เรายกวัดมาไว้ที่เซเว่นฯ พรปีใหม่‘พระพรหมกวี’ – “พระพรหมกวี” (ประกอบ ธัมมเสฏโฐ) เจ้าอาวาสวัดกัลยาณมิตร กรุงเทพฯ เมตตามาแสดงธรรมเพื่อให้คติเตือนใจในช่วงขึ้นศักราชใหม่ในหัวข้อ “พรปีใหม่” บนเวทีธรรมบรรยาย เรายกวัดมาไว้ที่เซเว่นฯ โดย บมจ. ซีพี ออลล์ ผู้บริหารเซเว่น อีเลฟเว่น และเซเว่น เดลิเวอรี่ เมื่อเร็วๆ นี้ ที่ห้อง 1111AB อาคาร ซี.พี.ทาวเวอร์ ถนนสีลม
พระพรหมกวีกล่าวถึงการเข้าใจพื้นฐานของพระพุทธศาสนาว่า “พระพุทธศาสนา คือ คำสอนของพระพุทธองค์ แล้วคำสอนของพระพุทธองค์อยู่ที่ไหน พระพุทธศาสนาอยู่ที่ตัวเรานี่เอง พระพุทธศาสนาคือร่างกายของเรา การที่เราจะรู้จักพระพุทธศาสนาให้ถ่องแท้ไม่สับสน ต้องรู้จัก ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ที่อยู่ในตัว (อายตนะภายใน) และรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส เรื่องราวต่างๆ ที่อยู่ภายนอก โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ (อายตนะภายนอก)”
ท่านเจ้าคุณแนะนำว่า ชาวพุทธควรตื่นรู้ เข้าใจว่า อายตนะภายในสัมพันธ์กับอายตนะภายนอก ตามีหน้าที่ในการเห็นรูป หูมีหน้าที่ในการฟังเสียง จมูกดมกลิ่นต่างๆ ลิ้นลิ้มรสต่างๆ กายคู่กับสิ่งที่มากระทบ เช่น ลมหนาว อากาศร้อน สิ่งเหล่านี้ไม่มีใครสร้างขึ้น เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นมานานแล้ว ตั้งแต่เราเกิดมาแล้ว แต่เพราะเราประคองสติไม่ดีพอ เมื่อสิ่งเหล่านี้มากระทบแล้วเรากระเทือน ไม่ปล่อยไปตามธรรมชาติ ไปปรุงแต่งให้เป็นชอบ ไปปรุงแต่งให้เป็นชัง เนื่องจากเราเป็นปุถุชนที่ยังหนาด้วยกิเลส จึงเกิดปัญหา ถ้าชอบกิเลสก็จะเกิดเป็นสายดึงเข้ามา ถ้าเป็นชังจะมีปฏิกิริยาผลักออก เราอย่าปล่อยให้ชีวิตของเราถูกกระแสกิเลส ตกอยู่ใต้อำนาจของ หู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ ต้องเอาสติมากำหนด ไม่ปรุงเป็นชอบเป็นชัง เห็นก็แค่เห็น ได้ยินก็แค่ได้ยิน ถ้าเราสามารถระวังอายตนะภายนอกกับอายตนะภายในที่กระทบกันโดยธรรมชาติ ไม่ไปปรุงแต่ง ก็จะไม่เกิดปัญหา
“พระพุทธศาสนาเน้นการดับทุกข์ จะรู้จักพระพุทธศาสนาให้ถ่องแท้ต้องรู้จักอายตนะภายนอก อายตนะภายใน หรือจะใช้ทางลัดโดยเข้าใจ ไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา อนิจจัง คือ ความไม่เที่ยง ไหลเรื่อยไปไม่หยุด เราไม่ได้เป็นผู้กำหนดความเปลี่ยนแปลง เพราะมีการเกิดการตายตลอด ยกตัวอย่างเช่น เล็บของเรา ตัดไปแล้วก็งอกอีก แต่เราไม่รู้สึกว่ามันเปลี่ยนแปลง, ทุกขัง ทุกข์ตัวนี้ไม่ได้หมายความถึงทุกข์ใจ ทุกข์ระทมหม่นไหม้ แต่หมายถึงการอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ แต่เราไม่รู้ว่าเป็นทุกขังเพราะมีอิริยาบถคอยช่วยเรา เช่น การนั่งนานๆ แล้วรู้สึกเมื่อเราก็เปลี่ยนเป็นยืน เมื่อยืนนานๆ แล้วรู้สึกเมื่อยเราก็เดิน พอเมื่อยเราก็กลับมานั่ง อิริยาบถในการเปลี่ยนไปทำให้เรามองไม่เห็นทุกขัง ว่าอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ หรือจะลองดูตัวของเราตอนนี้ แล้วเปรียบเทียบกับภาพถ่ายของเราตอนเด็ก จะเห็นทุกขังที่ชัดเจน”
พระพรหมกวีอธิบายว่า บางคนมีความ สุขกายแต่หาความสุขใจไม่มี น่าสังเวช ต้องรู้จัก ปิด ปล่อย เพิ่ม พอ รู้จักปิดหู ปิดตา ลิ้น กาย ใจ ปิดตาทั้งคู่ ปิดหูสองข้าง ปิดปากเสียบ้าง แล้วนั่งสบาย ปล่อยหมายถึงปล่อยวาง อย่ายึดถือไว้ รู้จักเพิ่ม สำรวจตนเองดูว่ามีอะไรพร่องก็เพิ่มให้เต็ม ทำความดีบ้าง ไหว้พระสวดมนต์ รู้จักพอ พอไม่เป็นจะเป็นสุขได้อย่างไร ท่านได้ยกตัวอย่างคติของหลวงพ่อเงินวัดดอนยายหอม เขียนไว้หน้ากุฏิว่า “รู้จักพอ ก่อสุขทุกสถาน” รู้จักพอบ้างจะไม่ต้องดิ้นรนจนเป็นทุกข์ สุขใจสำคัญกว่า สุขกายอาจจะขาดไปบ้าง ฝืดเคืองบ้าง แต่ขอให้ใจเราเป็นสุข
ผู้สนใจร่วมฟังธรรมบรรยายดีๆ ในโครงการ “เรายกวัดมาไว้ที่เซเว่นฯ” ติดตามรับชมผ่านระบบไลฟ์ สด ทุกวันศุกร์ เวลา 12.00-13.30 น. ทางเฟซบุ๊กแฟนเพจ CPALL และสามารถรับฟังย้อนหลังได้ที่ช่องทางเดียวกัน
