สภาวะ สูญสลาย กายใจ(82) – สารอันส่งมาจากอำเภอเวินเซี่ยน สารอันส่งมาจากซือหม่าอี้ การไขรหัสจากประสบการณ์ตรงของหยางผิงซึ่งอยู่ในฐานะแห่ง “โอรสสวรรค์” เท่ากับกำหนดวิถีแห่งจ้าวเยี่ยนไว้อย่างเด่นชัด
คำถามก็คือจะลงมืออย่างไร เมื่อใด
นั่นเห็นได้จากคำพูด “ความจริงของราชวงศ์ฮั่นเราเปิดเผยหมดแล้ว จ้าวอี้ หลาง ในเมื่อเจ้ารู้ความจริงแล้วเจ้าจะทำอย่างไรต่อไป”
คำถามนี้ทำเอาจ้าวเยี่ยนตกอยู่ในภาวะงัน
ก่อนหน้านี้เขาคิดแต่ว่าจะขุดคุ้ยความจริงออกมาอย่างไรเพื่อบรรลุคำ สั่งเสียของต่งกุ้ยเหริน แต่กลับไม่ได้คิดว่า เมื่อขุดคุ้ยความจริงสำเร็จแล้วจะทำอย่างไรต่อ
แต่เดิมในจินตนาการของเขานี่เป็นแผนการในวังอันชั่วร้ายและสกปรก
เขา จ้าวเยี่ยนในฐานะผู้สืบหาความจริงย่อมเป็นฝ่ายถูกอยู่แล้ว ทว่า ความจริงอันออกมาจากปากของหลิวเสียกลับทำให้เกิดความลังเล
ต้องยอมรับว่าจ้าวเยี่ยนไม่ใช่คนโง่
อย่างน้อยการอยู่ในฐานะผู้ติดตามข่งหรงมานานขนาดนี้ย่อมเข้าใจต่อสถานการณ์ทางการเมืองได้เป็นอย่างดี หากที่หลิวเสียบอกมาเป็นความจริง
เท่ากับราชวงศ์ฮั่นใช้กลยุทธ์ “หลี่ตายแทนเถา” เช่นนี้ก็ด้วยความจำเป็น
เนื่องจากถูกเฉาเชาบีบบังคับ หากเป็นเช่นนี้ความถูกต้องและชอบธรรมของเขา-จ้าวเยี่ยนย่อมลดลงไปเป็นอย่างมาก
“ต่อจากนี้เจ้าจะทำอย่างไร” หลิวเสียถามย้ำอีก
น้ำเสียงหนักแน่น จริงจัง หลิวเสียสัมผัสได้ในความอ่อนแอที่ปรากฏขึ้นอยู่เบื้องหลังท่าทีอันขัง เปี่ยมด้วยคุณธรรมของจ้าวเยี่ยนครบถ้วน
คำถามนี้จึงเปรียบเหมือนธนูเหล็กที่ทะลวงไปยังจุดอ่อน
ทุกอย่างเป็นไปตามคาด คำถามสั้นๆ และรวบรัดนี้ทำให้จ้าวเยี่ยนตกอยู่ในความขัดแย้งและสับสน
ราวกับเป็นหินก้อนหนึ่งที่โยนลงไปในทะเลสาบหัวใจก่อให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ ตามมา
“นั่นสิ ข้าควรจะทำอย่างไร”
ในความเป็นจริง จ้าวเยี่ยนเองก็เป็นขุนนางฮั่น ยังคงมีจิตจงรักภักดีต่อราชวงศ์ฮั่น บางทีอาจไม่เหมือนกับหยางเปียวหรือต่งเฉิงที่ยินดีบั่นหัวตัวเองปล่อยให้โลหิตสาดกระเซ็นเพื่อฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น
เขาไม่มีทางทำลายราชวงศ์ฮั่นด้วยมือตนเองแน่นอน
ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงว่า หากความจริงเปิดเผยออกมา คนที่จะดีใจอย่างที่สุดไม่ใช่ต่งกุ้ยเหรินซึ่งตายไปแล้ว หากแต่น่าจะเป็นฆาตกรผู้สังหารต่งกุ้ยเหรินมากกว่า
เฉาเชาจะฉวยโอกาสนี้โจมตีราชวงศ์ฮั่น ทำให้ราชวงศ์ฮั่นล่มสลาย
แบบนี้มิเท่ากับว่าทำให้พวกของตัวเองเจ็บปวด ทำให้ฝ่ายของศัตรูยินดีปรีดาหรอกละหรือ เมื่อสบสายตาที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มของหลิวเสีย
จ้าวเยี่ยนจึงค่อยตระหนักรู้ความนัยของคำถาม
แท้จริงแล้ว โอรสสวรรค์มิได้ถาม หากแต่ต้องการชี้ให้เห็นถึงความเหลวไหลที่ก่อนหน้านี้เขามองข้ามและมองไม่เห็นมาโดยตลอด
เพราะเป็นบทบาทที่น่าโมโหและน่าขบขันไปด้วยในขณะเดียวกัน
หากย้อนกลับไปวิเคราะห์ ด้านหนึ่ง จ้าวเยี่ยนคิดและคำนึงแต่จะต้องทวงคืนความเป็นธรรมให้กับต่งกุ้ยเหริน แต่ในอีกด้านหนึ่งซึ่งตามมาอย่างเหนือความคาดหมาย
คนที่ได้ประโยชน์กลับเป็นศัตรูตัวร้ายกาจของต่งกุ้ยเหริน
สภาพการณ์กลับกลายจากความหวังดีเป็นความประสงค์ร้าย แทนที่จะเป็น ผลดีก็เป็นอันตรายอย่างใหญ่หลวง เข้าลักษณะทำคุณบูชาโทษ
ตั้งใจโปรดสัตว์แต่ต้องรับบาปกรรม
ความมั่นใจที่ดำรงอยู่ก่อนหน้านี้จึงสูญสลายหายไปจนหมดสิ้น ทันใดนั้นเหมือนร่างกายมีบางอย่างขาดผึง 2 ไหล่ของจ้าวเยี่ยนสั่นไหว
กระอักเลือดออกมา ร่างอ่อนยวบลง
