ตีฝ่า จวนซือคง บุกตำหนัก (77) – การยืนหยัดของจ้าวเยี่ยนนั้นมั่นคงอย่างยิ่ง มั่นคงถึงขนาดเปิดเผยกรณีอันถือว่าเป็นความลับอย่างยิ่งออกมา นั่นก็คือประโยคที่ว่า
“คนที่ได้ภาพวาดไปไม่ได้มีแต่กัวจยาเท่านั้น ยังต้องให้ข้าพูดชัดเจนกว่านี้อีก หรือไม่”
ความลับอย่างยิ่งนี้ส่งผลให้ถังจีถึงกับตกตะลึง นางข่มความตื่นตระหนกเอาไว้ ยกเท้าขวาออกมาจากหน้าอกของจ้าวเยี่ยน
เนื่องจากตระหนักว่า “คนผู้นี้ล่วงรู้ความลับของโอรสสวรรค์”
ถังจีจำเป็นต้องใช้อุบายเดิม 1 นำจ้าวเยี่ยนเข้าไปในวัง 1 เมื่อถูกทหารลาด ตระเวนสกัดไว้ก็หยิบกล่องบุผ้าดิ้นใบหนึ่งออกมาพร้อมกับอธิบาย
“ฝ่าบาทเพิ่งหายจากการประชวรหนัก
ยังไม่ได้ขจัดออกไปทั้งหมด ต้องเสวยโอสถผงทุกวัน วันนี้ข้าทำมาช้าไม่กล้าละเลย จึงได้แต่ฝืนคำสั่งเดินทางตอนกลางคืน หวังว่านายกองซุนจะอะลุ้มอล่วย สักหน่อย”
นั่นเสมอเป็นเพียงปราการด่านที่ 1
ซุนหลี่กวาดตามองด้านหน้าและด้านหลังรถ เมื่อไม่พบความผิดปกติใดๆ จึงยกมือเป็นสัญญาณให้เข้าไปได้ ทั้งยังมอบป้ายคำสั่งให้อีกอันจะได้ไม่ถูกกองลาดตระเวนอื่นๆ สกัดไว้และซักถามอีก
รถมาถึงจวนซือคงอย่างรวดเร็ว
หยางซิวมองคนขับรถและออกคำสั่ง พอก้าวเข้าไปในจวนซือคงร่างของคนขับรถก็สั่นเทา ทุกย่างก้าวล้วนดำเนินไปด้วยความยากลำบาก หยางชิววางมือบนไหล่เขาพูดเสียงขรึม
“ที่นี่เป็นจวนเฉาเชา ถ้าเจ้าไม่อยากทำให้เรื่องนี้พังก็สงบสติอารมณ์หน่อย”
คนขับปัดมือหยางซิวออก ลูบมีดสั้นที่เอว พยายามข่มความประหม่าที่อยู่ในใจ มองจากสายตาของคนนอกดูเหมือนเขาขลาดกลัว
คอยแต่จะเดินตามหลังผู้อื่นทุกฝีก้าว
แต่อันที่จริงกำลังใช้ความกล้าอย่างยิ่งยวด บีบคั้นหยางซิวกับถังจีให้เข้าใกล้กับความจริงทีละก้าวต่างหาก
เรื่องล่อแหลมและอันตรายเช่นนี้จะไม่ให้เขาประหม่าได้อย่างไร
ผู้แปล“เม่นน้อย”แห่งเอ็นเธอร์บุ๊กส์ถ่ายทอดความนัยทั้งหมดนี้ตามกระบวนการบรรยายของ Ma Bo Yong ออกมาอย่างชัดถ้อยชัดความ ทั้งหมดที่คนขับหรือจ้าวเยี่ยนดำเนินการ
ล้วนดำเนินการไปตาม“แผนการ”ของซือหม่าอี้
ซือหม่าอี้บอกเขาว่า การข่มขู่ที่แท้จริงจะได้ผลต่อเมื่อยังไม่ได้เอ่ยออกมาเสมอ ดังนั้น เขาต้องทำทีเหมือนมีพวกพ้องอยู่ข้างนอก สามารถเปิดเผยความจริงได้ ทุกเมื่อ
เรื่องนี้ราชวงศ์ฮั่นย่อมไม่กล้าทำอะไรส่งเดช
เรื่องนี้สร้างแรงกดดัน บีบให้คนที่เกี่ยวข้องจำต้องพาเขาไปเฝ้าจักรพรรดิ “ต่อให้คมดาบพาดอยู่บนคอ เจ้าก็ต้องเชื่อว่าผู้ควบคุมสถานการณ์เป็นเจ้า ไม่ใช่ พวกเขา”
นี่คือเนื้อความที่ซือหม่าอี้กำชับอย่างหนักแน่น จริงจัง
การออกโรงของจ้าวเยี่ยนตั้งแต่พบถังจีโยงมายังหยางซิวล้วนดำเนินไปตามหลักการเหล่านี้ทั้งยังส่งผลให้เห็นอย่างชัดเจนเป็นขั้นเป็นตอน
ปมเงื่อนอยู่ตรงที่แสดงให้รับรู้ว่าเป็นฝ่ายกุม “ความลับ”
ไม่ว่าถังจี ไม่ว่าหยางซิว นับแต่รับรู้ความนัยอันจ้าวเยี่ยนนำมาเปิดเผยอย่างมีเงื่อนงำ คนหนึ่งเป็นฝ่ายนำหน้า อีกคนหนึ่งเป็นฝ่ายตามหลัง
ภายในจิตใจของพวกเขามากด้วยความร้อนรุ่ม กระวนกระวาย
อี้หลาง จ้าวเยี่ยน คนนี้อ่อนแออย่างยิ่ง รู้แต่เรื่องในตำรา ไม่มีวิชายุทธ์ คิดจะ ฆ่าเพื่อปิดปากนั้นเป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง
แต่ผลสะเทือนอันจะเกิดขึ้นตามมาเล่า
เนื่องจากสิ่งที่จ้าวเยี่ยนรับรู้มาเป็นสภาพที่ทั้งถังจี ทั้งหยางซิว มิอาจยอมรับได้ ไม่อาจแบกรับได้เพราะแรงสะเทือนใหญ่หลวงและกว้างขวาง
จ้าวเยี่ยนรู้ความจริงของราชวงศ์ฮั่น เรื่องนี้ต้องนำหายนะมาอย่างแน่นอน
