พ่อท่านยิ้ม ฐานวโร – วันพฤหัสบดีที่ 3 ธ.ค. 2563 น้อมรำลึกครบรอบ 90 ปี ชาตกาล “พระไพศาลประชานาถ” หรือ “พ่อท่านยิ้ม ฐานวโร” อดีตเจ้าอาวาสวัดชลธาราสิงเห พระอารามหลวง อ.ตากใบ จ.นราธิวาส และอดีต เจ้าคณะอำเภอตากใบ พระเกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งภาคใต้ในอดีต อีกรูป ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธา และรู้จักชื่อเสียงเป็น อย่างดี
เกิดในตระกูล แดงมั่น เมื่อวันที่ 3 ธ.ค. 2473 ที่บ้านเจ๊ะเห ต.เจ๊ะเห อ.ตากใบ จ.นราธิวาส
ห้วงวัยเยาว์เข้าเรียนเขียนอ่านในโรงเรียนวัดชลธาราสิงเห จนจบชั้นประถมปีที่ 4 อันเป็นชั้นสูงสุดในยุคนั้น ครั้นต่อมา ราววันที่ 12 ก.ค. 2494 เข้าพิธีอุปสมบทที่ วัดชลธาราสิงเห ได้รับฉายาว่า ฐานวโร
ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสำเร็จนักธรรมชั้นเอก จากชีวิตที่คลุกคลีไม่เคยห่างหนีจากวัด ทั้งเรียน บวช เป็นผู้พิทักษ์วัด ทำให้มีความผูกพันกับวัดชลธารสิงเห ยิ่งนัก จึงรักและหวงแหนยิ่งชีพ ด้วยห่วงสถาปัตยกรรมเก่าเกินร้อยปี ให้คงอยู่เพื่ออนุชนรุ่นหลัง
สำหรับวัดชลธาราสิงเห เป็นวัดเก่าแก่ในยุครัชกาลที่ 5 จากประวัติศาสตร์ถือเป็น วัดเรืองนาม หรืออีกหนึ่งนาม วัดพิทักษ์ แผ่นดินไทย ซึ่งนามหลังนี้เกิดแต่ครั้งที่ไทยกับอังกฤษปักเขตแดนแบ่งกัน อังกฤษล้ำเส้นแดนกะหมายมั่นปั้นพ่วงอำเภอตากใบ อำเภอแว้ง และอำเภอสุไหงโก-ลก เข้าเป็นส่วนตนด้วยเล่ห์เพทุบาย ไทยแม้รู้แต่จำต้องยอมแขนขาด สละรัฐมลายู 4 รัฐ อันได้แก่ รัฐกลันตันตรังกานู ไทรบุรี และเปอร์ลิส และหมู่เกาะใกล้เคียงแก่อังกฤษ แม้แต่ วัดชลธาราสิงเหไซ้ก็มิได้เว้นวาง แต่ด้วยสถาปัตยกรรมเก่าแก่อย่างวิถีไทยมีอยู่เป็นข้ออ้างอิง ฝรั่งจึงยอมจำนนด้วยเหตุผลมิ โต้แย้ง
จึงมีชื่อใหม่ว่า วัดพิทักษ์แผ่นดินสยาม ตั้งแต่ปี พ.ศ.2453 เป็นต้นมา
ครั้นเป็นสมภารวัด ก็จัดการวัดให้เป็นอาราม ผูกทั้งงานสงเคราะห์ การศึกษา การเผยแผ่ และการปกครองให้ดี พร้อมสรรพ
ลำดับงานปกครองคณะสงฆ์ พ.ศ.2523 เป็นเจ้าคณะตำบลเจ๊ะเห พ.ศ.2526 เป็น พระอุปัชฌาย์ พ.ศ.2527 เป็นเจ้าคณะอำเภอตากใบ
พ.ศ.2547 เป็นเจ้าอาวาสวัดชลธาราสิงเหพระอารามหลวง
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ.2519 เป็นพระครูปัจจันตเขตคณารักษ์ พ.ศ.2535 เป็น เจ้าคณะอำเภอชั้นโท พ.ศ. 2542 เป็นเจ้าคณะอำเภอชั้นเอก พ.ศ. 2544 เป็นเจ้าคณะอำเภอชั้นพิเศษ
ในมหามงคลโอกาสสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงเจริญพระชนม พรรษา 72 พรรษา วันที่ 12 สิงหาคม 2547 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระไพศาลประชานาถ
ด้วยแดนปักษ์ใต้ เป็นรอยต่อและล่อแหลมซึ่งเสี่ยงต่อภัยและชีวิต พ่อท่านยิ้ม จึงคิดและทำด้วยการระดมสมองเจ้าคณะพระสังฆาธิการในปกครอง เข้าร่วมทั้งงานประชุม สัมมนา เพื่อหาข้อยุติปัญหามิให้ก่อเกิด อีกทั้งสืบทอดพุทธธรรมนำเข้าสู่ดวงจิตเยาวชนไทยที่หลงใหลกับวัฒนธรรมต่างถิ่นให้หวนกลับ ในรูปของการจัดงานวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาเป็นศูนย์รวม เพื่อให้พระ และชาวบ้านตระหนักในคุณธรรมเป็นพุทธมามกะสมบูรณ์ เอาหลักศาสนาเป็นแกนกลางสร้างขวัญและกำลังใจ
อีกทั้งเปิดวัดเป็นศูนย์ปฏิบัติกัมมัฏฐาน อาศัยช่วงปิดเทอมเกณฑ์เด็กเข้าอบรมคุณธรรมต้านยาเสพติด เปิดค่ายพุทธบุตร ปฏิบัติเข้ม 2 คืน 3 วันเพื่อหลอมใจเยาวชนและคนห่างวัดให้กล้าหาญถูกที่และถูกดี ไม่หลีกหนีเข้าทางผิดซึ่งเสี่ยงทั้งภัยและชีวิต
สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง เมื่อวันที่ 24 มี.ค. 2551 มรณภาพอย่างสงบ
สิริอายุ 78 ปี พรรษา 57
