หลวงพ่อเกิด ปุณณปัญโญ วัดสะพาน จังหวัดนครนายก – วันเสาร์ที่ 6 ก.พ. 2564 น้อมรำลึกครบรอบ 150 ปี ชาตกาล “พระครูพิศาลธรรมประยุต” หรือ “หลวงพ่อเกิด ปุณณปัญโญ” อดีตเจ้าอาวาสวัดสะพาน ต.อาษา อ.บ้านนา จ.นครนายก พระเกจิ ชื่อดังที่สุขุมเยือกเย็น มีเมตตา พูดน้อย
สมัยยังมีชีวิตท่านได้สร้างวัตถุมงคลมากมายไม่ว่าจะเป็นผ้ายันต์ ตะกรุด และเหรียญ
ชาติภูมิ มีนามเดิมชื่อ เกิด สมพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ก.พ. 2414 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 ที่บ้านใกล้วัดสะพาน ต.อาษาอ.บ้านนา
ช่วงวัยเยาว์เรียนหนังสือที่วัดสะพาน จนเมื่ออายุ 21 ปี เข้าเป็นทหารรักษาวัง อยู่ในพระนคร ประมาณ 1 เดือน จึงเดินทางกลับภูมิลำเนาประกอบอาชีพทำนา ช่วยเหลือครอบครัว ในตอนนั้นท่านมีอุปนิสัยเมตตาโอบอ้อมอารีเป็นผู้ใฝ่ใน ธรรม มีศรัทธาอย่างแรงกล้าที่จะบวชในบวรพระพุทธศาสนา
อายุ 21 ปี อุปสมบท เมื่อวันที่ 23 พ.ค. 2434 ที่พัทธสีมาวัดสะพาน มี หลวงพ่อวัตร์ วัดพิกุลแก้ว เป็นพระ อุปัชฌาย์ หลวงพ่อดี วัดกุฎีเตี้ย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์เพ็ง วัดพระโต เป็นพระ อนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายา ปุณณปัญโญ
ศึกษาเล่าเรียนอักขระขอมโบราณ ท่องบ่นสวดมนต์ภาวนา ฝึกฝนเจริญวิปัสสนาและธุดงควัตร จากพระอุปัชฌาย์ และพระอาจารย์ผู้ทรงคุณวิเศษมีชื่อเสียงในยุคนั้น
ลำดับงานบริหารและการปกครองคณะสงฆ์ พรรษาที่ 8 ได้รับ แต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสะพาน พรรษาที่ 27 เป็นเจ้าคณะตำบลอาษาพรรษาที่ 29 เป็นพระอุปัชฌาย์
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่พระครูพิศาลธรรมประยุต
เป็นพระผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารี มีเมตตาต่อบุคคลทั่วไปแฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว อุตสาหวิริยะ ให้ความอนุเคราะห์แก่ญาติโยมเสมอกัน ดำรงตนอย่างสมณรูป ไม่ยินดียินร้ายในลาภยศ ไม่สนใจอามิสสิ่งของเคร่งครัดในธรรมวินัยและศีลาจารวัตรงดงาม ปฏิบัติสมณกิจไม่ด่างพร้อยเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวบ้าน
สร้างวัตถุมงคลในห้วงสงครามอินโดจีนมีการสร้างกันอีกหลายรุ่น ทั้งภาพถ่าย, แหวน, ตะกรุด ผ้ายันต์ ต่างมีประสบการณ์เป็นที่ประจักษ์ และเป็นที่ปรารถนาของ ชาวบ้าน ตลอดจนบุคคลทั่วไป
เหรียญรูปเหมือนทุกพิมพ์ จัดเป็นเหรียญเกจิอาจารย์ลำดับต้นของจังหวัดนครนายก หาได้ยากยิ่ง
เป็นอุปัชฌาย์ ตลอดระยะ 35 ปี จึงมี ผู้เคารพเลื่อมใสสัทธิวิหาริกเป็น จำนวนมาก ศิษย์สืบทอดวัตรปฏิบัติจนมี ชื่อเสียงต่อมา ได้แก่ พระครูอภิรัตน์วรคุณ(ยอด) วัดพิกุลแก้ว, พระครูภัทรกิจโกศล (ภู) วัดช้าง เป็นต้น
มรณภาพด้วยอาการป่วยไข้และโรคชราเมื่อวันที่ 27 ธ.ค. 2499
สิริอายุ 85 ปี พรรษา 64
