‘ยีน’ฉี่รดที่นอน – เจน ฮวาร์เรการ์ด คริสเตนเซน หนึ่งใน ทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยออร์ฮูส ประเทศเดนมาร์ก ศึกษาจีโนม หรือข้อมูลทางพันธุกรรมทั้งหมดของเด็กๆ 3,900 คนในช่วงอายุตั้งแต่วัยก่อนเรียนจนถึงระดับอุดมศึกษา และเป็นเด็กที่มีปัญหาปัสสาวะรดที่นอนระหว่างหลับ (nocturnal enuresis) จากนั้นนำไปเปรียบเทียบกับจีโนมของเด็ก 31,000 คนที่ไม่มีภาวะฉี่รดที่นอนตอนกลางคืน จึงระบุตำแหน่ง 2 แห่งบนจีโนม ซึ่งปรากฏยีนที่มีความเป็นไปได้ว่าก่อให้เกิดภาวะฉี่รดที่นอน
แต่ผู้เชี่ยวชาญระบุว่ายังต้องศึกษา เพิ่มเติมเพราะมีปัจจัยอื่นที่เป็นตัวกระตุ้น อื่นๆ ที่จะส่งผลร่วมกับพันธุกรรม เช่น สภาพแวดล้อม
อย่างไรก็ตาม ทีมวิจัยพบว่าเด็กที่มียีนเพิ่มความเสี่ยงของโรคสมาธิสั้น (ADHD) และยีนที่ปรากฏในกลุ่มเด็กฉี่รดที่นอน มีแนวโน้มสูงกว่าเด็กกลุ่มอื่นที่จะเผชิญกับปัญหา ฉี่รดที่นอนตอนกลางคืน
ทั้งนี้ หลายคนมองว่าการฉี่รดที่นอนในเด็ก เป็นเรื่องปกติ ที่เกิดขึ้นได้ แต่จากข้อมูล ที่รวบรวมพบว่าร้อยละ 16 ของเด็ก ในวัย 7 ขวบมีภาวะฉี่รดที่นอน ตอนหลับ และร้อยละ 1-2 ของกลุ่มนี้เมื่อเติบโตขึ้นก็ยังมีภาวะดังกล่าว ซึ่งส่งผลโดยตรงต่ออารมณ์และจิตใจ ทำให้เด็กหลายคนมีปัญหาความมั่นใจ ในตัวเองจนกระทบต่อทักษะการเข้าสังคม และการใช้ชีวิต
