ความนัย วิชาแยกเงา ซือหม่าอี้(86) – การนำเสนอ “วิชาแยกเงา” จากหลิวเสียมากด้วยความละเอียดอ่อน ได้ยิน ดังนั้น เหลิงโซ่วกวนมุ่นคิ้ว ขบคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างสูง
“หรือว่าจะเป็นศิลปะเกี่ยวกับกระดาษ”
นั่นย่อมเป็นความนัยอันลึกซึ้งที่แม้กระทั่งฝูโซ่งและหยางซิงก็ไม่รู้ ขณะที่รากฐานของเหลิงโซ่วกวง คือการเป็นศิษย์ของสำนักย่อมมีความรู้วิชาเบ็ดเตล็ดมากมาย
ในความงุนงงที่ปรากฏหลิวเสียจึงอธิบาย
“หลังจากไช่หลุน ผู้ประดิษฐ์คิดค้นกระดาษตายไป ข่งตันลูกศิษย์ของเขาเจอต้นซิงถานระหว่างการเดินทาง จึงลองเอาเนื้อไม้กลางลำต้นมาเป็นวัตถุดิบ ทุบให้ละเอียดทำเป็นกระดาษ
กระดาษประเภทนี้ดูเหมือนบาง แต่แท้จริงแล้วมีหลายชั้นแยกกันชัดเจน
ที่ตรงกลางมีพื้นที่ว่าง ง่ายต่อการซึมของหมึก ดังนั้น จึงมีศิลปะเกี่ยวกับกระดาษอย่างหนึ่งเกิดขึ้นมา สามารถแยกเยื่อกระดาษออกโดยไม่ทำลายภาพวาด”
นี่คือพื้นฐานอันนำไปสู่ที่เรียกว่า “วิชาแยกเงา”
การอธิบายของหลิวเสียทำให้มองเห็นเด่นชัด แจ่มแจ้งมากยิ่งขึ้น “กระดาษแผ่นหนึ่งแยกออกมาได้ 2-3 แผ่น ทุกแผ่นจะมีเนื้อหาเหมือนกัน เพียงแต่สีหมึกซีดจางกว่า
เรียกว่า การแยกเงา
ตอนนี้ในอำเภอเวินเซี่ยนมีที่รู้ศิลปะแขนงนี้มีจ้งต๋าเพียงคนเดียว เขาตื๊อจิตรกรสูงวัยท่านหนึ่งให้สอนวิชาให้ เรื่องนี้ข้าคนเดียวที่รู้”
ได้ยินดังนั้นแววตาหยางซิวสะท้อนฉายความตกใจ
“แสดงว่าภาพเหมือนซึ่งเติ้งจั่นบุกไปวาดและทำขึ้นจากอำเภอเวินเซี่ยน เมื่อตกไปอยู่ในมือของกัวจยา แท้จริงมีการแยกเงา ใช่หรือไม่”
นิ้วชี้ของหลิวเสียเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ พยายามจินตนาการถึงเหตุการณ์ในวันนั้น
1 เป็นจินตนาการถึงบทบาทและการเคลื่อนไหวของเติ้งจั่นซึ่งได้รับมอบหมาย จากกัวจยา 1 เป็นจินตนาการถึงบทบาทของซือหม่าอี้ต่อภาพวาดอันแย่งชิงมาได้
จินตนาการนี้นำไปสู่การคาดคำนวณอย่างไร
วันนั้น เติ้งจั่นรุดไปหาคน 5 คนในอำเภอเวินเซี่ยน สอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับหยางผิงแล้ววาดภาพเหมือนออกมา 5 ภาพ
4 คนในจำนวนนั้นเป็นชาวบ้าน
ส่วนอีก 1 คนย่อมเป็นซือหม่าอี้ จากการสัมผัสซือหม่าอี้ย่อมสำเหนียกรู้ในความไม่ประสงค์ดีของเติ้งจั่นจึงจงใจให้รายละเอียดที่คลาดเคลื่อนต่อรูปลักษณ์ของ หยางผิง
ดังนั้น 5 ภาพวาดในมือเติ้งจั่น 4 แผ่นจึงคล้าย แต่อีก 1 แผ่นไม่คล้าย
ต่อมา เมื่อซือหม่าอี้ดักโจมตีเติ้งจั่นในตอนกลางคืนและแย่งเอาภาพเหมือน 5 แผ่นมา ด้วยความรีบร้อน ไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ทำลายทิ้ง 2 แผ่น
จากนั้น แยกภาพปลอมออกเป็น 3 แผ่น
วางปะปนกับอีก 2 แผ่น ทิ้งเอาไว้ในสถานที่เกิดเหตุเพื่อสร้างให้เกิดความสับสนมากยิ่งขึ้น จงใจฝังภาพวาดไว้ใต้กองหิมะเพื่อให้เปียก
สภาพของภาพเหมือนจากที่มี 5 แผ่นจึงอยู่ในภาวะปั่นป่วน
ถามว่าเป้าหมายของซือหม่าอี้อยู่ตรงไหน คำตอบ 1 ภาพที่เหลืออยู่สะดวกยิ่งต่อการแยกเงา ขณะเดียวกัน 1 ทำให้รอยหมึกซึมออกไปมากยิ่งขึ้น
ส่งผลให้ภาพดูเลือนรางยิ่งกว่าเดิม
พอจัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็รีบออกจากที่เกิดเหตุ ปรากฏว่ากัวจยารุดมาถึงอย่างรวดเร็วและพบภาพวาด 5 แผ่น แม้จะเป็นคนระดับกัวจยา
แต่เมื่อไม่รู้จักวิชาแยกเงามาก่อน
ก็ไม่มีทางคำนึงถึงความมหัศจรรย์จาก 1 กลายเป็น 3 ได้ มีแต่คนที่เข้าใจวิชาแยกเงาอย่างหยางผิงเท่านั้นที่เข้าใจ มีแต่ซือหม่าอี้เท่านั้นที่ใช้กลยุทธ์หลอกล่อแม้กระทั่งกัวจยาได้อย่างแนบเนียน
และวางแผนดักหน้าดักหลังจนจ้าวเยี่ยนก็มิอาจเผยอะไรออกมาได้
