี้จึงยื่นมือไปหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากตู้ใบเล็ก
จากการสนทนาที่ผ่านมาบ่งบอกอะไรแก่เราบ้าง
มีความแตกต่างอย่างแน่นอนระหว่างซือหม่าหลางผู้พี่ กับ ซือหม่าอี้ ผู้น้อง Ma Bo Yong สะท้อนออกมาอย่างเด่นชัดถึงอุปนิสัยของซือหม่าอี้จาก ซือหม่าหลาง
นั่นก็คือ น้องชายของเขาคนนี้แต่ไหนแต่ไรมา “ปากไม่ตรงกับใจ”
ความหมายย่อมหมายความว่า ซือหม่าอี้มากด้วยความระมัดระวัง ไม่เปิดเผยความรู้สึกของตัวเองออกมา ไม่ว่าจะโดยคำพูด ไม่ว่าจะโดยการกระทำ
แต่นั่นกับ “คนอื่น” มิได้หมายถึงกับ “พี่ชาย”
ขณะเดียวกัน โดยผ่านกระบวนการสังเคราะห์ ไม่ว่ากรณีของเติ้งจั่น ไม่ว่ากรณีของจ้าวเยี่ยน ที่เดินทางมายังอำเภอเวินเซี่ยนอย่างเหนือความคาดหมาย
เป้าหมายอยู่ที่รูปลักษณ์แท้จริงของ “หยางผิง”
สะท้อนให้เห็นว่าที่หยางจวิ้นมาอำเภอเวินเซี่ยนเดินทางมารับตัวหยางผิงอย่างรีบร้อนนั้นมิได้เป็นเรื่องธรรมดาอย่างปกติ หากแต่มากด้วยเงื่อนงำ
เงื่อนงำอันนำไปสู่บทสรุปที่ว่า “น้ำในสวี่ตูลึกเกินไป ไม่รู้ว่าใต้ใบบัวใบใดมีปลาแหวกว่ายอยู่”
คำถามจึงอยู่ที่ว่า ปลาซึ่งมีนามว่าเติ้งจั่นปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ใด คำถามจึงอยู่ที่ว่าปลาซึ่งมีนามว่าจ้าวเยี่ยนปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ใด
ความระมัดระวังของสกุลซือหม่าจึงต้องเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า
