รหัส ซือหม่าอี้ จากเวินเซี่ยน(80) – ถามว่าทำไมจ้าวเยี่ยนกล้าบุกเข้าตำหนักตามลำพัง คำตอบก็คือ ที่กล้าเพราะมีซือหม่าอี้เป็นผู้ประสานอยู่ภายนอก จึงไม่มีความหวาดหวั่นเพราะเชื่อว่าซือหม่าอี้จะเปิดเผยความลับนี้ออกมา
ด้วยเหตุนี้ ราชวงศ์ฮั่นย่อมต้องกริ่งเกรง
ที่เหนือความคาดหมายก็คือ ตอนจ้าวเยี่ยนงัดเอาหัวธนู“จ้งหลี”ออกมาด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าจะทำลายปราการแห่งความเชื่อมั่นของจักรพรรดิตัวปลอมได้
กลับไม่รู้เลยว่าในสายของหยางผิง
ภายใต้จิตวิญญาณและตัวตนแห่งหลิวเสีย กลับยิ่งทำให้ความเชื่อมั่นเดิมของจ้าวเยี่ยนมีอันต้องพังครืนราวกับปราสาททรายต้องคลื่น
การกำจัดจ้าวเยี่ยนไม่ได้เป็นสิ่งที่น่ากังวลอะไร
Ma Bo Yong อธิบายความตามสำนวน“เม่นน้อย”ว่า หัวธนูอันนี้เป็นตัวแทนแห่งการเข่นฆ่าทำลาย ความเด็ดขาด ความอำมหิต ไร้ความปรานี
นี่ย่อมเป็น“สาร”อย่างแท้จริงที่ซือหม่าอี้ต้องการ“สื่อ”
ซือหม่าอี้ตั้งความหวังและเชื่อมั่นอย่างสูงว่า เมื่อหยางผิงในรูปโฉมแห่งหลิวเสียเห็นหัวธนูสลักอักษร“จ้งหลี”แล้วจะแข็งใจต่อการสั่งการสังหารจ้าวเยี่ยน
จะพกความเมตตาเยี่ยงอิสตรีเหมือนตอนยิงกวางแม่ลูกอ่อนอีกไม่ได้
ดูผิวเผินจ้าวเยี่ยนดูประหนึ่งเป็นคนเฉลียวฉลาด กล้าหาญ ควบคุมสถานการณ์ได้ บุกรุกเข้าตำหนักบรรทมโดยลำพัง คาดคั้นเอาความเป็นจริงจากจักรพรรดิ
แท้จริงแล้ว สิ่งที่นำออกมา“อ้าง”กลับกลายเป็น“อาวุธ”ปลิดชีวิตของตน
ซือหม่าอี้รู้เป็นอย่างดีว่า จ้าวเยี่ยนเป็นคนดื้อรั้น จึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดยั้งไม่ให้เขาสืบฐานะของโอรสสวรรค์
เพื่อปกป้องหยางผิงจึงมีความจำเป็น
ซือหม่าอี้ได้แต่ใช้วิธีย้อนศร ล่อหลอกเอาความบ้าระห่ำของจ้าวเยี่ยนมาเป็นเครื่องมือ ด้านหนึ่งทุ่มเทให้กำลังใจ อีกด้านเปิดช่องทางให้ใช้ตัวเองไปอยู่ต่อหน้าองค์จักรพรรดิ
และยืดคอรอรับกับความตาย
หากมองจากสภาพที่เกิดขึ้นนับแต่จ้าวเยี่ยนปรากฏตัว จ้าวเยี่ยนก็ไม่ต่างไปจากหุ่นเชิดตัวหนึ่ง เดินเข้าหาเปลวไฟอันร้อนแรงทีละก้าว ทีละก้าว ภายใต้การชี้นำของช่างฝีมือจัดวางอย่างแยบยล
นี่คือแผนหุ่นเชิดอันซือหม่าอี้ซึ่งอยู่ไกลถึงอำเภอเวินเซี่ยนกำหนด บงการ
แม้ในเบื้องต้นหยางผิงจะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ความเป็นมาของเรื่องราวทั้งหมดที่จ้าวเยี่ยนเป็นผู้ลงมือกระทำการ แต่เจตนาของซือหม่าอี้เป็นอย่างไรหยางผิงย่อมรู้
จึงอดส่ายหน้าไปมาไม่ได้
“จ้งต๋า จ้งต๋า เจ้านี่ช่างเอาแต่ใจตัวเองโดยแท้” ที่รำพึงและรู้สึกออกมาเช่นนี้เพราะตระหนักว่าความจริงซือหม่าอี้ยังมีวิธีอื่นอีก
แต่กลับจงใจใช้วิธีที่หวาดเสียวและร้อนแรงเช่นนี้
เป้าหมาย 1 ก็เพื่อให้เกิดความอกสั่นขวัญผวา ขณะเดียวกัน เป้าหมาย 1 ก็เป็นการแสดงความไม่พอใจของซือหม่าอี้ที่การจากอำเภอเวินเซี่ยนของหยางผิงสร้างปัญหาตามมา
นี่คือกลยุทธ์ในการเอาคืนจากซือหม่าอี้
ต้องยอมรับว่ากระบวนการอัน Ma Bo Yong จัดวางในกรณีของ จ้าวเยี่ยนโดยซือหม่าอี้ไม่เพียงมากด้วยเหลี่ยมเล่ห์ เพทุบาย ยอกย้อน ซ้อนปม
หากแต่ยังเปี่ยมด้วยความเลือดเย็น
ซือหม่าอี้ตระหนักในความลุ่มหลง มัวเมาที่จ้าวเยี่ยนมีต่อต่งกุ้ยเหริน และรับรู้ความลับซึ่งมีแต่ต่งกุ้ยเหรินเท่านั้นที่สามารถแยกแยะโอรสสวรรค์ได้
ว่าไหนเป็นตัวจริง ว่าไหนเป็นตัวปลอม
กระนั้น มีความจำเป็นที่ซือหม่าอี้จะตัดวงจรแห่งการเล่นเกมในทาง การเมืองนี้ออกไปจากอำเภอเวินเซี่ยน และประกันความปลอดภัยให้กับ หยางผิง
จึงจำเป็นต้องสวมความใจดำอำมหิตและเลือดเย็นปฏิบัติการ
เสถียร จันทิมาธร
